اما پیش از آن به دلیل تصریح آیین نامه داخلی مجلس مبنی بر این که جلسات صحن علنی باید حضوری و در محل دائمی مجلس برگزار شود نمایندگان مجلس در ۲۲ تیر با برگزاری یک جلسه فوق العاده و اصلاح ماده یک آیین نامه داخلی امکان برگزاری جلسات صحن علنی در غیر از محل دائمی یا در بستر فضای مجازی را در مواقع اضطرار و شرایط خاص کشور تصویب کردند تا به این طریق راه برای برگزاری جلسات غیرحضوری هموار شود.
در طی ماههای تعطیلی صحن علنی نقدهای موافق و مخالف بسیاری از سوی کارشناسان و حتی خود نمایندگان در باب چرایی، ضرورت و اثربخشی این تعطیلی مطرح شد. مخالفان معتقد بودند که مجلسی که در طی ۸ سال جنگ با عراق بدون یک روز تعطیلی به فعالیت خود ادامه داد اینک نمیبایست برای یک جنگ محدود فعالیت خود را تعطیل کند و در مقابل موافقان معتقد بودند که صرفاً در برگزاری صحن علنی وقفه ایجاد شده و کمیسیونها که ناظر بر عملکرد وزارتخانهها میباشند فعال هستند.
در هر صورت اولین جلسه مجازی صحن علنی با وجود نواقصی که از نظر کیفیت برقراری ارتباط فنی میان نمایندگان و هیئت رئیسه وجود داشت، برگزار شد و تا رسیدن به وضعیت پایدار و امکان برگزاری حضوری در بهارستان کماکان به این طریق ادامه خواهد داشت.
اما دو نکته یا سوال برای اولین جلسه مجازی صحن علنی ذهن رای دهندگان را آزرده خاطر کرده است که پاسخی روشن از سوی مجلس را میطلبد. نکته اول – جلسه با حضور مجازی ۲۲۰ نفر از نمایندگان آغاز و در نهایت با افزوده شدن تدریجی۲۰ نفر دیگر نهایتاً عدد نهایی ۲۴۰ نفر نماینده برای اعضای حاضر در این جلسه ثبت شد. غیبت۵۰ نفر نماینده آن هم در یک جلسه مجازی که میتوانستند از هر نقطه کشور به آن بپیوندند چه مفهومی دارد؟
فراموش نکنیم که در خاطره تاریخی ایران به یادگار مانده است که بعد از واقعه هفت تیر در سال ۶۰ و شهادت جمعی از نمایندگان مجلس، دیگر نمایندگان مجروح برای آن که مجلس از حد نصاب برای تشکیل جلسه خارج نشود خود را بر روی برانکارد و با ویلچر و سرم به دست به صحن علنی رسانده بودند. اکنون چه پاسخ منطقی برای غیبت نزدیک به ۵۰ نفر برای جلسه در فضای مجازی میتوان داد؟
نکته دوم – در این جلسه لایحه مقابله با جنایات بینالمللی در دستور کار قرار داشت. بررسی این لایحه در این مقطع زمانی را میتوان نشانگر رویکرد مجلس برای همراهی و تقویت ارکان نظام جهت مقابله با دشمنان کشور ارزیابی کرد اما در هنگام رای گیری از همان ۲۴۰ نماینده حاضر فقط ۲۰۳ نفر رای خود را ثبت کردهاند. هرچند همواره در ادوار مجلس درصدی از نمایندگان به هر علتی در رای گیری شرکت نمیکنند اماعدم رای دهی نزدیک به ۴۰ نفر به یک لایحه آن هم مربوط به مقابله با جنایات بینالمللی که بحث امروز و مطالبه جدی مردم است چه معنایی میتواند داشته باشد؟
