محمد مهاجری و مینو خالقی در یادداشتی مشترک در اعتماد نوشتند: این جمله منتسب به شهید بهشتی است که در پاسخ به اینکه «آیا در آستانه پیروزی انقلاب با ژنرال هایزر دیدار کرده؟» گفته چنین دیداری نداشتم اما اگر لازم بود حتما چنین ملاقاتی انجام میدادم. او در ادامه بیان کرده است ما منطق قوی داریم و در برابر دشمن از چیزی نمیترسیم.
شهید بهشتی در شرایطی چنین گفته که حکومتی بهنام جمهوری اسلامی تشکیل نشده بود و طبیعتا اگر مذاکرهای صورت میگرفت از موضع قدرت حاکمیت سخن نمیگفت بلکه متکی بر توانایی خودش بود. این بریده از تاریخ بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هم به شیوه مرسوم تبدیل شد و بارها با دشمن مذاکره صورت گرفت. دقیقترین نمونهاش قطعنامه ۵۹۸ در دوران حیات امام خمینی بود که دیپلماتهای ایرانی با مقامات کشور عراق مذاکره کردند که بیش از ۲۲۰ هزار نفر از رزمندگان را شهید و حدود دوبرابر این رقم را مجروح و چندین هزار نفر را اسیر کرده بودند.
بنابراین اصل مذاکره و تفاهم و توافق در دوران امام راحل و سپس در دوره رهبر شهید، نکوهیده نبود. اگر در مقاطعی نظر رهبر شهید، بر نفی مذاکره تعلق میگرفت، بهمقتضای شرایط بود و حتما پیشوپس از آن مجوز چنین کاری صادر میشد. نمونهاش برجام است که با نظر مساعد ایشان و نیز اکثریتقریببهاتفاق مسوولان کشور انجام شد و با وجود همه انتقادات روا و ناروایی که به برجام وارد است، در مقطعی توانست بخشی از تحریمها را ملغی کند و به رشد اقتصادی منجر شود.
در میانه جنگ ۱۲ روزه، دشمن درخواست آتشبس و انجام مذاکره را ارایه کرد و بعد از جنگ ۴۰ روزه نیز درخواست مشابهی مطرح شد و جمهوری اسلامی ایران آن را پذیرفت.
اینکه دشمن مفاد توافقهای بعد از مذاکره را رعایت نکرد هرگز به معنای غلطبودن تصمیم برای مذاکره نیست. پزشکان وقتی تشخیص میدهند فلان دارو برای بهمان بیماری مناسب است آن را تجویز میکنند. حتی اگر بیمار با آن دارو به دلایل مختلف بهبود نیابد، دلالت بر نامناسببودن دارو ندارد. فراوان شنیدهایم که مصرف یک داروی خاص منجر به نتایج منفی برای بخشی از بیماران شده اما هرگز علم داروسازی …
