زخمهای مجتبی شاهرخیفر از وقتی دوباره قطعی برق در استان یزد و محله آنها شروع شد گاه و بیگاه تاول میزند، میسوزد و هیچ کس جز خود او و احتمالا اطرافیانی که رنجهایش را دیدهاند، نمیدانند این شرایط، چه رنج و کلافگی برایش به همراه دارد. مجتبی حدود ۵ماه پیش به دلیل سرطان مضاعفی که پوست بدنش به آن مبتلا بود پایش را هم از دست داد یعنی پزشکان، مجبور شدند پایش را قطع کنند.
به گزارش اعتماد، تصاویری که از بدن خود و زخمهایش میفرستد به واقع، دلخراش و ناراحتکننده است؛ قطع برق رنج او را دوچندان میکند و انتظار دارد کسی به حرفهای او گوش دهد. «خیلی دلم میخواهد مسوولی که برق را قطع میکند را ببینم و با او فقط چند کلام حرف بزنم.»
این در حالی است که قرار بود با توجه به بهرهبرداری از انرژی خورشیدی، امسال قطعی برق نداشته باشیم اما در پی حملات به زیرساختهای مرتبط کشور، قطعی برق مجددا اتفاق افتاد.
۲۶ سال دارد و یکی از ۱۳ بیمار پروانهای است که در استان یزد توسط انجمن حمایت از بیماران مبتلا به بیماری ایبی در کشور شناسایی شده است. او در سی و یکمین روز خرداد در تماسی با خبرنگار اعتماد از قطعی برق و عذابهای مترتب بر آن گفت و چند ساعت بعد هم در پیامی نوشت: «گرما برای بدن من خوب نیست، دو الی ۳هفتهای است که در منطقه ما برق روزی یک ساعت قطع میشود. امروز که دو ساعت شده بود و خیلی از گرما اذیت شدم و مجبور شدم دوباره زخمهایم را از نو پانسمان کنم. بیماری پروانهای همینطور و از همه لحاظ ما را اذیت میکند و این شرایط هم آن را بدتر کرده. سه سالی بود که کف پایم، درگیر سرطان SCC پوست شده بود. چند عمل جراحی روی آن انجام شد ولی جواب خوبی از عملها نگرفتم و مجبور شدند که پایم را از مچ قطع کنند. حالا دیگر چهار ماهی میشود که پایم قطع شده است.»
به گفته او بهزیستی بهطور ماهیانه حدود دو میلیون تومان به عنوان کمک معیشت به افرادی با این شرایط، پرداخت میکند. «من با این مبلغ پنکه تهیه کنم یا داروهایی که با قیمتهای عجیبی میفروشند را بخرم؟ برق …
