فرارو- وزیر امور خارجه کشورمان روز گذشته تماسی تلفنی با همتای اوکراینی خود داشت که موضوع اصلی آن، حمله به کشتی ایرانی در دریای خزر و شهادت یکی از ملوانان بود.
به گزارش فرارو، این تماس تلفنی از روز گذشته دستمایه حملات تند به عراقچی در فضای رسانهای و مجازی شد. منتقدان معتقد بودند رفتار عراقچی و وزارت امور خارجه تناسبی با اقدام اوکراین علیه ایران نداشته است. عراقچی چه گفت؟
وزیر امور خارجه شب گذشته در شبکه ایکس نوشت: «آندری سیبیها، وزیر امور خارجه اوکراین، در تماس تلفنی با من اطمینان داد که حمله به شناور ایرانی غیرعمدی بوده و اوکراین هیچ تمایلی به تشدید تنش ندارد. ایران نیز خواهان تشدید تنش نیست، اما صریحاً تأکید کردم که هرگونه تعرض به شهروندان یا منافع ما غیرقابلقبول است. باید خسارات و زیانهای واردشده نیز بهطور کامل جبران شود.» او همچنین در این مورد دو تماس هم با کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا داشت.
نماینده مجلس: تمیزتر از این نمیشود ایران را تحقیر کرد
ابراهیم رضایی، سخنگوی سابق کمیسیون امنیت ملی مجلس، در واکنش به عراقچی در حساب توئیتری خود نوشت: «وزیر امور خارجه به جای اخراج کاردار سفارت اوکراین به تماس وزیر خارجه دلقک اوکراینی پاسخ میدهد و در دفاع از منافع متجاوز مدعی میشود که حمله به کشتی ایرانی عمدی نبوده است. این در حالی است که زلنسکی رسماً مسئولیت حمله آگاهانه علیه ایران را پذیرفته است. تمیزتر از این نمیشود ایران را تحقیر کرد.»
علیاکبر رائفیپور، سخنران تندرو، نیز با اشاره به صحبت عراقچی به نقل از وزیر خارجه اوکراین، اینگونه واکنش نشان داد: «خود زلنسکی گردن گرفته، اینا گردن نمیگیرن.»
یک فعال رسانهای تندرو نیز با اشاره به تحولات اخیر نوشت: «رعایت شرط وحدت ساحات و آتشبس در همه جبههها، شرط اول تفاهمنامه کذایی بود. حمله آمریکا و عربستان به حشدالشعبی عراق، حمله به ایران و محور مقاومت است. پاسخ این حمله را جبهه مقاومت باید در عربستان بدهد. پاسخ هم نباید به شکل اظهارنظر التماسگونه عراقچی در برابر تهاجم اوکراین باشد!»
حمله رجانیوز
سایت خبری رجانیوز، نزدیک به تیم سعید جلیلی، در دو مطلب به عراقچی حمله کرد. در یکی از این مطالب که بدون نام منتشر شده، آمده است:
«آقای عراقچی! چگونه میتوان یک عملیات پیچیده نظامی از فاصله بیش از هزار کیلومتری را “غیرعمدی” نامید، در حالی که عالیترین مقام اجرایی کشور متخاصم با صراحت مسئولیت آن را بر عهده گرفته و به آن افتخار میکند؟ آیا پذیرفتن چنین توجیه سخیفی، چیزی جز توهین به شعور ملت ایران و خیانت به خون ملوان شهیدی است که در این تجاوز به شهادت رسید؟
مصیبتبارتر آنکه دستگاه دیپلماسی بهجای یک پاسخ قاطع و پشیمانکننده، سخن از “جبران خسارت” به میان میآورد. کدام خسارت؟ آیا خون یک شهروند ایرانی قیمت دارد؟ آیا میتوان با پول، عزت و امنیت ملی خدشهدارشده را جبران کرد؟ در کدام نقطه از جهان، دولتها در برابر کشته شدن سربازان یا شهروندان خود چنین واکنش ضعیف و تحقیرآمیزی نشان میدهند؟
مشخص است محصول تفکری که گمان میکند با نرمش و انفعال میتوان امنیت خرید، چیزی جز این نباید باشد.»
