فرارو- حمله پهپادی اوکراین به یک شناور تجاری جمهوری اسلامی ایران در آبهای دریای خزر، همزمان با توقف نسبی تنشهای مقطعی میان تهران و واشنگتن، بار دیگر این پرسش کلیدی را در محافل سیاسی مطرح کرده است که آیا صحنه رویاروییهای ژئوپلیتیکی در منطقه اوراسیا و خاورمیانه در حال تغییر است، یا بازیگران منطقهای و فرامنطقهای صرفاً در حال ارسال پیامهای هشدارآمیز به یکدیگر هستند؟
به گزارش فرارو، در حالی که بسیاری از ناظران غربی بر این باورند که کییف برای حفظ جریان حمایتهای نظامی و مالی ایالات متحده و اروپا، به دنبال نمایش نقش فعالتر و تهاجمیتر خود در تقابل با محور حامیان روسیه است، همزمان نشانههایی از بروز اختلاف نظر عمیق میان واشنگتن و تلآویو بر سر آینده تقابل با تهران نیز به چشم میخورد. این شکاف راهبردی میان آمریکا و اسرائیل، بدون شک میتواند سرنوشت دیپلماسی پنهان و امنیت کلان منطقه را دستخوش تحولات جدی کند.
از ماجرای حمله به کشتی ایرانی، تا ابهامات پیرامون تفاهمنامه ادعایی اسلامآباد و آینده وقفه در درگیریها، همگی در یک چارچوب تحلیلی کلانتر قابل بررسی هستند. چارچوبی که به باور بسیاری از کارشناسان، بیش از هر زمان دیگری نیازمند اتخاذ رویکردی هوشمندانه و عملگرایانه در عرصه دیپلماسی است.
برای واکاوی دقیقتر این تحولات، پای صحبتهای جاوید قرباناوغلی، سفیر پیشین ایران در آفریقای جنوبی و تحلیلگر مسائل سیاست خارجی نشستهایم که مشروح آن در ادامه میآید:
حمله اوکراین به کشتی ایرانی چه پیامی برای تهران داشت؟ قطع مسیرهای لجستیکی، فشار سیاسی یا تغییر قواعد بازی؟
جاوید قرباناوغلی: حمله اوکراین به اهدافی در دریای خزر یک رویداد بسیار نادر است، اما واقعیت این است که بین تهران و کییف از زمان آغاز جنگ اوکراین و روسیه، چالشهای بسیار جدی شکل گرفته و روابط دوجانبه دچار تنشهای شدیدی شده است.
به نظر میرسد اوکراین بیش از آنکه بخواهد با این اقدام خاص، پیام مستقیمی به ایران مخابره کند یا قواعد بازی را تغییر داده و مسیرهای لجستیکی میان ایران و روسیه را دچار اختلال سازد، در پی ارسال پیامی …
