رویداد۲۴| علیرضا نجفی- خاورمیانه در سالهای پایانی قرن بیستم، میدان خشمهای فروخورده، محاسبههای غلط و جاهطلبیهای مهارناشده بود. در این میان، یکی از پروندههایی که سالها زیر سایه مانده بود، طرح ترور جورج اچ. دابلیو. بوش در کویت، در آوریل ۱۹۹۳ است؛ پروندهای که بعدها فقط بهعنوان یک سوءقصد نافرجام به آن نگاه نکردند، بلکه رد آن را تا تصمیم آمریکا برای حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ هم دنبال کردند. شکست در کویت، زخمی که بسته نشد
بیشتر بخوانید: چرا آمریکا به عراق حمله کرد؟/از آرمان فلسطین تا سودای رهبری جهان عرب، آرزوهایی که سر صدام را بر باد داد
بهار ۱۹۹۱، جنگ خلیج فارس با عقبنشینی ارتش عراق از کویت به پایان رسید. عملیات «طوفان صحرا»، که به رهبری ایالات متحده انجام شد، اشغال هفتماهه کویت را در هم شکست. روزهای پس از جنگ، هنوز دودِ چاههای نفتی که نیروهای عراقی هنگام عقبنشینی به آتش کشیده بودند، آسمان منطقه را تیره میکرد. در واشنگتن، این جنگ یکی از موفقترین عملیاتهای نظامی آمریکا پس از ویتنام به حساب میآمد. نام جورج اچ. دابلیو. بوش، رئیسجمهور وقت، با تشکیل ائتلاف بینالمللی و آزادسازی کویت گره خورد.
اما در بغداد، شکست معنای دیگری داشت. صدام حسین در قدرت ماند، اما عراق را با ارتشی فرسوده، اقتصادی ویران و انزوایی سنگینتر از قبل تحویل گرفت. شکست در کویت، هم اعتبار منطقهای رژیم بعث را پایین کشید و هم ضربهای به غرور شخصی صدام زد. بعدها، در گزارشها و تحقیقات آمریکا و کویت، روشن شد که در همان فضا دستگاه اطلاعاتی عراق، «مخابرات»، مأمور شد پاسخی بیرون از میدان جنگ برای این تحقیر دستوپا کند؛ پاسخی که به طرح ترور رئیسجمهور پیشین آمریکا ختم شد. سفری که قرار بود تشریفاتی باشد
در آوریل ۱۹۹۳، بیش از دو سال بعد از پایان جنگ، جورج بوش که چند ماه پیش کاخ سفید را ترک کرده و جای خود را به بیل کلینتون داده بود، به دعوت امیر کویت راهی این کشور شد. این سفر، بیش از آنکه یک برنامه سیاسی باشد، معنای نمادین داشت: قدردانی کویت از رئیسجمهوری که آزادسازی این کشور را با ائتلاف نظامی آمریکا پیش برده بود. دیدارهای رسمی، استقبالهای تشریفاتی و برنامههای عمومی، چهره ظاهری این سفر را میساخت.
همزمان، در گوشهای دیگر از شهر، گروهی که بعدتر گفته شد به سرویس …
