گروه جامعه ایرنا - زنگ کلاس که به صدا درمیآید، کودکان با شوق به سمت اتاقهایی میدوند که روی در آنها به جای نام درس، تابلوهایی با عنوان «دشت هویج» ، «معدن طلا» و نامهای خیالانگیز دیگر نصب شده است، اینجا خبری از کلاسهای خشک و نیمکتهایی که برای بسیاری از کودکان کار یادآور شکست و ترک تحصیل است، نیست؛ اینجا آموزش از مسیر بازی، تجربه و احترام به دنیای کودک در کلاس هایی با میزهایی که دور هم جمع شده اند آغاز میشود.
کودکان کار، بیش از آنکه با کتاب و دفتر آشنا باشند، زندگی را در خیابان، کارگاه یا چهارراهها تجربه کردهاند، بسیاری از آنها فرصت مدرسه رفتن را از دست دادهاند و برخی نیز به دلیل شرایط اقتصادی خانواده، تحصیل را نیمهکاره رها کردهاند، از این رو بازگرداندن این کودکان به فضای آموزشی، تنها با باز کردن درهای یک کلاس امکانپذیر نیست، باید ابتدا اعتماد آنها را به آموزش بازگرداند.
بر این اساس در یکی از مراکز آموزشی ویژه کودکان کار، همین نگاه متفاوت، مسیر آموزش را تغییر داده است، پردیس توانمندسازی کودکان کار و خیابان " صبح رویش" یکی از این مراکز به شمار میرود، مسئولان این مرکز معتقدند اگر قرار است کودکی که سالها با سختی زندگی کرده، دوباره به کلاس درس بازگردد، باید مدرسه برای او مکانی امن، شاد و جذاب باشد، جایی که حس اجبار نداشته باشد و با میل خود در آن حضور یابند.
به همین دلیل، در این مجموعه نه تنها روش تدریس متفاوت است بلکه کلاسها هم نامهای متفاوتی دارند، یعنی به جای ریاضی و علوم، کودک وارد « معدن طلا» یا «دشت هویج» میشود، نامهایی که کنجکاوی او را برمیانگیزد و ذهنش را برای کشف و یادگیری آماده میکند، در این فضا، آموزش تنها به خواندن و نوشتن محدود نیست بلکه مهارتهای زندگی، کار گروهی، گفت و گو، هنر، خلاقیت و اعتماد به نفس نیز همزمان آموزش داده میشود.
ساماندهی کودکان کار طی سالهای متمادی از سوی مسوولان مورد توجه قرار گرفته اما گویی آنطور که باید و مورد نظر بوده به نتیجه نرسیده است، این شد که در سالهای اخیر مسئولان در طرحهای ساماندهی به ابعاد دیگری مانند خانواده کودکان کار و خیابان نیز توجه کردند و رویکرد خانواده محوری را سرلوحه اقدامات خود قرار دادند، در این راستا تلاش شد به جای توزیع مقطعی …
