وی بیان کرد: شاخصهایی مانند ظرفیت زراعی و نقطه پژمردگی در خاکهای مختلف متفاوت است و آبیاری بیش از ظرفیت، علاوه بر هدررفت آب، موجب نفوذ به لایههای پایینتر، کاهش بهرهوری، فقر غذایی خاک و نامناسب شدن بافت آن میشود. از اینرو تعیین دقیق میزان آب قابل استفاده خاک میتواند نقش مهمی در مدیریت صحیح آبیاری و جلوگیری از اتلاف منابع ایفا کند.
این پژوهشگر خاطرنشان کرد: با توجه به کاهش بارش و اُفت منابع آبی، کمبود آب به مهمترین چالش کشاورزی در دشت قزوین تبدیل شده است و نبود مدیریت دقیق منابع آب، محدودیتهای گستردهای در تأمین آب کشاورزی ایجاد کرده است. همین مسئله ضرورت بهرهگیری از روشهای نوین، سریع و کمهزینه برای پایش و برآورد ویژگیهای خاک در مقیاس وسیع را آشکار کرد.
وی اظهار داشت: در این پژوهش، با استفاده از فناوریهای سنجش از دور، تصاویر ماهوارهای و طیفسنجی و بهکارگیری روشهای دادهکاوی، خصوصیات هیدرولیکی خاک، منحنی رطوبتی و میزان آب قابل استفاده در مناطق گسترده برآورد شد. نتایج نشان داد این رویکرد میتواند با دقت مناسب و در زمانی کوتاه، اطلاعات کاربردی برای مدیریت منابع آب در اختیار قرار دهد.
چشمبراه در پایان عنوان کرد: یافتههای این تحقیق در اراضی کشاورزی مناطق خشک و نیمهخشک کشور که با تنش شدید کمآبی مواجهاند، قابلیت اجرا دارد و میتواند به بهبود مدیریت آبیاری و افزایش بهرهوری منابع آب در مقیاس وسیع کمک کند.
