وزیر فرهنگ: شعر یک رسانه ملی و جهانی است/ وظیفه ما صیانت از میراث امام شهید است

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو؛ علیرضا کاظمی در حاشیه برگزاری آیین بزرگداشت چهلم رهبر شهید انقلاب اسلامی که شامگاه پنجشنبه، ۲۹ مرداد، در حرم مطهر رضوی برگزار شد، اظهار کرد: در چهلمین روز این ضایعه بزرگ، هنوز به نظر من این باور به‌طور کامل در میان مردم ما شکل نگرفته که رهبر و امام شهیدمان را از دست داده‌ایم. عمق این فقدان آن‌قدر سنگین و جانکاه است که شاید زمان بیشتری لازم باشد تا ابعاد آن برای جامعه روشن شود اما در کنار این داغ بزرگ، باید بدانیم که مسئولیت ما از همین امروز بیش از گذشته شده است.

وزیر آموزش و پرورش افزود: مراسم‌ها، مناسک و برنامه‌هایی که در این مدت برگزار شد، اگرچه برای گرامیداشت یاد و نام ایشان ضروری بود اما پایان راه نیست بلکه می‌توان گفت کار اصلی ما تازه آغاز شده است. امروز یک مسئولیت بسیار سنگین، به‌ویژه در حوزه فرهنگ بر دوش همه ما قرار دارد و آن، تبیین، ترویج و انتقال اندیشه‌های رهبر شهیدمان و مکتب ایشان به نسل جدید است.

وی خاطرنشان کرد: ما در یک نقطه عطف تاریخی قرار گرفته‌ایم و باید این فرصت را به‌درستی بشناسیم و از آن استفاده کنیم. نباید اجازه دهیم چراغی که ایشان با مجاهدت و سال‌ها تلاش روشن نگه داشتند، کم‌فروغ شود بلکه باید آن را پرفروغ‌تر و فروزنده‌تر از گذشته حفظ کنیم. به‌خصوص باید به بعثت و بیداری مردم و نسل جدید به‌عنوان یکی از بزرگترین فرصت‌های پیش‌ روی نظام جمهوری اسلامی نگاه کنیم و با برنامه‌ریزی درست، مکتب و اندیشه رهبرمان را برای این نسل تبیین کنیم.

کاظمی ادامه داد: اگر بتوانیم این اندیشه را از سطح مراسم و سخنرانی فراتر ببریم و آن را در ذهن، فکر و باور نسل جدید نهادینه کنیم، آن‌وقت می‌توان گفت توانسته‌ایم بخشی از مسئولیتی را که پس از شهادت ایشان بر دوش ما قرار گرفته است، به‌درستی انجام دهیم.

احسان صالحی، کارشناس مسائل سیاسی: محاصره دریایی و نشتی نفت در بخش جنوبی تنگه هرمز، صورتی از جنگ نظامی است و جمهوری اسلامی ایران باید با تثبیت معادله «پاسخ متقابل و تشدید در برابر تشدید»، مانع پیشروی دشمن شود.

ناوها و ناوپیکارهای آمریکایی که دست به عملیات محاصره دریایی می‌زنند، واحدهای کاملاً نظامی هستند. از این رو، همان منطقی که در جنگ ۴۰ روزه برقرار کردیم—مبنی بر اینکه «تنش و تشدید را با تشدید بیشتر پاسخ می‌دهیم»—باید در صحنه فعلی نیز برقرار باشد.

اگر نتوانیم این معادله را به صورت معتبر در برابر طرف مقابل تثبیت و برقرار کنیم، شرایط پیچیده‌تر و سخت‌تر خواهد شد و طرف مقابل مجاب می‌شود تا قدم‌های بعدی را بردارد.