شاید یکی از مهمترین اتفاقاتی که بیسروصدا در حال وقوع است، بیخبری ما از نسل جدید باشد؛ نسلی که ساعتهای طولانی از زندگی خود را در فضای مجازی سپری میکند و با یوتیوبرها و اینفلوئنسرها بزرگ میشود و گاه بیش از خانواده، مدرسه و کتاب، از محتوای منتشرشده در شبکههای اجتماعی تأثیر میپذیرد؛ مثل اتفاق اخیر در ایران مال و حضور نیما رضایی مشهور به تکیدو؛ خبری که ایرنای تهران هم به عنوان رسانه رسمی، مثل خیلی دیگر از رسانهها به آن نپرداخت و اصطلاحا «خبر را خورد»!
خبر این بود:
ازدحام هزاران نوجوان برای دیدار با یک یوتیوبر در مجموعه بلکباکس ایرانمال؛ در پی فراخوان یک یوتیوبر مشهور به «نیما تکیدو» برای دیدار با علاقمندانش، ۵هزار بلیت به سرعت تمام میشود تا نوجوانان ظهر جمعه در ایران مال با این نوجوان دیدار کنند؛ اما جمعیت آنقدر زیاد میشود و چنان بر سر دیدن این نوجوان حرص میزنند که مراسم به هم میخورد، پای او آسیب میبیند و نیما ناگزیر به ترک محل میشود تا بسیاری از نوجوانان که از شهرهای مختلف برای دیدن یوتوبر محبوبشان آمده بودند، بدون دیدن او برگردند.
انواع ویدئوهای ازدحام و ابراز احساسات نوجوانان دختر و پسر برای نیما منتشر میشود. پیگیری خبرنگار ایرنا از مسئولان ایران مال حاکی است، در این روز اکثر پارکینگهای مجتمع بزرگ ایران مال پر شده و بسیاری از رستورانهای آن در شرایط کنونی، روز پررونقی را گذرانده اند.
این خبر و تصاویرش که ما آن را نزدیم و حالا با تاخیر دو روزه به آن میپردازیم، در نگاه اول تنها یک خبر پربازدید در فضای مجازی بود، اما پشت آن، پرسشی مهمتر نهفته است: آیا ما از نسلی که آرامآرام مرجعیت فکری و الگوهای خود را در فضای مجازی جستوجو میکند، غافل ماندهایم؟ مسئله فقط یک یوتیوبر یا یک رویداد نیست؛ مسئله نسلی است که ساعتهای طولانی از شبانهروز را در شبکههای اجتماعی سپری میکند، اینفلوئنسرها را دنبال میکند و بیش از گذشته از آنها تأثیر میپذیرد، آن هم از کسانی که حتی ما خبرنگاران اهل …
