به گزارش ایرنا، رقابتهای جامجهانی تیراندازی در هانگژو چین یکی از مهمترین رویدادهای آمادهسازی پیش از بازیهای آسیایی ناگویا به شمار میرفت، رویدادی که ۱۶ نماینده تیراندازی ایران در تپانچه، تفنگ و اهداف پروازی از ۳۱ تیر تا ۶ مرداد به میدان رفتند تا خود را در چالشی جدید محک بزنند اما نتایجی رقم خورد که سئوالهایی را مطرح کرد؛ آیا به این تیم در ناگویا میتوان امیدوار بود؟
تیراندازی ایران همواره در رویدادهای مهم برای ایران کسب افتخار کرده و به همین دلیل است که انتظارها از ملیپوشان کشورمان همیشه بالا بوده و خواهد بود اما آنچه در چین رقم خورد ابهاماتی را ایجاد و نگرانیهایی را به همراه داشت. در این میان تنها هانیه رستمیان موفق شد در تپانچه ۱۰ متر بانوان به مدال برنز دست یابد و سایر نفرات اعزامی دستشان از مدال دور ماند. اینکه چرا فقط هانیه روی سکو رفت و سایر نفرات از رسیدن به مدال بازماندند، زنگ خطری را به صدا درآورد که باید از سوی کادر و کمیته فنی فدراسیون مورد ارزیابی قرار گیرد تا در زمان باقی مانده، مشکلات و موانع برطرف و مسیر برای کسب افتخاری دوباره هموار گردد.
آخرین مدال انفرادی تیراندازی ایران در رقابتهای جهانی به اردیبهشت ۱۴۰۲ و مدال طلای سجاد پورحسینی در جام جهانی باکو بازمیگردد. همچنین آخرین مدال تیمی نیز در شهریور ۱۴۰۲ و در مسابقات قهرمانی جهان (باکو) به دست آمد که رنگ آن برنزی بود و در تپانچه ۱۰ متر بانوان ثبت شد. حالا پس از ۲ سال هانیه رستمیان با این برنز، دوباره نام ایران را بر سکوی جهانی نشاند اما این موفقیت هم نمیتواند نتایج ضعیف ما را در این رویداد توجیه کند.
با نزدیک شدن به بازیهای آسیایی ناگویا، این سؤال مطرح میشود که آیا تیراندازی ایران با این وضعیت و شرایطی که دارد میتواند در ناگویا خوش بدرخشد؟ مسابقات هانگژو نشان داد که فاصله قابل توجهی با مدعیان آسیایی ایجاد شده که این میتواند دلایلی داشته باشد که نیاز به واکاوی و بررسی بیشتر و فنی دارد و نباید عجولانه در خصوص آن اظهار نظر کرد. مشکلات چند وقت اخیر در کشور و جنگی که ناخواسته به پا شد، مسائل روحی و روانی تیراندازان، مشکلات اقتصادی، روند تمرینات و مسائل پیرامونی دیگر هر کدام به نوبه خود میتواند در نتایج رشتهای مانند تیراندازی اثر داشته باشد …
