دکتر «نادر پاپی» روز یکشنبه در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: نژاد زل یکی از نژادهای بومی و ارزشمند ایران است که بیشتر در استانهای شمالی از جمله مازندران و گلستان پرورش داده میشود.
وی افزود: افزایش هزینههای تولید و کاهش صرفه اقتصادی پرورش این نژاد، برخی دامداران را به سمت آمیختهگری بدون برنامه سوق داده است؛ روندی که در بلندمدت میتواند خلوص ژنتیکی و ذخایر ارزشمند این نژاد را تهدید کند.
پاپی با بیان اینکه یک طرح تحقیقاتی با رویکرد علمی در حال اجرا است، گفت: هدف اصلی، بررسی این موضوع است که آیا میتوان با استفاده از تلاقی پایانی، عملکرد تولیدی و اقتصادی برهها را افزایش داد بیآنکه به گلههای خالص مولد نژاد زل آسیبی وارد شود.
وی توضیح داد: در این روش از توان ژنتیکی نژاد گوشتی ایلدوفرانس برای بهبود سرعت رشد و عملکرد پرواری برههای حاصل از تلاقی استفاده میشود در حالی که گلههای خالص زل برای حفظ ذخایر ژنتیکی همچنان نگهداری میشوند.
مجری این طرح تحقیقاتی ادامه داد: در این پژوهش، عملکرد پروار برههای نر زل با برههای آمیخته ایلدوفرانس - زل مقایسه میشود و شاخصهایی مانند میزان مصرف خوراک، تغییرات وزن زنده، قابلیت هضم مواد مغذی، برخی شاخصهای خونی و همچنین هزینه و درآمد تولید مورد بررسی قرار میگیرد.
وی گفت: در صورت تایید برتری اقتصادی و تولیدی آمیختهها، نتایج این طرح میتواند به ارائه یک الگوی علمی و کاربردی برای افزایش بهرهوری در گلههای گوسفند زل کمک کند.
پاپی تاکید کرد: هدف این پژوهش، برقراری توازن میان افزایش بهرهوری اقتصادی و صیانت از ذخایر ژنتیکی است؛ زیرا توسعه پایدار در دامپروری تنها با بهرهبرداری علمی از ظرفیتهای ژنتیکی و حفظ تنوع نژادی محقق میشود.
