به گزارش ایرنا ، در روزهایی که ملت ایران هنوز زخمهای جنگ تحمیلی ۱۲روزه را بر تن داشت، تجاوز دوباره آمریکا و رژیم صهیونیستی بار دیگر چهره واقعی دشمن را آشکار کرد؛ حملهای کور و ناجوانمردانه که اینبار نهفقط مراکز نظامی و فرماندهان، بلکه مردم بیدفاع، کودکان و دانشآموزان ایرانی را نیز هدف قرار داد.
در آغازین روزهای ماه پایانی سال ۱۴۰۴، آمریکا و رژیم صهیونیستی، پس از گذشت ۹ ماه از جنگ تحمیلی ۱۲روزه، تهاجم نظامی گسترده دیگری را با ابعادی بسیار وسیعتر علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز کردند. آنان در همان مراحل اولیه، بیت رهبر معظم انقلاب اسلامی، رأس هرم نظام اسلامی و نیز تنی چند از فرماندهان عالیرتبه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی ایران را هدف قرار دادند و همزمان به مناطق مختلفی از پایتخت و دیگر شهرهای ایران حمله کردند.
در یکی از این حملات ناجوانمردانه، با هدف قرار دادن یک مدرسه دخترانه، بیش از ۱۶۰ نفر از دختران دانشآموز دبستانی در شهر میناب به شهادت رسیدند؛ اقدامی که بار دیگر نشان داد در این جنگ، هدف دشمن تنها نظام اسلامی و شخصیتهای سیاسی و نظامی نیست، بلکه مردم بیدفاع ایران نیز در تیررس مستقیم آنان قرار دارند.
سیستان و بلوچستان نیز همچون سایر نقاط کشور شاهد اصابت پرتابههایی از سوی دشمن آمریکایی صهیونی در شهرهایی همچون کنارک، چابهار، بمپور، ایرانشهر، راسک و سراوان بود. در این بین علاوه بر خسارت به برخی نقاط و زیرساختها شاهد شهادت و مجروح شدن شماری از شهروندان در این خطه بودیم.
سیستان و بلوچستان در جغرافیای ایران، تنها استانی پهناور در جنوبشرق کشور نیست؛ این منطقه دفتر گشودهای از مقاومت، همبستگی و دفاع از تمامیت ارضی ایران است. کوهها، درهها و آبادیهای آن، روایتگر خاطره مردمانیاند که در دورههای گوناگون، با وجود کمبود امکانات و دشواریهای فراوان، در برابر تعرض بیگانگان ایستادهاند. روایتهای تاریخی از ایستادگی اقوام این منطقه در برابر نیروهای متجاوز انگلیسی، نمونهای از این پیشینه به شمار میرود.
با تمام این تفاسیر در تمامی بزنگاهها تجربه تاریخی مردم منطقه نشان داده که وحدت شیعه و سنی و همدلی اقوام، یکی از مهمترین عوامل حفظ امنیت و تمامیت ارضی کشور بوده؛ وحدتی که در مقاطع حساس، مانع تحقق اهداف …
