رمان «شانزده سال بعد»، نگاهی همدلانه به تجربه نوجوانی

به گزارش تابناک، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، در آیین رونمایی از کتاب «نبرد ۱۲ روزه و مسئله برند ملی ایران» که با حضور جمعی از استادان، کارشناسان حوزه برند ملی و اصحاب رسانه در خانه اندیشه‌ورزان تهران برگزار شد، گفت: معمولاً از این روزها به عنوان ایامی سخت، دشوار و پیچیده یاد می‌کنیم، اما از منظر انسانی، ملی و مذهبی در مقطعی قرار داریم که برای هر فرد فرصتی فراهم شد تا جایگاه خود را در قبال تحولات مشخص کند.

وی با ارزشمند خواندن تلاش‌های انجام‌شده در حوزه برند ملی ایران تصریح کرد: کاری که در این زمینه انجام می‌شود، بسیار باارزش است و در سال‌های اخیر کمتر به آن پرداخته شده بود، هرچند در دوره اخیر توجه بیشتری به این موضوع شده است. اتفاقاتی که طی یکی دو سال گذشته رخ داد نیز ظرفیت و ابزار مناسبی برای این کار ایجاد کرد.

سخنگوی وزارت امور خارجه ادامه داد: در مواجهه روایی و رسانه‌ای با طرف‌های مقابل، اگر می‌خواستیم صرفاً با استفاده از توان و قدرت خودمان سوءتفاهم‌ها را برطرف و کلیشه‌های ساخته‌شده درباره ایران را اصلاح کنیم، شاید کار بسیار دشواری بود، اما نحوه رفتار مردم ایران در جریان دو جنگ اخیر بسیاری از این کلیشه‌ها را تغییر داد.

وی گفت: طی چهار یا پنج دهه گذشته، مجموعه‌ای از تصاویر و کلیشه‌های منفی درباره ایران ساخته و تکرار شده و در نهایت به عنوان واقعیت درباره یک جامعه و یک کشور جا انداخته شده است. این کلیشه‌سازی صرفاً با هدف تخریب نشان ملی ایران انجام نشد، بلکه به مبنایی برای محاسبه و کنشگری در قبال ایران تبدیل شد.

بقایی افزود: همین کلیشه‌ها باعث شد ایران به‌راحتی به عنوان یک خطر معرفی شود و موضوع هسته‌ای ایران نیز در سطح بین‌المللی به شکلی نادرست بازنمایی شود تا بر اساس آن، این ادعا شکل بگیرد که چاره‌ای جز حمله به ایران وجود ندارد.

وی با بیان اینکه این روند بخشی از فرایند «بدنام‌سازی، اهریمنی‌سازی و انسان‌زدایی» است، اظهار کرد: در بسیاری از موارد، برای معرفی یک طرف به عنوان هدف مشروع، ابتدا تلاش می‌شود از طریق کلیشه‌سازی، آن طرف بدنام شود و سپس با متهم کردن آن به نقض حقوق بشر، حمایت از تروریسم یا دیکتاتوری، زمینه برای اهریمنی جلوه دادن و در نهایت انسان‌زدایی فراهم شود.

سخنگوی وزارت …

عصر ایران ؛ نهال موسوی - خبر تعطیلی شبکه اینترنتی کتاب، هرچند در میان انبوه اخبار پرسروصدای این روزها شاید کم‌اهمیت به نظر برسد، اما در واقع نشانه‌ای از یک بحران عمیق‌تر و ریشه‌دارتر دارد. بحرانی که سال‌هاست دامن‌گیر جایگاه کتاب در نظام رسانه‌ای و فرهنگی کشور بوده است. 

وبسایتی که قرار بود بستری تخصصی برای پوشش اخبار نشر، معرفی کتاب، گفت‌وگو با نویسندگان و مترجمان و پیگیری رویدادهای حوزه کتاب باشد، بیش از دو ماه است که سکوت کرده و آخرین ردپای فعالیتش به ایام نمایشگاه کتاب در خرداد بازمی‌گردد. 

این سکوت، بی‌آنکه توضیحی رسمی همراهش باشد، خود گویای بسیاری چیزهاست.

نخستین زاویه‌ای که باید به این ماجرا نگریست، بحث ضرورت وجود یک رسانه تخصصی برای حوزه کتاب است. در کشوری که آمار مطالعه در آن سال‌هاست نزولی گزارش می‌شود و ناشران و نویسندگان از رکود بازار نشر می‌نالند، وجود پلتفرمی که بتواند اخبار این حوزه را به‌صورت مستمر و حرفه‌ای پوشش دهد، نه یک تجمل، بلکه یک ضرورت زیرساختی است. 

رسانه‌های عمومی و پرمخاطب، به دلایل مختلف، فرصت و انگیزه کافی برای پرداختن عمیق به مسائل نشر و کتاب را ندارند و همین خلأ است که باید با رسانه‌های تخصصی پر شود. تعطیلی چنین پلتفرمی، به معنای از دست رفتن یکی از معدود کانال‌های اطلاع‌رسانی تخصصی در این حوزه است؛ کانالی که شاید مخاطب انبوه نداشت، اما برای جامعه کوچک اما تأثیرگذار اهل کتاب و نشر، منبعی ضروری به شمار می‌رفت.

زاویه دوم، به تناقضی برمی‌گردد که در متن پرسش نیز به آن اشاره شده است، تناقض میان شعارهای مکرر درباره اهمیت کتاب و کتابخوانی از یک سو، و بی‌مهری عملی به نهادها و پلتفرم‌هایی که دقیقاً برای همین هدف شکل گرفته‌اند از سوی دیگر. 

سال‌هاست که در نشست‌ها و سخنرانی‌های رسمی از ضرورت تقویت فرهنگ کتابخوانی سخن گفته می‌شود و نقش رسانه ملی در این مسیر برجسته می‌شود. 

تجربه برنامه‌ای مانند کتاب‌باز نیز نشان داد که حتی در دل تلویزیون، آن رسانه‌ای که در رقابت با فضای مجازی بارها به حاشیه رانده شده، هنوز ظرفیت قابل توجهی برای ترویج کتابخوانی وجود دارد. 

اما وقتی از دل همین گفتمان کتاب‌محور، پلتفرمی مثل شبکه کتاب که به‌طور مشخص برای این منظور طراحی …