بنیانگذار دیجی کالا: موفقیت در دنیای کسب‌وکار در گرو شناخت دقیق بازار است

دکتر رونیا رفیعی در گفت‌وگو با خبرنگار جام جم آنلاین در رابطه با پزشکی شخصی‌سازی‌شده اظهار کرد: پزشکی شخصی‌سازی‌شده یا Personalized Medicine یک رویکرد نوین در علم پزشکی است که تلاش می‌کند تشخیص، پیشگیری و درمان را بر پایه ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر فرد تنظیم کند.

وی افزود: پزشکی شخصی‌سازی‌شده یعنی استفاده از داده‌های ژنتیکی، مولکولی، بالینی و محیطی برای انتخاب بهترین راه پیشگیری، تشخیص و درمان برای هر فرد به‌طور اختصاصی.

وی افزود: در این رویکرد، به جای آنکه برای همه بیماران مبتلا به یک بیماری، یک نسخه یکسان در نظر گرفته شود، عواملی همچون ژنتیک، سن، جنس، سبک زندگی، محیط، وضعیت متابولیک، میکروبیوم و حتی سابقه پاسخ دارویی قبلی در تصمیم‌گیری‌های پزشکی مورد توجه قرار می‌گیرد.

این متخصص ژنتیک بیان کرد: اگر بخواهیم این مفهوم را به زبان ساده توضیح دهیم، پزشکی شخصی‌سازی‌شده یعنی «درمان درست، برای فرد درست، در زمان درست، با دوز درست.»

رفیعی با اشاره به اینکه پزشکی شخصی‌سازی‌شده صرفاً به ژنتیک محدود نمی‌شود، تصریح کرد: هرچند ژنتیک یکی از مهم‌ترین پایه‌های این حوزه به شمار می‌رود، اما این رویکرد ماهیتی چندلایه دارد و تنها بر مبنای ژن تعریف نمی‌شود.

وی اظهار کرد: در گذشته، بیماری‌ها بیشتر بر اساس تشخیص بالینی و الگوهای عمومی ارزیابی می‌شدند، اما امروز مشخص شده است که دو بیمار با یک تشخیص ظاهراً مشابه، ممکن است از نظر زمینه ژنتیکی، مسیرهای مولکولی بیماری و حتی پاسخ به دارو، تفاوت‌های کاملاً معناداری با یکدیگر داشته باشند.

استاد دانشگاه ادامه داد: در پزشکی شخصی‌سازی‌شده، ژن‌ها می‌توانند نشان دهند که یک داروی خاص برای بیمار مؤثر هست یا خیر، سبک زندگی می‌تواند شدت بیماری را تغییر دهد، عوامل محیطی می‌توانند روند آغاز بیماری را تسریع یا کند کنند و حتی داده‌های آزمایشگاهی و تصویربرداری نیز می‌توانند در تصمیم‌گیری دقیق‌تر نقش داشته باشند.

وی افزود: این حوزه از دانش‌هایی همچون ژنومیکس، فارماکوژنتیک، اپی‌ژنتیک، پروتئومیکس، متابولومیکس و داده‌های بالینی بهره می‌گیرد تا تصویری دقیق‌تر از وضعیت هر بیمار ارائه دهد.

پژوهشگر بنیاد ژنتیک خراسان درباره نحوه اجرای عملی این رویکرد گفت: فرایند پزشکی شخصی‌سازی‌شده معمولاً با جمع‌آوری داده‌های دقیق از بیمار آغاز می‌شود؛ داده‌هایی که می‌تواند شامل شرح‌حال و معاینه بالینی دقیق، سابقه خانوادگی، آزمایش‌های ژنتیکی، آزمایش‌های مولکولی و بیوشیمیایی، اطلاعات مرتبط با سبک زندگی و محیط و در برخی موارد داده‌های چنداُمیکی مانند ترنسکریپتومیکس یا متابولومیکس باشد.

وی خاطرنشان کرد: پس از جمع‌آوری این داده‌ها، پزشک یا تیم درمانی با استفاده از دانش بالینی و در برخی موارد با کمک الگوریتم‌های هوش مصنوعی، اطلاعات موجود را تحلیل می‌کند تا مشخص شود بیمار به چه بیماری‌هایی استعداد بیشتری دارد، کدام دارو برای او مناسب‌تر است، چه دوزی از دارو اثربخشی بیشتر و عوارض کمتری خواهد داشت و چه اقدامات پیشگیرانه‌ای می‌تواند برای او مفیدتر باشد.

رفیعی ادامه داد: در حوزه فارماکوژنتیک می‌توان پیش‌بینی کرد که فرد به یک دارو پاسخ مناسب می‌دهد یا ممکن است دچار عوارض شود. همچنین در برخی سرطان‌ها، بر اساس جهش‌های مولکولی تومور، درمان هدفمند انتخاب می‌شود و در بیماری‌های متابولیک و برخی اختلالات ژنتیکی نیز تشخیص دقیق ژنتیکی می‌تواند مسیر درمان را تغییر دهد.

وی در ادامه با تأکید بر اینکه کاربرد پزشکی شخصی‌سازی‌شده به بیماری‌های نادر محدود نیست، اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این رویکرد آن است که در بیماری‌های شایع نیز می‌تواند نقش‌آفرینی جدی داشته باشد؛ از جمله در سرطان‌ها، بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت، اختلالات روان‌پزشکی، بیماری‌های خودایمنی، بیماری‌های ژنتیکی و نادر و نیز در بررسی عوارض دارویی و پاسخ به درمان.

این متخصص ژنتیک افزود: در همه این موارد، تفاوت‌های فردی می‌تواند نقش تعیین‌کننده داشته باشد. به عنوان مثال، در سرطان امروزه درمان بر اساس ویژگی‌های مولکولی تومور به شکل گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در بیماری‌های قلبی و عروقی، برخی مارکرهای ژنتیکی و متابولیکی می‌توانند در انتخاب داروها یا برآورد میزان ریسک کمک‌کننده باشند.
وی اظهار کرد: در فارماکوژنتیک نیز واکنش افراد به داروهایی مانند داروهای ضدانعقاد، برخی داروهای ضدافسردگی یا داروهای ضدصرع می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی متفاوت باشد و همین مسئله ضرورت توجه به تفاوت‌های فردی در درمان را دوچندان می‌کند.

رفیعی درباره معیار سنجش موفقیت پزشکی شخصی‌سازی‌شده نیز گفت: موفقیت این حوزه تنها با انجام تست ژنتیک سنجیده نمی‌شود، بلکه باید بر اساس نتیجه بالینی و سود واقعی برای بیمار مورد ارزیابی قرار گیرد.

وی افزود: بهبود پیامدهای بالینی از مهم‌ترین شاخص‌ها در این زمینه است؛ به این معنا که باید مشخص شود آیا وضعیت بیمار بهتر شده، آیا میزان عود بیماری، عوارض، بستری یا مرگ کاهش یافته است یا خیر.

استاد دانشگاه ادامه داد: افزایش اثربخشی درمان نیز از دیگر معیارهای مهم است و باید بررسی شود که آیا درمان انتخاب‌شده در مقایسه با روش استاندارد عملکرد بهتری داشته است یا نه.

وی اظهار کرد: کاهش عوارض جانبی نیز امتیاز مهمی به شمار می‌رود، زیرا اگر با انتخاب دقیق‌تر درمان بتوان سمیت دارویی یا عوارض ناخواسته را کاهش داد، گام مؤثری در مسیر درمان برداشته شده است.

پژوهشگر بنیاد ژنتیک خراسان تصریح کرد: افزایش دقت تشخیص، صرفه‌جویی اقتصادی از طریق جلوگیری از درمان‌های بی‌اثر، آزمایش‌های غیرضروری یا بستری‌های قابل پیشگیری و همچنین رضایت و کیفیت زندگی بیمار، از دیگر معیارهای مهم در ارزیابی موفقیت پزشکی شخصی‌سازی‌شده هستند.

وی اظهار کرد: پیام من این است که آینده پزشکی به سمت دقت، پیشگیری و فردمحوری می‌رود، اما مردم باید بدانند که این حوزه نیازمند تفسیر علمی درست است و هر تست ژنتیکی یا هر گزارش مولکولی به‌تنهایی پاسخ قطعی به شمار نمی‌رود.

رفیعی افزود: اهمیت اصلی در این است که این اطلاعات در کنار قضاوت بالینی و توسط تیم متخصص تفسیر شود تا در نهایت، واقعاً به نفع بیمار باشد.

وی در پایان تأکید کرد: در نهایت، آنچه اهمیت دارد این است که بیمار زندگی بهتر، درمان مؤثرتر و روند درمانی قابل‌تحمل‌تری را تجربه کند.

ویژه نامه‌ها

حجت‌الاسلام دکتر احمدحسین شریفی، رئیس دانشگاه بین المللی قم، در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، در تبیین ابعاد شخصیتی امام شهید انقلاب اسلامی، به بررسی فقرات دعای علامه جوادی آملی در نماز بر پیکر مطهر امام شهید پرداخت و گفت: آنچه این نماز را در عین پایبندی کامل به چارچوب فقهی نماز میت، از بسیاری از نمازهای میت متعارف متمایز می‌کند، تنها تفاوت در برخی الفاظ یا تعابیر نیست؛ بلکه منظومه‌ای از مفاهیم قرآنی، فقهی، عرفانی، فلسفی و اجتماعی است که در قالب دعا کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ علامه جوادی آملی در واقع از ظرفیت دعاهای مستحب برای ترسیم یک تصویر جامع از شخصیت معنوی، علمی و تمدنی رهبر شهید بهره گرفت. به تعبیر دیگر، این نماز صرفاً اقامه یک فریضه شرعی نبود؛ بلکه نوعی شهادت عالمانه و عارفانه درباره جایگاه شخصیتی بود که نماز بر پیکر او اقامه می‌شد.

وی تصریح کرد: بسیاری از مردم تصور می‌کنند همه اذکار رایج نماز میت واجب است؛ در حالی که نماز میت دارای پنج تکبیر است و حداقل واجب آن، اذکار مشخصی است که فقها بیان کرده‌اند (ذکر شهادتین، صلوات بر پیامبر اکرم، طلب مغفرت برای مؤمنان و مؤمنات و طلب مغفرت برای میت به ترتیب بعد از هر تکبیر تا تکبیر چهارم) و هر آنچه افزون بر این مقدار قرائت می‌شود، در قلمرو مستحبات قرار می‌گیرد و نمازگزار می‌تواند با رعایت موازین شرعی، دعاها را بسط دهد یا از تعابیر مناسب دیگری استفاده کند.

استاد دانشگاه ادامه داد: از جمله دعاهای متداول پس از تکبیر چهارم این است که «اللهمَّ إنَّ هذا ـ یا هذه ـ المُسَجّى قُدّامَنا عبدُکَ، وابنُ عبدِکَ، وابنُ أَمَتِکَ، نزلَ بک، وأنتَ خیرُ منزولٍ به» سپس، در صورتی که واقعاً مطابق واقع باشد، می‌توان گفت: «اللهمَّ إنّا لا نعلمُ منه إلّا خیراً وأنتَ أعلمُ به مِنّا»؛ البته این عبارت، صرفاً یک دعا نیست، بلکه نوعی شهادت در پیشگاه خداوند متعال است. ازاین‌رو، گفتن آن مشروط به این است که انسان واقعاً از میت جز خیر نشناسد. همچنین اگر نسبت به وضعیت میت اطلاع کافی ندارد و در نیکوکار یا گناهکار بودن او تردید دارد، بهتر است از دعاهای مشروط استفاده کند تا شهادتی برخلاف علم و یقین داده نشود؛ مانند: «اللهمَّ إنْ کانَ مُحسِناً فزِدْ فی إحسانِه، وإنْ کانَ مُسیئاً فتجاوزْ عن سیِّئاتِه؛ خدایا، اگر نیکوکار بوده است، بر نیکی‌هایش بیفزا؛ و اگر گناهکار بوده است، از گناهانش درگذر». پس از آن نیز می‌توان برای رفعت مقام میت دعا کرد و گفت: «اللهمَّ اجعلْه عندکَ فی أعلى علِّیِّین، واخلفْ على أهلِه فی الغابرین» بنابراین، اصلِ واجب در تکبیر چهارم همان طلب مغفرت برای میت است؛ اما دعاهای افزوده، بستگی به شناخت نمازگزار از میت و شهادتی دارد که در پیشگاه خداوند متعال درباره او می‌دهد.

رابطه علمی و معنوی و تعاملات آیت‌الله جوادی آملی با رهبر شهید انقلاب

حجت‌الاسلام شریفی با تأکید براینکه آنچه در مراسم نماز بر پیکر رهبر شهید مشاهده شد، نه صرفا بروز احساس شخصی یا عاطفی بلکه جلوه‌ای از یک رابطه عمیق، دیرینه و چندوجهی بود که طی دهه‌ها میان حضرت آیت‌الله العظمی جوادی آملی و رهبر شهید شکل گرفته بود، افزود: این نماز هم برگرفته از سابقه علمی و حوزوی، هم بر پایه شناخت متقابل از شخصیت و مجاهدت‌های علامه و رهبر شهید و هم نشانه نگاه مشترک آنان به اسلام، انقلاب و ولایت فقیه بود.

وی با اشاره به سابقه آشنایی آیت‌الله جوادی آملی با رهبر شهید انقلاب در پیش از پیروزی انقلاب و دوران طلبگی گفت: یکی از روشن‌ترین جلوه‌های نگاه آیت‌الله العظمی جوادی آملی به جایگاه ولایت و رهبری، رفتار ایشان پس از انتخاب رهبر معظم انقلاب از سوی مجلس خبرگان رهبری، پس از رحلت امام خمینی است؛ نقل شده است که پس از پایان جلسه مجلس خبرگان و انتخاب رهبر شهید انقلاب، اعضای مجلس در حال خروج از محل برگزاری جلسه بودند. در همان هنگام، حضرت آیت‌الله جوادی آملی کنار در خروجی ایستادند و منتظر ماندند تا رهبر منتخب از آن مسیر عبور کنند؛ هنگامی که از ایشان خواسته شد ابتدا خودشان خارج شوند، فرمودند: «نه؛ منتظر رهبر هستم... ما تا امروز نیز از هر جهت ایشان را برتر می‌دانستیم؛ اکنون که رهبر ما شده‌اند، دیگر ما پیرو ایشان هستیم و باید قدم در جای قدم ایشان بگذاریم»؛ این رفتار، فراتر از یک ادب شخصی یا احترام متعارف، بیانگر اعتقاد عمیق حضرت آیت‌الله جوادی آملی به جایگاه ولایت و التزام عملی ایشان به تبعیت از ولیّ فقیه بود.

رییس دانشگاه قم ابراز کرد: یکی دیگر از جلوه‌های این همراهی، موضع‌گیری آیت‌الله جوادی آملی در جریان سخنان آقای منتظری در 13رجب سال 1376 بود که فضای حوزه علمیه قم و بدنه انقلابی کشور را دچار التهاب و آشفتگی کرد و تجمع‌های گسترده‌ای در قم شکل گرفت اما موضع‌گیری علامه به عنوان شخصیتی حکیم، مفسر، فیلسوف و عارف، نقش مهمی در فروکش کردن آن فتنه ایفا کرد. پس از دوم خرداد 1376 نیز که برخی جریان‌های ولایت‌ستیز، لیبرال و منافق، گمان می‌کردند شرایط برای ضربه زدن به ولایت فقیه فراهم شده است، حضور شخصیت‌هایی همچون حضرت آیت‌الله جوادی آملی، این جریان را در همان آغاز راه ناکام گذاشت. علامه همچنین در ششم اسفند سال 1403 فرمودند: «امروز، رهبر معظم انقلاب را جانشین حضرت ولیّ عصر(عج) و نائب آن حضرت می‌دانیم؛ همان تبعیتی که نسبت به امام عصر علیه‌السلام داریم، نسبت به ولیّ فقیه نیز داریم». ایشان نقل می‌کنند که روزی میهمان رهبر شهید انقلاب بودند؛ هنگامی که سفره غذا گسترده شد، رهبر شهید به فرزند بزرگ خود آقا مصطفی فرمودند شما برخیزید و بروید. من عرض کردم آقا! اگر اجازه بفرمایید، آقازاده نیز در کنار ما باشند. در پاسخ فرمودند این غذایی که شما میل می‌فرمایید، از بیت‌المال است و شما میهمان بیت‌المال هستید؛ اما برای فرزند من جایز نیست که بر سر این سفره بنشیند، باید به منزل بروند و از غذای منزل استفاده کنند.

حجت‌الاسلام شریفی با بیان اینکه احترام میان رهبر شهید و علامه جوادی آملی، متقابل بود، افزود: رهبر شهید نیز همواره از آیت‌الله جوادی آملی به عنوان یکی از برجسته‌ترین مراجع و حکمای معاصر یاد کرده و بارها از خدمات علمی کم‌نظیر ایشان به‌ویژه در عرصه تفسیر قرآن، تجلیل کرده بودند. ایشان در دیدار با برگزارکنندگان مراسم تجلیل از علامه، در توصیف شخصیت علمی ایشان، مطالبی را بیان و تأکید کردند که حوزه‌های علمیه وامدار مجاهدت‌های علمی این عالم فرزانه‌اند که بیش از چهل سال از عمر خود را صرف تحقیق، تدریس و تألیف تفسیر تسنیم کرده است. رهبر شهید انقلاب همچنین این تفسیر را مایه افتخار حوزه‌های علمیه و جامعه شیعه دانسته و آن را در امتداد سنت تفسیری بزرگ شیعه توصیف کردند.

بوسیدن عمامه؛ ادای احترام به جایگاه رهبری دینی

وی تأکید کرد: با چنین پیشینه‌ای، رفتارهای عاطفی آیت‌الله جوادی آملی در آیین نماز، دیگر صرفاً یک واکنش احساسی تلقی نمی‌شود؛ بلکه نمادی از احترام به شخصیتی است که ایشان او را مجاهدی بزرگ، خادم اسلام و نماد عزت و اقتدار امت اسلامی می‌دانستند. از همین منظر، بوسیدن آن عمامه را می‌توان ادای احترام به جایگاه رهبری دینی، مجاهدت در راه اسلام و میراث روحانیت انقلابی دانست؛ پیامی که فراتر از یک رفتار فردی، حامل یک معنا و یک پیام تاریخی بود. پیشتازی در نمادسازی فرهنگی و رسانه نیاز امروز کشور است

دلالت فقهی، قرآنی و عرفانی تعبیر «نزل عندک»

رییس دانشگاه قم خاطرنشان کرد: برخی تصور کرده‌اند که آیت‌الله العظمی جوادی آملی تعبیر رایج «نَزَلَ بِکَ» را کنار گذاشته و تنها از عبارت «نَزَلَ عِندَکَ» استفاده کرده‌اند؛ در حالی که ایشان هر دو تعبیر را در دعای نماز میت به کار برده‌اند، اما هر یک را با دلالت و معنایی خاص. این تعابیر کاملاً متناسب با شخصیت کسی است که نماز بر پیکر او اقامه می‌شود؛ رهبر شهید در نگاه حضرت آیت‌الله جوادی آملی، شخصیتی بود که در طول دهه‌ها مسئولیت در رأس نظام اسلامی، مظهر عزت اسلام، عزت مؤمنان، اقتدار امت اسلامی و استقامت در برابر دشمنان بود و در برابر انواع تهدیدها، از جنگ تحمیلی و فشارهای بین‌المللی گرفته تا جنگ نرم، تحریم، فتنه‌ها و توطئه‌های گوناگون، با عزت و اقتدار ایستادگی کردند. ازاین‌رو، تعبیر «نَزَلَ بِعِزِّ جَلَالِکَ» تنها یک توصیف ادبی نیست؛ بلکه حاکی از آن است که کسی که در حیات خود جلوه‌ای از عزت الهی را در عرصه رهبری جامعه اسلامی متجلی ساخته بود، اکنون به سرچشمه و معدن حقیقی عزت، جلال، جبروت، عظمت و ملکوت الهی بازگشته است. علامه با تأکید بر «عزت»، «جلال»، «جبروت» «عظمت» و «ملکوت»، در واقع میان صفات الهی و سیره عملی رهبر شهید پیوند برقرار می‌کنند؛ نه به این معنا که این صفات، استقلالاً از آنِ انسان باشد، بلکه از آن جهت که انسان مؤمن و الهی می‌تواند مظهر و مجلای اسماء و صفات خداوند باشد. از منظر عرفان اسلامی نیز انسان کامل، آینه تجلی اسماء الهی است.

تکرار تعبیر «نَزَلَ بِکَ» در پایان دعا

حجت‌الاسلام شریفی اظهار کرد: نکته قابل توجه آن است که علامه جوادی آملی در پایان دعا نیز بار دیگر به تعبیر مأثور بازمی‌گردند و می‌فرمایند: «اللَّهُمَّ إِنَّهُ نَزَلَ بِغُفْرَانِکَ، وَهُوَ عَبْدُکَ، وَ مُحْتَاجٌ إِلَى رَحْمَتِکَ؛ پروردگارا او به آمرزش تو پناه آورده است؛ او بنده توست و همچنان نیازمند رحمت بی‌پایان توست». این فراز، در کنار همه تعابیر بلند و توصیف‌های والایی که درباره مقام رهبر شهید بیان شده، این نکته‌ بسیار عمیق را یادآور می‌شود که هر اندازه انسان در مراتب کمال و قرب الهی اوج بگیرد، باز هم در برابر خداوند، بنده‌ای نیازمند، فقیر و محتاج رحمت و مغفرت اوست و همه مقامات معنوی، در نهایت در پرتو بندگی خدا معنا پیدا می‌کند. در عین حال، یک تعبیر بدیع و نو را هم به کار گرفتند؛ آنجا که با تأکید تمام و حرکات دست فرمودند «اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ؛ خدایا، خدایا، خدایا...» یعنی با همه وجود، حضرت آیت‌الله جوادی آملی دارد شهادت می‌دهد. همه باورهای خودش، همه هویت حدوداً 93 ساله خودش را در عرفان، حکمت، قرآن و فقه، پای این شهادت آورده و می‌گوید: اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، إِنَّهُ نَزَلَ عِندَکَ شَهِیدًا لِلْإِسْلَامِ وَالْقُرْآنِ وَالْعِتْرَةِ. خدایا، این نزد تو آمده است؛ نه فقط به پیشگاه تو بلکه نزد تو آمده است؛ «نَزَلَ عِندَکَ».

شهادت‌دادن الهیاتی درباره منزلت رهبر شهید

وی درباره به‌کارگیری تعبیر «نَزَلَ عِندَکَ» در نماز گفت: این تعبیر بدون توجه به کاربردهای قرآنی واژه «عند»، عمق معنای آن به‌درستی فهمیده نمی‌شود؛ آیت‌الله العظمی جوادی آملی با انتخاب این تعبیر، ذهن مخاطب را به یکی از بلندترین مفاهیم قرآنی، یعنی مقام «عندیت» رهنمون می‌کنند. قرآن کریم درباره شهیدان می‌فرماید «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»؛ روشن است که مقصود از «عِندَ رَبِّهِم» قرب مکانی نیست؛ زیرا خداوند متعال منزّه از مکان و جهت است. بنابراین «عندیت» در منطق قرآن، بیانگر قرب وجودی، منزلت معنوی و بالاترین مرتبه تقرب به خداوند است؛ مرتبه‌ای که انسان در پرتو ایمان، عبودیت و جهاد فی‌سبیل‌الله به آن دست می‌یابد. آیت‌الله جوادی آملی نیز با همین مبنای قرآنی می‌فرمایند: «اللَّهُمَّ إِنَّهُ نَزَلَ عِندَکَ شَهِیدًا لِلْإِسْلَامِ وَالْقُرْآنِ وَالْعِتْرَةِ.» این تعبیر، صرفاً گزارشی از وفات یک انسان نیست، بلکه شهادتی الهیاتی درباره منزلت اوست؛ یعنی این شهید، به مقام «عندیت» رسیده و در زمره کسانی قرار گرفته است که قرآن از آنان با عنوان «عِندَ رَبِّهِم» یاد می‌کند. در ادامه نیز با تعابیری همچون «شهیدِ اسلام»، «شهیدِ قرآن» و «شهیدِ عترت»، قلمرو این شهادت را تبیین می‌کنند و حتی از تعبیر «قتیلُ الإسلام» بهره می‌برند که بار معنایی عمیق‌تری دارد؛ بدین معنا که کسی تمام وجود خود را در راه پاسداری از اسلام، قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام فدا کرده و خون او برای حفظ کیان دین و عزت امت اسلامی بر زمین ریخته است.

دیدگاه آیت‌الله جوادی آملی درباره تعریف انسان

رییس دانشگاه قم درباره جایگاه تعبیر «متألهاً» در منظومه فکری آیت‌الله جوادی آملی و دلیل کاربرد آن تصریح کرد: انتخاب واژه «متألّه» کاملاً حساب‌شده و برخاسته از منظومه فکری و فلسفی ایشان است؛ در واقع، بدون آشنایی با مبانی انسان‌شناسی ایشان، عمق این تعبیر به‌خوبی فهمیده نمی‌شود. آیت‌الله العظمی جوادی آملی در آثار فلسفی و انسان‌شناختی خود، تعریف مشهور انسان در سنت فلسفه یونان و ارسطو را که انسان را «حیوان ناطق» می‌داند (جنس انسان را «حیوان» و فصل ممیز او را «نطق» یا همان عقلانیت معرفی می‌کند)، برای تبیین حقیقت انسان کافی نمی‌دانند و معتقدند انسان موجودی نیست که تنها به واسطه قوه اندیشه از سایر حیوانات متمایز گردد، بلکه حقیقت او در نسبتش با خداوند معنا پیدا می‌کند. از این رو تعریف دیگری از انسان ارائه می‌کنند (حَیٌّ مُتَأَلِّهٌ مائِتٌ) که بر محور «تألّه» و خداگرایی استوار است. در این نگاه، انسان در کنار همه موجودات زنده، از جمله فرشتگان و دیگر مخلوقات دارای حیات، قرار می‌گیرد و دیگر از ابتدا در طبقه حیوانات تعریف نمی‌شود و آنچه حقیقت انسان را از سایر موجودات زنده متمایز می‌کند، «تألّه» یعنی خداجوی، خداگرایی و خداخواهی انسان است؛ فطرت او به سوی خداوند جهت‌گیری شده و استعداد تجلی اسماء و صفات الهی را در خود دارد. البته این تألّه، حقیقتی دارای مراتب است و انسان‌ها به اندازه ایمان، معرفت و سیر معنوی خود از آن بهره‌مند می‌شوند. از سوی دیگر، چون فرشتگان نیز موجوداتی الهی و مطیع فرمان خداوند هستند، حضرت آیت‌الله جوادی آملی قید دیگری به این تعریف افزوده و می‌فرمایند: «حَیٌّ مُتَأَلِّهٌ مائِتٌ»؛ قید «مائت» بیانگر آن است که انسان، برخلاف ملائکه، موجودی است که مرگ را تجربه می‌کند و با گذر از حیات دنیوی، وارد مرتبه‌ای دیگر از حیات می‌شود.

وی با بیان اینکه از نگاه ایشان، همه انسان‌ها استعداد متألّه شدن را در نهاد خود دارند؛ زیرا خداوند، انسان را با فطرتی الهی، خداجو و خداخواه آفریده است ولی این استعداد، در همه انسان‌ها به فعلیت نمی‌رسد. یادآور شد: برخی با ایمان، معرفت، مجاهدت و تزکیه نفس، این سرمایه فطری را شکوفا می‌کنند و به حقیقت انسانیت دست می‌یابند اما گروهی دیگر این استعداد الهی را در اثر غفلت، گناه یا دلبستگی به دنیا، به فعلیت نمی‌رسانند و از کمالی که برای آن آفریده شده‌اند، بازمی‌مانند. متألّه، در عالی‌ترین مرتبه، انسانی است که همه شئون وجود او رنگ الهی گرفته و سراسر وجودش در مسیر عبودیت و رضای الهی قرار گرفته و مظهر اسماء و صفات خداوند شده است؛ گفتار، اندیشه، رفتار و کردار و حتی حالات روحی، گرایش‌ها، محبت‌ها و دشمنی‌های او الهی است و علم، عمل، اخلاق، مدیریت، تصمیم‌گیری و همه ابعاد شخصیت او، تجلی بندگی خداوند است.

ترتیب معنادار فراز «مُجَاهِدًا، مُبَالِغًا، وَرِعًا، مُوَحِّدًا، مُتَأَلِّهًا»

حجت‌الاسلام شریفی ادامه داد: بر اساس همین مبانی، می‌توان دریافت که چرا آیت‌الله العظمی جوادی آملی در دعای نماز بر پیکر مطهر امام شهید، پس از برشمردن اوصافی همچون مجاهدت، ورع و توحید، در نهایت از تعبیر «متألهاً» استفاده می‌کنند. همچنین ترتیب «اللَّهُمَّ إِنَّهُ نَزَلَ مُجَاهِدًا، مُبَالِغًا، وَرِعًا، مُوَحِّدًا، مُتَأَلِّهًا» معنادار است. مجاهدت، ورع و توحید، هر یک از فضایل بزرگ انسانی‌اند؛ اما قرار گرفتن «متألّه» در پایان این سلسله، نشان می‌دهد که از منظر علامه، تألّه مرتبه‌ای جامع و فراگیر است که سایر فضایل را در خود جمع می‌کند؛ گویی همه آن کمالات، مقدمه رسیدن به مقام تألّه‌اند. از این منظر، تعبیر «متألهاً» صرفاً یک توصیف اخلاقی نیست، بلکه عالی‌ترین شهادتی است که آیت‌الله العظمی جوادی آملی درباره شخصیت رهبر شهید در پیشگاه خداوند بیان می‌کنند.

تعابیر عالی به جای تعابیر عمومی

وی درباره عدم قرائت برخی از فرازهای متداول نماز میت مانند «اللهم انا لا نعلم منه الا خیراً» و دعای مشروط به احسان یا اسائه، از منظر فقهی و محتوایی توضیح داد: همان‌گونه که پیش‌تر نیز اشاره شد، اذکار پس از تکبیر چهارم، به جز اصلِ طلب مغفرت برای میت، از مستحبات نماز میت به شمار می‌آیند و نمازگزار می‌تواند متناسب با شرایط و شناخت خود از میت، دعاهای مختلفی را در این بخش بخواند. ازاین‌رو، نخواندن برخی از عبارات مشهور، به معنای کنار گذاشتن سنت یا خروج از چارچوب فقهی نیست، بلکه استفاده از اختیار شرعی در انتخاب دعاهای مناسب‌تر با شخصیت میت است. آیت‌الله العظمی جوادی آملی نیز به جای آنکه دعاهای متعارف و عمومی را تکرار کنند، تعابیری را برگزیدند که به اعتقاد خود، گویاتر و متناسب‌تر با شخصیت رهبر شهید بود. اگر کسی در پیشگاه خداوند به عنوان «مجاهد»، «موحد»، «متألّه»، «شهید اسلام»، «شهید قرآن» و «شهید عترت» معرفی شود و برای او مقام «عندیت» و مظهریت اسماء الهی شهادت داده شود، روشن است که دیگر گفتن «ما از او جز خیر ندیده‌ایم» یا بیان دعای مشروط به احسان و اسائه، در برابر آن اوصاف، جایگاه ثانوی پیدا می‌کند. به جای بیان حداقل شهادت نسبت به میت، عالی‌ترین شهادت ممکن را در حق او اقامه کردند.

«مجاهدا مبالغاً»؛ مجاهدی سخت‌کوش

استاد دانشگاه در تبیین تعبیر «مُجَاهِدًا» نیز گفت: این تعبیر صرفاً بیانگر شرکت شهید در یک میدان نبرد نیست، بلکه حکایت از آن دارد که سراسر زندگی او در مسیر جهاد سپری شده است؛ از دوران جوانی و مبارزه با رژیم طاغوت، تا سال‌های دفاع مقدس، مسئولیت‌های سنگین مدیریتی، هدایت نظام اسلامی و رهبری جبهه مقاومت، همه ابعاد زندگی ایشان با مجاهدت در راه خدا گره خورده بود. جهاد علمی، جهاد فرهنگی، جهاد سیاسی، جهاد تبیین، جهاد مدیریتی و ایستادگی در برابر تهدیدها و فشارهای گوناگون، همگی جلوه‌هایی از این حقیقت بودند. آیت‌الله العظمی جوادی آملی پس از تعبیر «مجاهداً»، از وصف «مبالغاً» استفاده می‌کنند که بر استمرار، شدت و نهایت تلاش در راه خدا دلالت دارد و تنها به معنای «کوشا» نیست، بلکه به معنای کسی است که همه توان و ظرفیت خود را در مسیر انجام یک رسالت به کار گرفته و لحظه‌ای از آن غفلت نورزیده است؛ رهبر شهید نه تنها در میدان‌های مختلف مبارزه، بلکه در عرصه نظریه‌پردازی درباره مفهوم جهاد نیز نقشی ممتاز داشتند. در بیانات متعدد خود، جهاد را از یک مفهوم صرفاً نظامی فراتر بردند و ابعاد مختلف آن، از جمله جهاد علمی، جهاد فرهنگی، جهاد تبیین، جهاد اقتصادی، جهاد امیدآفرینی، جهاد در سبک زندگی و جهاد تمدنی را تبیین کردند. حتی در «بیانیه گام دوم انقلاب»، افق‌های متنوعی از جهاد برای آینده جامعه اسلامی ترسیم شده است که نشان‌دهنده نگاه جامع ایشان به این مفهوم قرآنی است.

«ورعاً»، «موحداً»

حجت‌الاسلام شریفی اظهار کرد: آیت‌الله جوادی آملی در ادامه از اوصاف «وَرِعًا، مُوَحِّدًا» استفاده می‌کنند که این ترتیب نیز کاملاً معنادار است؛ «ورع» بیانگر اوج تقوا، خویشتنداری و مراقبت دائمی در برابر گناه است؛ «موحد» بیانگر اخلاص کامل و جهت‌گیری همه شئون زندگی به سوی خداوند است؛ هنگامی که نمازگزار در پیشگاه خداوند، چنین شهادت‌های بلندی را درباره میت اقامه می‌کند، دیگر تکرار تعابیر عمومی، امری زائد و تحصیل حاصل خواهد بود.

تبیین هویت و رسالت شهید

وی با اشاره به بخش پایانی نماز علامه که سرشار از تعابیری درباره امت، سیاست، صیانت، کیان و مولویت اسلامی است، درباره نسبت این ادبیات با نگاه آیت‌الله جوادی آملی به دین، حکومت و تمدن اسلامی یادآور شد: به گمان من، اوج پیام این نماز در همین بخش پایانی آشکار می‌شود که آیت‌الله العظمی جوادی آملی از فضای معمول دعاهای فردی فراتر می‌روند و افقی تمدنی، اجتماعی و سیاسی را پیش روی مخاطب می‌گشایند. ایشان با تأکید فراوان عرضه می‌دارند: اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، اللَّهُمَّ، إِنَّهُ نَزَلَ عِندَکَ قَتِیلَ الْإِسْلَامِ، قَتِیلَ الْأُمَّةِ الْمُسْلِمَةِ که تنها توصیف شهادت یک فرد نیست؛ بلکه تبیین هویت و رسالت اوست. آیت‌الله جوادی آملی شهادت می‌دهند که این خون، صرفاً برای یک شخص، گروه یا حتی یک کشور ریخته نشده، بلکه در راه اسلام و برای دفاع از امت اسلامی تقدیم شده است.

رییس دانشگاه قم با بیان اینکه اینجا یکی از مهم‌ترین مبانی فکری رهبر شهید یعنی نسبت میان «ملت» و «امت» نیز آشکار می‌شود، افزود: در سال‌های اخیر، برخی کوشیده‌اند میان هویت ملی و هویت اسلامی تقابل ایجاد کنند و ایران و اسلام، یا ملت و امت را در برابر یکدیگر قرار دهند اما در منظومه فکری رهبر شهید، چنین دوگانه‌ای اساساً وجود نداشت؛ ایشان همواره از «ایرانِ قوی» سخن می‌گفتند، عزت، پیشرفت و اقتدار ایران را یک ضرورت می‌دانستند و نسبت به هویت تاریخی، فرهنگی و زبان فارسی اهتمام ویژه‌ای داشتند؛ اما همین ایران‌دوستی، در نگاه ایشان، هرگز در تعارض با امت اسلامی تعریف نمی‌شد، بلکه ایران را قلب تپنده و پایگاه تمدن نوین اسلامی و محور خدمت به امت اسلام می‌دانستند. از این منظر، دفاع از ایران، دفاع از اسلام بود و دفاع از امت اسلامی نیز در امتداد دفاع از ایران معنا پیدا می‌کرد بنابراین، هنگامی که آیت‌الله جوادی آملی از تعبیر «قَتِیلَ الْأُمَّةِ الْمُسْلِمَة» استفاده می‌کنند، در واقع همین اندیشه را که ملت و امت را دو حقیقت متعارض نمی‌داند، بازتاب می‌دهند. بنابراین، وقتی حضرت آیت‌الله جوادی آملی می‌فرمایند: «قَتِیلَ الْإِسْلَام» یعنی کشته راه تمدن اسلامی و امت اسلامی بود.

تمدن اسلامی به عنوان افق انقلاب

از نگاه وی، این تعبیر، صرفاً به معنای کشته‌شدن در عرصه سیاست با مفهوم رایج آن نیست؛ بلکه مقصود، «سیاست اسلامی» به معنای تدبیر جامعه بر اساس هدایت الهی است؛ در ادبیات اسلامی، سیاست به معنای اداره صحیح جامعه، اقامه عدالت، صیانت از حقوق مردم و هدایت امت به سوی کمال است. از این‌رو، آیت‌الله جوادی آملی شهادت می‌دهند که رهبر شهید، در راه تحقق همین حکمرانی الهی و مدیریت اسلامی جان خود را تقدیم کرد پس ایشان «قتیل سیاست اسلامی» است؛ یعنی کسی که همه عمر خود را صرف تحقق، تثبیت و پاسداری از نظام و مدیریت اسلامی کرد و سرانجام نیز در همین مسیر به شهادت رسید.

حجت‌الاسلام شریفی ادامه داد: علامه پس از آن می‌فرمایند: «قَتِیلًا لِصِیَانَتِهَا» یعنی او برای صیانت و پاسداری از اسلام و امت اسلامی به شهادت رسید. این صیانت، تنها حفظ مرزهای جغرافیایی یا دفاع نظامی نیست؛ بلکه پاسداری از عقاید، ارزش‌ها، هویت دینی، استقلال امت اسلامی و جلوگیری از استحاله فرهنگی و سیاسی را نیز در بر می‌گیرد. سپس تعبیر دیگری را مطرح می‌کنند که از منظر تمدنی، بسیار عمیق و معنادار است: «قَتِیلًا لِکِیَانِهَا» یعنی او برای دفاع از کیان و موجودیت امت اسلامی به شهادت رسید. این تعبیر نشان می‌دهد که در نگاه آیت‌الله جوادی آملی، مسأله صرفاً دفاع از یک حکومت یا یک کشور نیست؛ بلکه سخن از حفظ موجودیت جهان اسلام، عزت مسلمانان و بقای امت اسلامی است. در همین چارچوب می‌توان سخن معروف شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی را نیز فهم کرد که می‌گفت: «جمهوری اسلامی حرم است؛ اگر این حرم آسیب ببیند، مکه، مدینه، نجف و کربلا نیز آسیب خواهند دید». این بیان، ناظر به همان نگاه تمدنی است که امنیت و اقتدار نظام اسلامی را با امنیت و عزت امت اسلامی پیوند می‌زند.

تصویری جامع از انسان متألّه

وی خاطرنشان کرد: در واقع آنچه در بخش پایانی این دعا مشاهده می‌شود، صرفاً چند تعبیر دعایی نیست بلکه بازتاب یک منظومه فکری کامل است؛ آیت‌الله العظمی جوادی آملی در این فراز، امت و ملت، سیاست و دیانت، عرفان و جهاد، و ولایت و شهادت را در یک منظومه واحد به تصویر می‌کشند. ایشان پیش از این، درباره رهبر شهید شهادت می‌دهند که او «شهیداً، مجاهداً، مبالغاً، ورعاً، موحداً و متألهاً» به محضر الهی آمده است؛ یعنی انسانی که در اوج عبودیت، توحید، ورع، جهاد و تألّه قرار داشته است. سپس توضیح می‌دهند که یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این تألّه و بندگی، حضور فعال او در عرصه اداره جامعه اسلامی بوده است؛ از همین روست که می‌فرمایند: «قتیلاً لسیاستها، قتیلاً لصیانتها و قتیلاً لکیانها».

استاد حوزه و دانشگاه اضافه کرد: این تعابیر نشان می‌دهد که از منظر آیت‌الله جوادی آملی، سیاستِ اسلامی امری جدا از معنویت و عرفان نیست؛ بلکه امتداد همان توحید و عبودیت است. در این نگاه، حکمرانی دینی، دفاع از امت، پاسداری از اسلام، حفظ وحدت مسلمانان و مقاومت در برابر سلطه، همگی جلوه‌هایی از سلوک الهی و بندگی خداوند به شمار می‌آیند؛ به همین دلیل، در این دعا، وحدت امت اسلامی، سیاست دینی، عرفان، ولایت و شهادت در کنار یکدیگر معنا یافته‌اند و تصویری جامع از انسان متألّه ارائه شده است؛ انسانی که بندگی خدا را تنها در عبادات فردی خلاصه نمی‌کند، بلکه آن را در عرصه مدیریت جامعه، دفاع از امت، پاسداری از ارزش‌های الهی و صیانت از عزت مسلمانان نیز متجلی می‌سازد.

تصویری جامع از انسان متألّه تأکید کرد: آیت‌الله العظمی جوادی آملی، این نماز را صرفاً به عنوان نماز میت قرائت نکردند، بلکه آن را به یک «نماز تمدنی» تبدیل کردند که متناسب با شخصیت کسی بود که عمر خود را در مسیر شکل‌گیری و پاسداری از تمدن نوین اسلامی سپری کرده بود. ازاین‌رو، ادبیات این دعا نیز رنگ و بوی تمدنی، اجتماعی و تاریخی یافته است. به اعتقاد بنده، این نماز را باید یکی از نقاط عطف در ادبیات دینی و انقلابی معاصر و از برجسته‌ترین متون معاصر در پیوند میان فقه، قرآن، عرفان، حکمت و اندیشه سیاسی اسلام دانست که در آن عبادت از سیاست جدا نیست، عرفان از مسئولیت اجتماعی فاصله ندارد و شهادت نیز صرفاً یک واقعه فردی نیست، بلکه نقطه تلاقی عبودیت، ولایت، مقاومت و تمدن‌سازی اسلامی است.

خبرنگار: زهرا شریعتی

انتهای پیام/  

جوان آنلاین: به نقل از AFP، ماجرا به سدریک لاج، مدیر سابق سردخانه دانشکده پزشکی هاروارد مربوط می‌شود. او در سال ۲۰۲۳ از سمت خود اخراج شد و در ادامه تحقیقات مشخص شد که به همراه همسرش، دنیز، از سال ۲۰۱۸ اعضای بدن اهداکنندگان را بدون اطلاع یا رضایت دانشگاه، اهداکنندگان یا خانواده‌های آنها از محل نگهداری اجساد خارج کرده و به خریدارانی در ایالت‌های دیگر منتقل می‌کردند.

به گزارش ایسنا، لاج در دسامبر ۲۰۲۵ به اتهام سرقت و قاچاق اعضای بدن انسان به هشت سال زندان محکوم شد. همسر او نیز پیش‌تر به یک سال زندان محکوم شده بود. در این پرونده، شش نفر دیگر که اعضای بدن را از لاج خریداری کرده بودند نیز به جرم خود اعتراف کردند و محکوم شدند.

اکنون هاروارد تلاش می‌کند با پرداخت این مبلغ، پرونده حقوقی را به شکلی گسترده حل‌وفصل کند. دانشگاه اعلام کرده است که از دادگاه خواهد خواست دو صندوق برای تسویه دعاوی گروهی ایجاد کند که ارزش مجموع آنها به ۵۳ میلیون دلار می‌رسد. روند تخصیص این مبلغ و پرداخت به افراد واجد شرایط ممکن است چند ماه طول بکشد.

رئیس دانشکده پزشکی هاروارد و رئیس آموزش پزشکی این دانشگاه در نامه‌ای به خانواده‌های آسیب‌دیده، اقدامات مدیر سابق سردخانه را «نفرت‌انگیز، مشمئزکننده و خیانتی آشکار به ارزش‌های جامعه پزشکی» توصیف کرده‌اند. آنها همچنین از خانواده‌های اهداکنندگانی که ممکن است تحت تاثیر این ماجرا قرار گرفته باشند، عذرخواهی و ابراز همدردی کرد.

اما هاروارد تنها به پرداخت غرامت اکتفا نکرده است. دانشکده پزشکی این دانشگاه اعلام کرده از سال تحصیلی ۲۰۲۷-۲۰۲۸ یک صندوق بورسیه سالانه ایجاد خواهد کرد تا از اهداکنندگان جسد برای آموزش آناتومی قدردانی شود.

طرح توافق همچنین هاروارد را موظف می‌کند نامه‌ای برای خانواده‌های شاکی ارسال کند که در آن اقدامات مجرمانه لاج به‌صراحت محکوم شود و جزئیات اصلاحات انجام‌شده در برنامه اهدای جسد نیز توضیح داده شود.

ویژه نامه‌ها

حجت الاسلام دکتر غلامحسین کمیلی، مدیر مدرسه علمیه تخصصی قرآن و عترت،  در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، به مناسبت شهادت امام حسن عسکری(ع) ضمن تبیین انحرافاتی همچون جشن‌ عیدالزهرا،  گفت: همه ائمه اطهار(ع) از جمله امام حسن عسکری(ع)، مبارزه و مجاهدت داشتند؛ اما سبک و شکل این مبارزه بسته به مصلحت دین و مردم، متفاوت بود. حتی همین که امام حسن عسکری(ع) از زمان پدر بزرگوارشان در منطقه نظامی تحت نظارت حکومت بودند و دسترسی مردم به ایشان ممنوع یا محدود بود، نشان می‌دهد که با طاغوت زمان مبارزه داشتند و بی‌تفاوت نبودند.

وی با اشاره به جدیت و اهتمام امام در مبارزه با طاغوت زمان بدون هیچ تعارف یا انعطافی تصریح کرد: ایشان در عین حال نسبت به اختلافات میان مسلمانان با رویکرد حفظ وحدت عمل کرده و توصیه‌شان این بود که با وجود اختلافات، مشترکات را تقویت کنید، با هم معاشرت داشته باشید و به مشکلات همدیگر رسیدگی کنید؛ اختلافات را نیز تا حد امکان با استدلال و تبیین حل کنید.

شادی در روز شهادت، خلاف سیره و جسارت است

استاد درس خارج حوزه در ادامه با اشاره به روال رایج در روز شهادت امام حسن عسکری(ع) که تا ظهر عزاداری و بعد جشن گرفته می‌شود، گفت: نه در عزاداری و نه شادی نباید افراط و تفریط داشت؛ شادی در روز شهادت یک امام چه به بهانه آغاز امامت امام بعد چه عیدالزهرا یا ...، تناسبی با سیره خود اهل بیت(ع) ندارد؛ امام عسکری(ع) در حکمت 28 تحف العقول می‌فرمایند «لَیس مِن الادبِ اظهار الفرح عند المَحزون»؛ وقتی امام زمان(عج) در شهادت پدرشان محزون و عزادار هستند، شادی ما جسارت به محضر حضرت است. از طرفی ائمه ما مثل شاهان و طواغیت نیستند که چشم انتظار ریاست و تاج‌گذاری باشند و رسیدن به این مرحله را جشن بگیرند! رسم علما نیز این بوده است که نه در عصر روز شهادت بلکه در روز نهم ربیع به عنوان آغاز امامت امام زمان(عج)، نماز شکر خوانده و با حضرت تجدید عهد می‌کردند.

عیدالزهرا؛ انحرافی بی‌پایه و اساس و پرخطر

حجت الاسلام کمیلی، مراسماتی که با عنوان عیدالزهرا یا عید بَقر در روز نهم ربیع گرفته می‌شود را انحرافی آشکار خواند و افزود: کسانی که اقدام به این کارها می‌کنند، توجیهشان جشن گرفتن روز فوت یکی از خلفا است در حالی که طبق نظر علمای قدیم و جدید از شیخ مفید و علامه مجلسی گرفته تا مراجع تقلیدی همچون حضرت آیت الله مکارم شیرازی و حتی اغلب علمای اهل تسنن، معتقدند که از یک سو اصولا فوت خلیفه دوم در 29 ذی الحجه اتفاق افتاده است نه نهم ربیع و از سوی دیگر، در روایت یا سیره ائمه اطهار(ع) نداریم که این روز را به عنوان عید، جشن گرفته باشند؛ اگر هم شادی داشتند (چه معصومین و چه علما) ناظر به آغاز امامت و ولایت و زعامت حضرت حجت(عج)  در نهم ربیع و گشایش در امر امت با وجود همه تلاش دشمنان برای نابودی ایشان بوده است که معنای بقر(شکافتن) نیز همین است.

تأکید بر وحدت به معنای نفی تولی و تبری نیست

وی با بیان اینکه حتی با فرض وقوع فوت خلیفه دوم در نهم ربیع هم، این اتفاق نباید دستاویزی برای برجسته کردن اختلافات و وحدت شکنی باشد، تأکید کرد: سیره ائمه اطهار(ع) در طی تاریخ، وحدت امت اسلامی بوده است؛ البته این به معنای دست کشیدن از عقاید حقه خود نیست؛ بلکه منظور، دفاع عالمانه و حکیمانه، منطقی و با ادب و نزاکت است، چراکه چنین رویکردی، خودش یک تلنگر و سبب جذب افراد ناآگاه است.

نویسنده و پژوهشگر حوزوی ادامه داد: خداوند در قرآن کریم به مؤمنان می‌فرماید حتی به بت (نمادهای) مشرکین توهین نکنید زیرا باعث می‌شود آن‌ها هم متقابلا به نمادها و دین شما توهین کنند. در سیره امامین انقلاب نیز رعایت این مهم را می‌بینیم به حدی که حتی نسبت به دشمن نیز ملاحظه داشتند و از هر لفظی استفاده نمی‌کردند؛ برخی الفاظ هرچند که متناسب با رذالت دشمن باشد ولی برازنده شیعه یا فرد مسلمان نیست.  

احقاق حق باید منطقی و مستدل باشد نه هیجانی و آسیب‌زا

حجت الاسلام کمیلی با اشاره به تبعات و آسیب‌های ناشی از مراسمات عیدالزهرا گفت: برگزارکنندگان این مراسمات می‌گویند برنامه ما و هرچه نسبت به غیرشیعه می‌گوییم، در محیط بسته است و جایی منتشر نمی‌شود؛ اما واقعیت نشان داده است که محتوای این برنامه‌ها پنهان نمانده، منتشر شده و ضمن وهن شیعه، دستاویز گروهک‌های ضاله و دشمنان برای کشتار شیعیان قرار گرفته است. امام صادق(ع) در جلد68 کتاب بحارالانوار می‌فرمایند: «خداوند زبان را طوری عذاب می‌کند که هیچ یک از جوارح را عذاب نمی‌کند. از علتش که سؤال می‌شود، می‌فرماید از تو کلمه‌ای صادر شد که تا مشرق و مغرب زمین رفت و نتیجه‌اش ریختن خون‌های محترم و غارت شدن اموال و اهانت به ناموسشان بود».

مدیر مدرسه علمیه تخصصی قرآن و عترت با اشاره به مخالفت امامین انقلاب با برگزاری این گونه برنامه‌ها و تأکیدشان بر وحدت ابراز کرد: اغلب بزرگان شیعه و اهل سنت اتفاق نظر دارند که دشمن اصلی مسلمین، مستکبران هستند و مراسم‌هایی چون جشن نهم ربیع(عیدالزهرا) جز بهانه دادن دست دشمن، دستاوردی ندارد. امام خمینی(ره) در صحیفه نور می‌فرمایند: «بر جمیع سخنرانان چه در محیط‌های باز و چه بسته و تمام نویسندگان، تکلیف حتمی شرعی است که حتی به طور اشاره و کنایه، از گفتار و نوشته‌های اختلاف‌انگیز پرهیز کنند که سم کشنده است؛ و باید بدانند که ایجاد اختلاف، جز تبعیت از نفس اماره و خدمت به دشمنان نیست».

وی یادآور شد: رهبر شهید انقلاب نیز معتقد بودند قدرت و توان ما باید صرف نابودی دشمن شود نه اختلاف میان خودمان؛ ایشان در یکی از بیانات خود فرمودند: «برخی این روزها به نام شادکردن دل فاطمه زهرا(س) کاری می‌کنند که انقلاب اسلامی را که محصول مجاهدت آن حضرت است، لنگ کنند». بنابراین اگر واقعا به دنبال احقاق حق و رفع اختلاف هستیم، باید طبق سیره علما و بزرگان، با رویکرد جذب حداکثری و از راه منطق و استدلال وارد شویم نه هیجانات گذرا و بی‌پایه؛ چنانکه در سیره اهل بیت(ع) نیز شاهد هستیم که حتی جنگ را به تأخیر می‌انداختند بلکه یک نفر هم که شده، آگاه شده و به حق بپیوندد.

حجت الاسلام کمیلی با تأکید بر اینکه تولی و تبری واجب است، ولی نحوه ابراز و تحقق آن هم باید درست باشد، پیشنهاداتی به عنوان راهکار رفع اختلافات مسلمین و انحرافاتی چون عیدالزهرا ارائه کرد و گفت: لازم است از دوره پیش‌دبستانی و دبستان بچه‌ها با معارف اصیل و ناب اهل بیت(ع) و انحرافات ایجادشده در صدر اسلام آشنا شوند تا به تدریج که بزرگ‌تر می‌شوند، آگاهی‌شان تکمیل شده و بتوانند حق و باطل را تشخیص دهند و نه تنها خودشان دچار انحراف نشوند؛ بلکه ناآگاهان و غیرمغرضین را هم هدایت کنند. 

خبرنگار: زهرا شریعتی

انتهای پیام/  

صفحه اقتصاد -

محمدصادق مفتح، قائم‌مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت در امور بازرگانی در همایش نکوداشت و تجلیل از برگزیدگان صنعت، معدن و اصناف استان زنجان با تأکید بر ضرورت حمایت همه‌جانبه از بخش تولید گفت: هرگونه تصمیم‌گیری در حوزه تأمین کالا و تنظیم بازار باید به‌گونه‌ای باشد که تولید داخلی آسیب نبیند؛ چراکه اختلال در تولید، زنجیره تأمین، بازار و در نهایت معیشت مردم را با چالش جدی مواجه می‌کند.

مفتح با اشاره به تجربه‌های داخلی و بین‌المللی در زمان بروز نگرانی‌های اقتصادی و اجتماعی اظهار کرد: در چنین شرایطی، هجوم مردم برای خرید و تخلیه فروشگاه‌ها می‌تواند فشار سنگینی بر شبکه توزیع وارد کند؛ بنابراین لازم است با برنامه‌ریزی دقیق، هماهنگی میان دستگاه‌ها و اطلاع‌رسانی مناسب، از شکل‌گیری نگرانی و التهاب در بازار جلوگیری شود.

وی با قدردانی از تلاش مسئولان و فعالان اقتصادی در سراسر کشور افزود: با وجود محدودیت‌ها و فشارهای موجود، برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده و همراهی مجموعه‌های مرتبط، مانع از بروز کمبودهای گسترده در بازار شد. این موضوع نشان می‌دهد که با انسجام میان دستگاه‌های اجرایی، بخش تولید، تشکل‌های صنفی و شبکه توزیع، می‌توان بازار را به‌صورت مؤثر مدیریت کرد.

قائم‌مقام وزیر صمت در امور بازرگانی، برگزاری منظم جلسات تخصصی و پیگیری عملی مصوبات آن‌ها را ضروری دانست و تصریح کرد: صرف بیان مسائل و گلایه‌های کلی کافی نیست؛ باید مشکلات بخش تولید، صنعت و تجارت به‌صورت دقیق دسته‌بندی، مستندسازی و در قالب مصوبات اجرایی دنبال شود.

وی ادامه داد: ضروری است مصوبات و مسائل مهم استان‌ها به‌طور منظم به تهران منتقل شود تا با ایجاد هماهنگی میان دستگاه‌های ملی و استانی، تصمیم‌ها با سرعت و اثربخشی بیشتری اجرایی شوند. خوشبختانه در بخش‌های مختلف، ارتباط و هماهنگی مناسبی میان استان‌ها و مرکز شکل گرفته است که باید تقویت شود.

مفتح با بیان اینکه توقف یا کاهش تولید، تبعات گسترده‌ای برای اقتصاد کشور دارد، گفت: اگر تولید در کشور با مشکل مواجه شود، علاوه بر کمبود کالا در بازار، مشکلات زنجیره‌ای در تأمین، توزیع و قیمت‌گذاری ایجاد خواهد شد و در نهایت مردم با آثار آن روبه‌رو می‌شوند. از این رو، حتی در شرایطی که هزینه تولید افزایش پیدا می‌کند، باید راهکارهایی برای حفظ استمرار فعالیت واحدهای تولیدی پیش‌بینی شود.

وی همچنین به موضوع واردات بدون انتقال ارز اشاره کرد و افزود: ظرفیت‌های ارزی قابل توجهی در اختیار مردم و فعالان اقتصادی قرار دارد و باید سازکاری فراهم شود تا از این منابع برای تأمین نیازهای مجاز کشور، به‌ویژه مواد اولیه و کالاهای ضروری بخش تولید، استفاده شود.

قائم‌مقام وزیر صمت در امور بازرگانی خاطرنشان کرد: در حالی که برخی افراد ممکن است ارز مورد نیاز خود را از مسیرهای غیررسمی تأمین کنند، لازم است برای مصارف قانونی و تولیدی، راهکارهای شفاف، کنترل‌شده و قانونی در نظر گرفته شود تا هم نیاز بخش تولید پاسخ داده شود و هم فشار بر بازار ارز کاهش یابد.

وی با تأکید بر لزوم بررسی دقیق موضوع واردات بدون انتقال ارز گفت: این مسئله باید با همکاری بانک مرکزی، وزارت صنعت، معدن و تجارت و دیگر دستگاه‌های ذی‌ربط مدیریت شود تا ضمن جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی، تأمین کالاهای مورد نیاز کشور نیز با مشکل مواجه نشود.

مفتح با اعلام آمادگی برای پیگیری مسائل بخش‌های مختلف اقتصادی در استان‌ها اظهار کرد: پیشنهاد می‌شود اتاق‌های بازرگانی و دستگاه‌های اجرایی استان‌ها، مسائل و موانع موجود را به‌صورت موضوعی دسته‌بندی و برای بررسی و تصمیم‌گیری به وزارت صمت ارسال کنند تا روند رسیدگی و مدیریت مشکلات با سرعت بیشتری انجام شود.  مطالعه بیشتر: جزئیات فعالیت‌های اقتصادی در چارچوب برنامه هفتم منبع: تسنیم اخبار مرتبط circle صنایع کوچک زیر فشار سه‌گانه؛ تولید قربانی ناترازی انرژی و بی‌ثباتی سیاست‌ها circle شروط جدید صدور مجوز تولید ماینر اعلام شد circle گامی بلند در صادرات طیور/ مجوز ۱۰ میلیون قطعه جوجه یک‌روزه صادر شد circle مجوز واردات خودرو صادر شد + جزئیات پیشنهاد سردبیر circle هشدار کمیسیون امنیت ملی به هرگونه خطای محاسباتی دشمن circle اینفوگرافی | حداقل و حداکثر حقوق بازنشستگان صندوق کشوری چقدر است؟ circle پیش بینی قیمت طلا و سکه فردا پنجشنبه ۲۹ مرداد /طلا به مرز ۲۰ میلیون تومان می‌رسد؟ circle پادکست | طلا بخریم یا بفروشیم؟