به گزارش ایرنا، دانش بومی میراثی ارزشمند از تجربههای چندین نسل در تعامل با طبیعت است، دانشی که حاصل قرنها زیستن در کنار منابع طبیعی و سازگاری با شرایط اقلیمی بوده و امروز در مواجهه با بحرانهایی همچون تغییر اقلیم، خشکسالی، کاهش منابع آب و تخریب زیستبومها بار دیگر مورد توجه سیاستگذاران قرار گرفته است. بر همین اساس، سازمان حفاظت محیط زیست اجرای طرح ملی «جمعآوری و مستندسازی دانش بومی به منظور دستیابی به حفاظت مشارکتی» را در دستور کار قرار داده است تا علاوهبر ثبت و صیانت از این میراث ناملموس، زمینه بهرهگیری از آن در برنامهریزیهای علمی و مدیریتی کشور فراهم شود.
در این میان چهارمحال و بختیاری به دلیل قرار گرفتن در قلب زاگرس، برخورداری از تنوع کمنظیر زیستی، حضور گسترده عشایر و جوامع محلی و به گفته متولیان امر به سبب سابقه طولانی بهرهبرداری خردمندانه از منابع طبیعی و وجود دانش غنی در زمینه مدیریت آب، مرتع، خاک و حیاتوحش، به عنوان نخستین استان کشور برای اجرای این طرح ملی انتخاب شده است و اکنون طی سه سال از آغاز اجرای این طرح، بخش قابل توجهی از دانش سنتی مردم مناطق حفاظتشده استان شناسایی، ثبت و تحلیل شده است؛ دستاوردی که اکنون نه تنها چهارمحال و بختیاری را به الگوی ملی مستندسازی دانش بومی محیطزیستی تبدیل کرده، بلکه قرار است مبنای تدوین اطلس ملی دانش سنتی محیطزیستی ایران و اجرای این طرح در سایر استانهای کشور نیز قرار گیرد.
نتایج این طرح نشان میدهد که پیوند دانش بومی با یافتههای علمی و مشارکت فعال جوامع محلی، میتواند مسیر تازهای برای حفاظت مشارکتی از محیط زیست، احیای اکوسیستمها و دستیابی به توسعه پایدار در کشور ترسیم کند.
در همین رابطه روز چهارشنبه نشستی به منظور ارائه یافتههای طرح ملی «جمعآوری و مستندسازی دانش بومی به منظور دستیابی به حفاظت مشارکتی» در شهرکرد با حضور متولیان امر، مجریان، مشاوران، جوامع محلی و عشایر این استان برگزار شد.
تجربه چهارمحال و بختیاری مبنای تدوین اطلس ملی دانش سنتی محیطزیستی
مدیر دفتر مشارکتهای مردمی و مسوولیت اجتماعی سازمان حفاظت محیط زیست در این نشست با اشاره به پیشرو بودن چهارمحال و بختیاری در اجرای طرح ملی ثبت دانش سنتی محیطزیستی گفت: الگوی اجرا شده در این استان به سایر نقاط …
