به گزارش ایرنا، در میان غبار کارخانهها و هیاهوی ماشینآلات صنعتی در خراسانشمالی، جایی که سرمایههای میلیاردی در حال چرخش هستند و هزاران دست در واحدهای تولیدی به کار گرفته شدهاند، تصویری متفاوت و تکاندهنده از نیازهای بنیادین حوزه سلامت ترسیم میشود.
در حالی که صنعت، ستون فقرات اقتصاد هر منطقهای است اما وقتی صحبت از مسوولیت اجتماعی به میان میآید، گویی این ستون در برابر نیازهای حیاتی مردم، سکوت اختیار کرده است.
حقیقت تلخ این است که در میان انبوه واحدهای صنعتی و اقتصادی این استان، سهم شرکتهای دولتی و بنگاههای بزرگ در حمایت از سلامت جامعه، عدد صفر را نشان میدهد؛ عددی که فراتر از یک آمار، فریاد نیاز به همبستگی را در گوش خیران و سرمایهگذاران طنینانداز میکند.
چرا صنعت نباید از سلامت جدا باشد؟
رییس اداره سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی خراسانشمالی در نگاهی آسیبشناسانه به وضعیت موجود، از یک شکاف عمیق میان توان اقتصادی استان و ظرفیتهای درمانی آن پرده برداشت.
چرخه تولید در خراسانشمالی هنوز نتوانسته است پیوند مستحکمی با ارتقای سطح سلامت جامعه برقرار کند.
مجید پورخیاط می افزاید: برخلاف انتظار، چرخه تولید در خراسانشمالی با ایجاد اشتغال برای هزاران کارگر هنوز نتوانسته است پیوند مستحکمی با ارتقای سطح سلامت جامعه برقرار کند.
وی ادامه می دهد: این یعنی سرمایهای که در حال تولید است، بخش کوچکی از آن به بازتولید سلامت و امنیت زیستی شهروندان اختصاص نمییابد.
بحران تجهیزات؛ از «سنگشکن» تا «سیتی آنژیو»
نیازهای سلامت خراسانشمالی اکنون تنها به اقلام ساده محدود نمیشود بلکه این بخش با چالش تهیه تجهیزات استراتژیک روبرو است.
سرمایهگذاری برای قلب: نیاز مبرم به دستگاه «سیتی آنژیو» برای دپارتمان قلب با هزینه ۴۰۰ میلیارد ریال از بزرگترین چالشهای پیش روی دانشگاه است.
تجهیزات سنگین: نیاز به دستگاه سنگشکن با ارزش تقریبی ۳۰ میلیارد ریال، نشاندهنده کمبود زیرساختهای تکمیلی است.
کمبود تجهیزات اولویتدار: فهرست بیش از ۳۰۰ قلم تجهیزات پزشکی که نیاز به خرید فوری دارند، نشاندهنده این است که حتی در سطوح پایه نیز با کمبود مواجه هستیم.
کالبدشکافی آماری: کجای مسیر …
