زاهدان - ایرنا - شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی، نه تنها یک اثر منظوم حماسی، بلکه مانیفست هویت ملی و سند تمدنی ایرانیان در مواجهه با تندبادهای تاریخ است. در سومین نشست از سلسله جلسات «ادبیات کهن» که با محوریت واکاوی داستان ضحاک و فریدون در حوزه هنری سیستان و بلوچستان برگزار شد، صاحبنظران بر این نکته تأکید کردند که بازخوانی این داستانها، نه یک فعالیت زینتی، بلکه ضرورتی برای تقویت بنیانهای اخلاقی و سیاسی نسل امروز است.
