تهران- ایرنا- گاهی یک نمایش، پیش از آنکه پردهاش بالا برود، مخاطب را به گفتوگویی دعوت میکند؛ گفتوگویی که نه از نخستین دیالوگ بازیگران، بلکه از تاریخ نمایشنامه، نام نویسنده، حافظه سالن اجرا و پرسشهایی آغاز میشود که سالهاست بیپاسخ ماندهاند. «میراث» از همین جنس آثار است؛ متنی که نزدیک به شش دهه پس از نگارش، همچنان امکان خوانده شدن، اجرا شدن و مهمتر از همه، دوباره اندیشیده شدن را حفظ کرده است.
