به گزارش ایرنا، منطقه جاپلق شرقی در شهرستان ازنا روزگاری نه چندان دور به عنوان یکی از قطب های پرآب و دشت های حاصلخیز استان لرستان شناخته می شد و صدای شرشر چشمه ها و برکت چاه های عمیق ضامن حیات و کشاورزی منطقه بود اما امروز ورق برگشته و قهر طبیعت در کنار بهره برداری های بی رویه، سیمای این منطقه را دگرگون کرده است.
روستای شورچه به عنوان نمادی از این تغییر اقلیم تلخ اکنون در صدر اخبار تنش آبی قرار دارد و مردمانی که روزگاری بخشنده آب بودند امروز چشم به راه تانکرهای آبرسانی مانده اند.
بحران کمبود آب در شورچه داستانی یکی دو روزه نیست چرا که این زخم سال هاست بر پیکره روستا نشسته، با هر سال خشکسالی عمیق تر می شود و اکنون شدت این معضل به حدی رسیده که دیگر نمی توان آن را یک مشکل فصلی نامید چراکه در زمستان نیز که انتظار می رود منابع آبی در بهترین حالت خود باشند باز هم قطعی و کمبود هست و در ایام خاص نظیر نوروز، محرم و مناسبت های مذهبی که جمعیت روستا با بازگشت میهمانان و مهاجران دوچندان می شود این بحران به یک چالش طاقت فرسا تبدیل می گردد.
در حال حاضر، حیات روزمره ۱۵۰ خانوار این روستا به دو دستگاه تانکر ۱۰ هزار لیتری گره خورده است که روزانه در مخزن روستا تخلیه می شوند اما گویی قطره ای در دریا هستند.
تقسیم بندی ناعادلانه زمان دسترسی به آب باعث شده بسیاری از اهالی تنها برای چند ساعت محدود در شبانه روز آب را در لوله های منازل خود داشته باشندکه این وضعیت نه تنها بهداشت و سلامت خانواده ها را تهدید می کند بلکه آرامش روانی جامعه روستایی را نیز بر هم زده و امید به ماندن در روستا را در دل جوانان خشکانده است.
مساله اصلی اینجاست که اقدامات موقت و مسکن های مقطعی نظیر آبرسانی سیار دیگر پاسخگوی نیاز نیست و مردم شورچه و منطقه جاپلق شرقی خواستار نگاهی ریشه ای و برنامه ای بلندمدت هستند.
به گفته کارشناسان، انتقال آب از منابع پایدار مجاور تنها راه نجات این دشت تشنه است اما اجرای این پروژه ها همواره با موانع فنی و البته اجتماعی روبرو بوده است.
بررسی ها نشان می دهد منابع آب در خود روستا خشکیده اند و باید دست یاری به سوی روستاهای همجوار دراز کرد اما گویی در کنار خشکسالی آسمان، خشکسالی همدلی نیز در برخی …