به گزارش ایرنا ، خرید تضمینی گندم در سالهای اخیر به یکی از مهمترین و راهبردیترین سیاستهای حمایتی در بخش کشاورزی کشور تبدیل شده است؛ سیاستی که تنها یک سازوکار اقتصادی برای خرید محصول از کشاورز نیست، بلکه ابزاری موثر برای حفظ امنیت غذایی، تقویت تولید داخلی، تثبیت بازار و پشتیبانی از معیشت گندمکاران به شمار میرود.
گندم به عنوان محصولی استراتژیک، نقشی تعیینکننده در سفره مردم دارد و هر میزان که فرآیند تولید، خرید و ذخیرهسازی آن منظمتر و مطمئنتر انجام شود، وابستگی کشور به واردات کمتر و ثبات در تامین نان و آرد بیشتر خواهد شد. از همین رو، اجرای دقیق خرید تضمینی در استانهای مختلف، بهویژه در مناطق کمبرخوردار و آسیبپذیر از نظر اقلیمی، اهمیت دوچندان پیدا میکند و میتواند بخشی از فشارهای اقتصادی وارد بر کشاورزان را کاهش دهد.
در سیستان و بلوچستان، این اهمیت بیش از هر جای دیگر احساس میشود؛ استانی پهناور که سالهاست با خشکسالیهای گسترده، کاهش بارشها، افت محسوس منابع آب زیرزمینی، خشک شدن تالابها و محدودیتهای جدی در تامین آب بخش کشاورزی دستوپنجه نرم میکند. در چنین شرایطی، استمرار تولید گندم و خرید تضمینی آن نه فقط یک اقدام حمایتی، بلکه نوعی مداخله ضروری برای جلوگیری از رها شدن زمینهای کشاورزی و کاهش انگیزه تولید در میان بهرهبرداران است. کشاورزانی که در این خطه خشک و کمآب با وجود همه دشواریها همچنان به کشت ادامه میدهند، بیش از هر چیز نیازمند اطمینان از فروش محصول، دریافت بهموقع مطالبات و حمایت عملی دولت هستند تا بتوانند چرخه تولید را زنده نگه دارند.
خرید تضمینی گندم در مناطق خشک و کمآب، نقشی فراتر از یک حمایت مقطعی دارد و میتواند در مدیریت منابع و تداوم الگوی کشت نیز اثرگذار باشد
اهمیت این موضوع در منطقه سیستان حتی بیشتر از سایر نقاط سیستان و بلوچستان است؛ منطقهای که روزگاری به عنوان یکی از انبارهای غله ایران شناخته میشد و نام آن با شکوفایی کشاورزی، تولید گندم و رونق اقتصادی گره خورده بود، اما در دهههای اخیر به دلیل تداوم خشکسالی، کاهش آورد رودخانه هیرمند، کمبود منابع آب و فرسودگی زیرساختهای آبی، با چهرهای متفاوت و دشوار روبهرو شده است. با این حال، هنوز هم نشانههایی از ظرفیتهای تاریخی و بالقوه این منطقه …
