به گزارش روز شنبه ایرنا به نقل از الشرق الاوسط، سفر نواف سلام به بغداد در سایه مذاکرات منطقهای پیرامون انرژی و مسیرهای ترانزیت، تلاشهای دولت لبنان برای توسعه همکاریهای اقتصادی با سوریه، عراق و ترکیه و تقویت مناسبات اقتصادی با جهان عرب صورت میگیرد.
هیات لبنانی اعزامی به بغداد شامل شماری از وزرا و مسوولان امنیتی از جمله «یاسین جابر» وزیر دارایی، «جوزف الصدی» وزیر انرژی و سرلشکر «حسن شقیر» مدیرکل امنیت عمومی لبنان است.
این سفر در حالی انجام می شود که عراق و سوریه چند روز پیش تفاهمنامههایی را برای احیای خط انتقال نفت خام میان کرکوک و بانیاس امضا کردند که این اقدام با حمایت و پوشش آمریکا انجام شد.
«اشرف ریفی» نماینده پارلمان و وزیر کشور اسبق لبنان در آستانه سفر نواف سلام به عراق در واکنش به این تحول گفت: من پیشتر از تاکید «جوزف عون» رئیسجمهور درباره پایبندی دولت عراق به احیای خط لوله نفت طرابلس که قرار است به خط لوله نفت عراق - سوریه متصل شود، خبر دادم. امروز نیز با خوشحالی فراوان، سفر نواف سلام به عراق را پیگیری میکنیم.
وی افزود: این پرونده مالی و اقتصادی، برای طرابلس و شمال لبنان، حیاتی و فرصتی تاریخی به شمار میرود.
ریفی همچنین گفت: امیدواریم احیای تمامی تأسیسات اقتصادی و در راس آنها فرودگاه القلیعات و منطقه اقتصادی ویژه در طرابلس استمرار یابد.
از سوی دیگر، «أنطوان حبیب» رئیس انجمن توسعه شهر و بندر طرابلس از اهتمام مجدد به پروژههای انرژی منطقهای بهویژه از سرگیری بررسی خطوط انتقال نفت در منطقه تمجید کرد و این تحولات را فرصتی واقعی برای لبنان دانست تا بخشی از نقش اقتصادی و استراتژیک خود را احیا و جایگاه خود را به عنوان محور اصلی در بخش انرژی و خدمات لجستیکی در شرق مدیترانه تقویت کند.
حبیب در بیانیهای تأکید کرد که احیای بازسازی و راهاندازی پالایشگاه طرابلس (IPC) امروز یک پروژه ملی به تمام معنا به شمار میرود؛ چرا که این پالایشگاه برای دههها یکی از ارکان اصلی اقتصاد لبنان بود و در فراهم کردن هزاران فرصت شغلی برای مهندسان، تکنسینها و کارگران و همچنین پویایی حرکت تجاری، دریایی و اقتصادی در شهر طرابلس، شمال و سایر مناطق لبنان نقشآفرینی کرده بود.
به دنبال ناکامی آمریکا در تحمیل سلطه بر تنگه هرمز، هدایت و پوشش راهبردی بر طرحهایی نظیر احیای خطوط لوله انتقال نفت، پیگیری سیاست دور زدن مسیرهای حیاتی نظیر این تنگه را به عنوان یکی از اهداف بلندمدت خود در دستور کار قرار داده است تا از این طریق، ضمن کاهش وابستگی به آبراههای راهبردی تحت فشار، معماری امنیتی و اقتصادی جدیدی را متناسب با منافذ نفوذ خود در منطقه شکل دهد.
این تحرکات مهندسیشده از سوی واشنگتن، به اذعان ناظران و تحلیلگران بینالمللی، تلاشی آشکار برای ایجاد کریدورهای موازی انرژی به شمار میرود که اگرچه در گامهای نخست با چالشهای فنی و امنیتی فراوانی روبهروست، اما با هدف تضعیف مزیتهای انحصاری ژئوپلیتیکی بازیگران کلیدی همچون ایران طراحی شده است که در این زمینه ناکام بوده است. آمریکا با تشویق بازیگران منطقهای به تنوعبخشی به مسیرهای صادراتی و پیوند دادن زیرساختهای انرژی عراق و سوریه و لبنان به نظام اقتصادی غرب، میکوشد معادله موازنهسازی در بازار جهانی انرژی را به نفع سیاستهای مهار همهجانبه تغییر دهد.
