به گزارش ایرنا، قنات یک سیستم مدیریت آب زیرزمینی در تمدن ایران است که آب را بدون نیاز به انرژی و تنها از طریق نیروی جاذبه زمین، از دامنه کوه به سمت پاییندست هدایت میکند. قسمت اصلی سازه تمامی قناتها، تونلی زیرزمینی است که مقنیان با درایت و تدبیر ویژهای آن را حفر کردهاند. پس از عبور جریان از این تونل، در جایی در میان آبادی و نزدیکی باغات و مزارع و خانهها، آب به زیر آسمان میرسد و پس از آن، بین کشاورزان تقسیم میشود.
آنچه که گردشگران و مردم دوران ما از قناتها میبینند، بیشتر همین مظهر و محل بیرون آمدن آب از زیر زمین است.
فناوری نبوغآمیز قنات که برخی معتقدند کرمان خاستگاه آن بوده است، یکی از بزرگترین دستاوردهای مهندسی بشر شناخته میشود.
هر سه قنات جهانی استان کرمان یعنی گوهرریز جوپار و اکبرآباد و قاسمآباد بم همچنان بهعنوان یکی از منابع اصلی تامین پایدار آب مورد بهرهبرداری هستند.
پس از جهانی شدن این قنوات، نگاه گردشگری به این سازههای آبی بیش از گذشته تقویت شده است.
قناتهای اکبرآباد و قاسمآباد هم، بنا به گفته مردم محلی، در برخی ماههای سال بهویژه ایام نوروز مورد بازدید گردشگران قرار میگیرند. با این وجود، این قناتها که از جمله ویژگیهای آن دوقلو و جوان بودن است، هنوز نتوانستهاند بهعنوان ۲ سازه پراهمیت جهانی، وارد چرخه گردشگری دنیا بشوند و اقتصاد منطقه را تحتتاثیر قرار دهند تا جایی که بتوان آن را مقصد اصلی گردشگران دانست. این در حالی است که این آثار در کنار نخلستانهای باصفای منطقه و فرهنگ اصیل و میهماننوازی مردمان محلی میتوانند تجربههای متفاوتی را برای گردشگران رقم بزنند.
معرفی قناتها و ساماندهی پیرامون آن با هدف تامین نیازهای گردشگران در کنار حفاظت این سازههای شگفتانگیز از جمله ضرورتهایی است که انتظار میرود بیش از گذشته مورد توجه دستاندرکاران قرار گیرد.
