پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : اخترشناسان جسمی را تقریباً هماندازه با مشتری یافتهاند که به دور کوتولهای قهوهای میچرخد که آن هم به نوبه خود در حال چرخش به دور ستارهای کوچک است. چه زمانی یک قمر، دیگر جزو قمرها محسوب نمیشود؟ این معمایی است که پژوهشی تازه مطرح کرده و ظاهراً پاسخش این است: «وقتی یک سیاره باشد» یا شاید برعکس، پاسخ این باشد که یک سیاره در چنین شرایطی قمر محسوب میشود. این پرسشهای عجیب درباره معنا و تعریف، از مطالعهی جسمی به نام CD-35 2722 B سرچشمه میگیرد؛ کوتولهای قهوهای با جرم حدود ۳۰ برابر سیاره مشتری که به دور ستارهای کوچک، در فاصله حدود ۷۳ سال نوری از زمین، در منظومه CD-35 2722 میچرخد. به نظر میرسد کوتوله قهوهای مورد بحث نیز مانند زمین، قمری برای خود دارد؛ البته قمری که تقریباً هماندازه بزرگترین سیاره منظومه شمسی است. هرچند تاکنون هزاران سیاره فراخورشیدی کشف شدهاند، CD-35 2722 ممکن است نخستین منظومه ستارهای شناختهشدهای باشد که ساختار سهلایهی «ستاره، کوتوله قهوهای، قمر» را به نمایش میگذارد. رصدهای پیشین از CD-35 2722 B که با رصدخانه کک در هاوایی انجام شده بود، نشانههایی از وجود یک قمر فراخورشیدی را آشکار کرده بود؛ جرمی که تاکنون هیچ نمونهای از آن بهطور قطعی تأیید نشده است. اما دادهها برای نتیجهگیری قطعی کافی نبودند. برای روشنشدن موضوع، کوین هوی، دانشجوی دکتری از مؤسسه مطالعات اخترفیزیک در سانتیاگوی شیلی، از تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) متعلق به رصدخانه جنوبی اروپا و ابزار کرایرسپلاس (CRIRES+) که بر فراز کوهستانهای مرتفع بیابان آتاکامای شیلی نصب شده است، استفاده کرد. کرایرسپلاس یک طیفنگار است؛ ابزاری که نور ستاره را به طیفی شبیه رنگینکمان تجزیه میکند. تغییرات این طیف، حرکت ستاره را در فضا نشان میدهد: اگر ستاره به زمین نزدیک شود، طیف آن به سمت رنگ آبی جابهجا میشود و اگر از زمین دور شود، به سمت رنگ قرمز. اخترشناسان از همین تغییرات برای یافتن اجرام پنهانی که به دور یک ستاره میچرخند، استفاده میکنند؛ زیرا گرانش این اجرام باعث میشود ستاره اندکی به جلو و عقب نوسان کند و این حرکت به صورت مجموعهای از انتقال به آبی و انتقال به قرمز در طیف ستاره دیده میشود. هوی و همکارانش درطول نزدیک به دو سال …
