تشدید دوباره درگیری نظامی میان ایران و آمریکا نشان داد تفاهمهای موقت، تا زمانی که بر برداشت مشترکی از امنیت، آزادی کشتیرانی و جایگاه ایران در منطقه استوار نباشند، دوام نخواهند آورد. تجربه جنگهای اخیر نیز این تصور را زیر سؤال برده است که میتوان با فشار نظامی، ایران را به تسلیم واداشت یا ساختار سیاسی آن را تغییر داد. بر این اساس، پایان پایدار درگیری نه از مسیر تشدید فشار، بلکه از راه توافقی جامع میان تهران و واشنگتن و ایجاد سازوکاری امنیتی به دست میآید که کشورهای منطقه طراح و مجری آن باشند.
