جهان صنعت نیوز – فولاد مبارکه به عنوان تامینکننده انحصاری ورق گرم کشور، همواره تحت فشارهای تنظیمگری، نقش لنگرگاه تورمی را ایفا کرده است. نگاهی به دادههای معاملاتی، با حجم عرضه ۵۵۰ هزار و ۳۳۰ تن ورق گرم با قیمت ثابت ۸۵۰ هزار ریال، نشان از یک اراده سیستماتیک برای تزریق کالا و رفع نیاز بازار دارد. الزام به عرضه محصول استراتژیک با قیمتهایی به مراتب پایینتر از ارزش ذاتی، در عمل یک رانت عظیم آربیتراژی را خلق کرده است. اختلاف معنادار ۳۰ تا ۴۰ درصدی قیمت بورس کالا با نرخهای فراتر از ۱۱۴ تا ۱۱۸ هزار تومان در مبادی نوردی، ثابت میکند که این یارانه هرگز به دست مصرفکننده نهایی نمیرسد و در نقطه اتصال بورس به بازار آزاد، تبخیر میشود.
بازی دو سر برد پاییندستیها
در این اکوسیستم معیوب، صنایع پاییندستی در حاشیهای امن و کاملاً یکطرفه مستقر شدهاند. آنها با بهرهگیری از ابزار «بهینیاب» و فشار رسانهای، مواد اولیه را با نرخهای یارانهای تصاحب میکنند، اما در سمت فروش از هرگونه التزام به کشف قیمت در بورس کالا معاف هستند. محصول نهایی آنها در تاریکخانههای بازار آزاد و با نرخهای التهابی کشف قیمت میشود. این مکانیسم یکطرفه، اصالت تولید را نابود کرده است. وقتی شکاف قیمتی تا این حد وسوسهانگیز باشد، اقتصاد احتکار جانشین تولید میشود؛ ورقهای خریداریشده در انبارها رسوب میکنند تا با قطرهچکانی کردن عرضه، قیمتها در سقفهای تاریخی حفظ شوند.
کارتهای یکبار مصرف و بحران دامپینگ
با وجود اینکه مبارکه به رسالت خود عمل کرده و با عرضههای هدفمند مانع از کمبود فیزیکی در بازار داخل شده است، اما باز بودن منافذ قانونی فاجعهای عمیقتر آفریده است. سودجویان با سوءاستفاده از کارتهای بازرگانی یکبار مصرف، ورقهای خریداری شده از بورس کالا را به جای فرآوری در داخل، روانه بازارهای صادراتی کردهاند. به دلیل حاشیه سود بالای ناشی از خرید ارزان ۸۵ هزار تومانی، این افراد اقدام به دامپینگ قیمتی کرده و محصولات را با نرخی پایینتر از قیمت صادراتی رسمی خودِ فولاد …
