تحولات جنگ اوکراین و سپس درگیری آمریکا با ایران نشان داده است که آینده جنگ بیش از آنکه به تانکهای سنگین، جنگندههای فوقگران و ناوهای عظیم وابسته باشد، به سامانههای ارزان، بدون سرنشین و قابل تولید در مقیاس انبوه تعلق دارد. با این حال، ارتشهای بزرگ جهان همچنان میلیاردها دلار صرف تجهیزاتی میکنند که بر پایه منطق جنگهای گذشته طراحی شدهاند. این شکاف میان واقعیت میدان نبرد و ساختار هزینههای نظامی، میتواند کشورهایی را که در برابر تغییر مقاومت میکنند، به سرنوشت ارتشهایی دچار کند که زمانی تصور میکردند اسب همچنان بر تانک برتری دارد.









