میانجیگری پاکستان برای برقراری آتشبس میان ایران و آمریکا فقط یک موفقیت دیپلماتیک مقطعی نبود، بلکه نشانهای از تغییر معیارهای نفوذ در نظام بینالمللی است. در شرایطی که قدرتهای بزرگ و نهادهای چندجانبه نتوانستهاند جنگهای اوکراین، غزه و ایران را متوقف کنند، کشورهایی مانند پاکستان، قطر، ترکیه، مصر، عربستان سعودی و عمان با تکیه بر روابط متقاطع، قدرت اعمال فشار و امکان گفتوگو با طرفهای متخاصم، به بازیگران تازه مدیریت بحران تبدیل شدهاند. تجربه جنگ ایران نشان داد کشورهایی که نه متحد کامل یک طرفاند و نه دشمن طرف دیگر، گاه بیش از قدرتهای سنتی قادرند مسیر خروج از جنگ را باز کنند.
