جنگ اخیر ایران، صرفاً یک درگیری منطقهای نبوده، بلکه نشانهای از دگرگونی عمیق در قواعد قدرت در نظام بینالملل است. اگر جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ آغازگر عصر برتری بلامنازع آمریکا بود، جنگ ایران نشان میدهد آن دوره به پایان رسیده است. گسترش فناوریهای دقیق نظامی، جهانیشدن زنجیرههای تأمین و دسترسی بازیگران ضعیفتر به فناوریهایی که زمانی در انحصار قدرتهای بزرگ بود، باعث شده هزینه اعمال قدرت نظامی بهطور چشمگیری افزایش یابد. در چنین شرایطی، دیگر برتری نظامی بهتنهایی تضمینکننده نفوذ سیاسی یا ثبات اقتصادی نیست و جهان وارد مرحلهای شده که در آن اختلال، نااطمینانی و رقابت بر سر گلوگاههای راهبردی تجارت جهانی، به ویژگی اصلی نظم جدید تبدیل خواهد شد.
