این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
از روزی که نامهام به رئیس قوه قضاییه درباره اعدامها منتشر شد، شماره تلفن همراهم در برخی شبکههای اجتماعی دست به دست شد و از هشتم مرداد، پیامهای بسیاری برایم رسید؛ پیامهایی آمیخته با خشم، توهین و تهدید.
این سطور را برای پاسخ دادن به آن پیامها نمی نویسم. من نه قصد مقابله با شما را دارم و نه میخواهم بر آتش این خشم چیزی بیفزایم.
اجازه دهید این بار نه از موضع یک فعال سیاسی، بلکه از جایگاه یک مادر با شما سخن بگویم.
سالهاست که این سرزمین، بیش از آنکه از دشمنانش زخم بخورد، از شکاف میان فرزندان خود آسیب دیده است. هر بار که ما ایرانیان، به جای همدلی و همافزایی برای ساختن آیندهای بهتر، در برابر یکدیگر ایستادهایم، ایران چیزی از جان خود را از دست داده است. …
