از نظر تحلیلی، مهمترین نقطه قوت این شاخص آن است که تصمیمات سیاست خارجی را صرفاً محصول ملاحظات نظامی نمیداند، بلکه نقش بازارها و اقتصاد را نیز در فرآیند تصمیمگیری برجسته میکند.