قیمت طلا امروز




 سایت اقتصادنیوز / ۱۴۰۵/۰۵/۰۵

چرا بانک‌های ایرانی به آسانی هک می‌شوند؟ | نیما نامداری: هک‌های اخیر را باید در چهارچوب جنگ سایبری ایران و اسرائیل و حتی آمریکا تحلیل کرد نه فعالیت یک گروه هکری

اقتصادنیوز: ایران امروز با نوعی انزوای فناورانه مواجه است. نه نرم‌افزارهای ایرانی حضور قابل‌توجهی در بازارهای بین‌المللی دارند، نه شرکت‌های ایرانی می‌توانند به‌صورت گسترده در پروژه‌های بزرگ جهانی مشارکت کنند و نه امکان استفاده رسمی و قانونی از بسیاری از فناوری‌ها و محصولات روز دنیا وجود دارد.
 چرا بانک‌های ایرانی به آسانی هک می‌شوند؟ | نیما نامداری: هک‌های اخیر را باید در چهارچوب جنگ سایبری ایران و اسرائیل و حتی آمریکا تحلیل کرد نه فعالیت یک گروه هکری

به گزارش اقتصادنیوز، جنگ 12‌روزه فقط با حمله به زیرساخت‌های فیزیکی همراه نبود؛ شبکه بانکی کشور هم هدف حملات سایبری قرار گرفت و سیستم خدمات‌رسانی چند بانک‌ به‌شدت مختل شد. نخستین موج حملات در اواخر خرداد ۱۴۰۴، بانک سپه و بانک پاسارگاد را هدف قرار داد. در نتیجه این حملات بسیاری از خدمات الکترونیکی از جمله همراه‌بانک، اینترنت‌بانک، خودپردازها و سامانه‌های پرداخت دچار اختلال یا متوقف شد و مشتریان با مشکلاتی مانند عدم دسترسی به حساب‌ها، اختلال در پرداخت‌ها و تاخیر در تسویه تراکنش‌ها مواجه شدند.

بنا بر گزارش مینا علیزاده در هفته نامه تجارت فردا، در این میان، اختلال در بانک سپه، به‌دلیل نقش این بانک در ارائه خدمات به بخش‌های مختلف اقتصادی و دولتی، بازتاب گسترده‌‌تری در کشور داشت. همزمان، مقامات و رسانه‌های مختلف از وقوع حملات سایبری خبر دادند و برخی گروه‌های هکری نیز مسئولیت بعضی از این حملات را بر عهده گرفتند. بانک مرکزی و شبکه بانکی نیز برای کاهش آثار این اختلال‌ها، از سازوکارهای پشتیبان و اقدامات اضطراری استفاده کردند.

این رخداد نشان داد که در کنار درگیری‌های نظامی، زیرساخت‌های حیاتی دیجیتال مانند بانکداری نیز می‌توانند به هدف حملات سایبری تبدیل شوند و اختلال در آنها مستقیم بر زندگی روزمره مردم و فعالیت‌های اقتصادی اثر بگذارد. یک سال بعد و در ادامه تنش‌های منطقه‌ای، چهار بانک بزرگ دولتی شامل بانک ملی ایران، بانک تجارت، بانک صادرات ایران و بانک توسعه صادرات ایران نیز هدف حمله سایبری قرار گرفتند و بار دیگر، میلیون‌ها مشتری در انجام امور روزمره مانند خرید، انتقال وجه و پرداخت قبوض با مشکل مواجه شدند.

شورای هماهنگی بانک‌ها سپس اعلام کرد که منشأ این اختلال‌ها یک «حمله سایبری محدود» به زیرساخت ارتباطی مشترک این بانک‌ها بوده است. اگرچه مقام‌های بانکی تاکید کردند که داده‌های مشتریان نشت نکرده و سامانه‌های پشتیبان فعال شده‌اند، این رویدادها آسیب‌پذیری زیرساخت‌های مالی در برابر تهدیدات سایبری را آشکار کرد و ضرورت سرمایه‌گذاری بیشتر در امنیت سایبری، معماری‌های پشتیبان و تاب‌آوری عملیاتی شبکه بانکی را به‌خوبی نشان داد. موضوع اصلی این است که پیامدهای هک چهار بانک بزرگ، هنوز به‌طور کامل برطرف نشده و خدمات‌رسانی به مشتریان همچنان با نارسایی‌های قابل‌توجهی مواجه است. اگر فرض کنیم اختلال در این چهار بانک ادامه پیدا کند و خدمات بانکی همچنان با مشکل جدی روبه‌رو باشد، آثار آن فراتر از دشواری‌های روزمره مشتریان خواهد بود و می‌تواند به حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی سرایت کند. فراتر از حمله امنیتی

اگر تا چند سال پیش حمله به زیرساخت‌های حیاتی عمدتاً با موشک، بمب یا عملیات نظامی تعریف می‌شد، امروز یک کد مخرب می‌تواند همان میزان اختلال را در اقتصاد یک کشور ایجاد کند. بانک‌ها، شبکه‌های پرداخت، نیروگاه‌ها، بنادر و سامانه‌های حمل‌ونقل همگی به اهدافی در جنگ‌های نوین تبدیل شده‌اند؛ جنگ‌هایی که نه آغازی مشخص دارند، نه پایانی روشن و نه در بسیاری از موارد می‌توان با قطعیت عامل آنها را معرفی کرد. به همین دلیل امنیت سایبری دیگر فقط یک دغدغه فنی نیست، بلکه به یکی از مولفه‌های اصلی قدرت ملی، تاب‌آوری اقتصادی و امنیت زیرساختی کشورها تبدیل شده است.

حمله اخیر به بخشی از زیرساخت‌های بانکی ایران نیز از همین منظر قابل‌تامل است. صرف‌نظر از اینکه منشأ این حمله چه بوده و چه بازیگری پشت آن قرار داشته است، گستره اختلال ایجادشده نشان داد که در اقتصاد دیجیتال، آسیب‌پذیری زیرساخت‌های مالی می‌تواند آثار زنجیره‌ای بر فعالیت میلیون‌ها شهروند، هزاران کسب‌وکار و جریان مبادلات اقتصادی برجای بگذارد. این رخداد پرسش‌هایی درباره آمادگی زیرساخت‌های حیاتی، اثر تحریم‌ها بر زنجیره تامین فناوری، سرمایه‌گذاری در امنیت سایبری و جایگاه ایران در رقابت فناورانه جهان مطرح می‌کند؛ پرسش‌هایی که نیازمند بازنگری در نگاه کشور به امنیت سایبری است. 

نیما نامداری در این‌باره می‌گوید، رخدادهای اخیر در شبکه بانکی کشور را نباید فقط در حد یک حمله امنیتی به چند بانک تلقی کرد. شواهد موجود نشان می‌دهد که این اتفاق را باید در چهارچوب یک جنگ سایبری میان ایران و اسرائیل و حتی با احتمال مشارکت ایالات‌متحده تحلیل کرد. این حمله در سطحی نیست که بتوان آن را به فعالیت یک گروه هکری یا چند مهاجم مستقل نسبت داد، بلکه نشانه‌های موجود حاکی از آن است که پشت این عملیات، توانمندی و پشتیبانی یک دولت یا نهادهای حاکمیتی قرار دارد.

نامداری همچنین این حمله را با نمونه‌ای تاریخی مقایسه می‌کند و می‌گوید، ماجرای اخیر در ایران شباهت زیادی با حمله استاکس‌نت دارد؛ حمله‌ای که حدود دو دهه پیش تاسیسات هسته‌ای نطنز را هدف قرار داد و موجب اختلال در عملکرد سانتریفیوژهای این مجموعه شد. هرچند درباره آن حمله هیچ‌گاه گزارش رسمی جامعی منتشر نشد، اما به‌مرور زمان، اطلاعات مختلفی منتشر شد و مستندهایی متعدد درباره آن ساخته شد که نشان می‌داد نهادهای امنیتی آمریکا و اسرائیل در طراحی و اجرای آن نقش داشته‌اند و هدف اصلی نیز ایجاد اخلال در برنامه هسته‌ای ایران بوده است. بسیاری از کارشناسان، استاکس‌نت را بزرگ‌ترین عملیات سایبری یک کشور علیه کشور دیگر در تاریخ می‌دانند. حمله اخیر به سامانه‌های چهار بانک ملی، تجارت، صادرات و توسعه صادرات نیز باید در همین سطح و در چهارچوب جنگ‌های سایبری ارزیابی شود، نه به‌عنوان یک حمله متعارف سایبری. جنگ در سایه

کارشناسان بر این باورند که جنگ‌های سایبری ویژگی‌هایی دارند که آنها را از سایر اشکال جنگ متمایز می‌کند. برخلاف جنگ‌های نظامی که با یک رخداد مشخص مانند شلیک نخستین موشک یا آغاز یک عملیات نظامی شروع می‌شوند، جنگ سایبری معمولاً آغاز و پایان مشخصی ندارد. این عملیات‌ها ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها قبل برنامه‌ریزی شوند، نفوذهای اولیه انجام شود و در زمان مناسب فعال شوند.

نامداری معتقد است که ویژگی مهم دیگر جنگ سایبری، دشواری انتساب مسئولیت آن است. اگرچه امروز شواهد مختلفی وجود دارد که احتمال دخالت اسرائیل را در این حمله تقویت می‌کند، اما از منظر حقوقی هنوز هیچ سند یا مدرک قطعی و قابل‌استنادی وجود ندارد که مسئولیت این حمله را به‌طور رسمی متوجه یک کشور مشخص کند. به همین دلیل جنگ‌های سایبری معمولاً از چهارچوب مذاکرات دیپلماتیک یا حتی توافق‌های آتش‌بس نیز فراتر می‌روند. در چنین وضعیتی مشخص نیست که آیا می‌توان این حمله را نقض آتش‌بس تلقی کرد یا خیر، زیرا طرف مقابل به‌سادگی می‌تواند هرگونه مسئولیت را انکار کند. 

این فعال اکوسیستم استارت‌آپی می‌گوید که اگر این رویداد را مصداق جنگ سایبری بدانیم، باید به پیامدهای سیاسی و راهبردی آن نیز توجه کنیم. وجود چنین سطحی از آسیب‌پذیری در زیرساخت‌های حیاتی کشور به‌معنای آسیب جدی به توان دفاعی در حوزه فناوری است. واقعیت این است که جنگ‌های امروز دیگر فقط بر سلاح‌های متعارف متکی نیستند؛ فناوری و به‌ویژه توانمندی‌های سایبری بخش مهمی از قدرت ملی را تشکیل می‌دهند. در عصر هوش مصنوعی نیز این جنگ‌ها به‌مراتب پیچیده‌تر شده‌اند و کشوری که در معرض چنین تهدیدهایی قرار دارد ناگزیر است سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای تقویت زیرساخت‌های فناورانه و توان دفاع سایبری خود انجام دهد.

حتی می‌توان گفت شدت این حمله از استاکس‌نت نیز بیشتر بوده است. حدود ۴۲ میلیون شخص حقیقی و حقوقی در سه بانک ملی، تجارت و صادرات حساب دارند. همچنین بر اساس برخی اطلاعات غیررسمی، حدود نیمی از شرکت‌های ایرانی نیز در یکی از این سه بانک حساب فعال دارند. بنابراین این حمله فقط حمله به این بانک‌ها نبوده است، بلکه حمله‌ای علیه اقتصاد ایران، فعالیت روزمره کسب‌وکارها و زیرساخت‌های اقتصادی کشور محسوب می‌شود.

اکنون فارغ از بستر سیاسی و امنیتی این رخداد باید به این پرسش بپردازیم که خود حمله از منظر فنی چگونه رخ داده است. نامداری می‌گوید: تاکنون هیچ گزارش رسمی درباره جزئیات فنی این حمله منتشر نشده است. بر اساس شنیده‌های غیررسمی من از برخی افرادی که در نظام بانکی و شرکت خدمات انفورماتیک فعالیت دارند، حتی تیم‌های فنی این مجموعه نیز هنوز نتوانسته‌اند به جمع‌بندی دقیقی درباره نحوه وقوع حمله برسند. آنچه تاکنون مشخص شده این است که حمله، موجب از کار افتادن بخشی از زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری شرکت خدمات انفورماتیک شده است. این زیرساخت‌ها مجموعه‌ای از تجهیزات، مین‌فریم‌ها و سامانه‌هایی هستند که هسته اصلی سیستم «کُربنکینگ» را تشکیل می‌دهند؛ سامانه‌ای که درواقع مهم‌ترین سیستم عملیاتی هر بانک محسوب می‌شود و تمامی عملیات مربوط به حساب‌های مشتریان در آن ثبت و مدیریت می‌شود. تمامی تراکنش‌های بانکی از جمله واریز وجه، برداشت، انتقال پول و ثبت مانده حساب‌ها به‌صورت لحظه‌ای در این سامانه پردازش می‌شوند. این سیستم باید به‌طور مستمر و بدون حتی یک لحظه وقفه فعالیت کند تا حسابداری بانک، مدیریت مانده حساب‌ها و ثبت تراکنش‌ها با دقت انجام شود.

با توجه به حجم بالای عملیات در بانک‌های بزرگ ممکن است در هر لحظه صدها هزار تراکنش در این سامانه ثبت و پردازش شود. این موضوع به‌ویژه درباره سه بانک ملی، تجارت و صادرات که از بزرگ‌ترین بانک‌های کشور هستند اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بر اساس اطلاعات موجود، حمله اخیر زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سامانه کربنکینگ این سه بانک را هدف قرار داده است.  ردپای یک عملیات چندلایه

آنچه در این حمله رخ داده، صرفاً ایجاد اختلال در سرویس‌ها نبوده است. بر اساس اطلاعات غیررسمی بخشی از زیرساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری از بین رفته و علاوه بر آن بخش مهمی از داده‌ها نیز نابود شده است. هرچند تاکنون گزارشی درباره افشای اطلاعات منتشر نشده و به‌نظر می‌رسد هدف اصلی مهاجمان نیز دسترسی به اطلاعات نبوده، بلکه هدف از بین بردن داده‌ها و ایجاد وقفه در فعالیت عملیاتی این سه بانک بوده است. نامداری می‌گوید که به‌نظر می‌رسد مهاجمان در دستیابی به این هدف نیز موفق بوده‌اند، زیرا بخش عمده خدمات مبتنی‌بر حساب در این بانک‌ها از کار افتاده است. البته با اجرای برخی راهکارهای موقت، تلاش شده خدمات مرتبط با کارت‌های بانکی برای بخشی از مشتریان حفظ شود، اما خدمات اصلی مبتنی‌بر حساب همچنان با اختلال جدی مواجه شده است. نکته مهم این است که این حمله، حمله‌ای بسیار پیچیده و پیشرفته بوده است. به همین دلیل هنوز تصویر روشنی از نحوه اجرای آن وجود ندارد، در نتیجه ارزیابی دقیق درباره شیوه پیشگیری از حملات مشابه نیز امکان‌پذیر نیست.

نمونه‌ مشابه این اتفاق، سال گذشته در حمله به زیرساخت‌های شرکت داتین رخ داد؛ شرکتی که در آن زمان سامانه کربنکینگ بانک سپه را پشتیبانی می‌کرد. آن حمله نیز از نظر فنی بسیار پیچیده بود و درنهایت بانک سپه ناچار شد تامین‌کننده سامانه خود را تغییر دهد و از داتین به یک شرکت دیگر مهاجرت کند. اگر جزئیات فنی آن حمله به‌صورت شفاف منتشر می‌شد و امکان تحلیل دقیق آن وجود داشت، شاید می‌شد بخشی از اقدامات پیشگیرانه لازم را برای جلوگیری از وقوع حمله اخیر انجام داد. نامداری تاکید می‌کند که این، فقط برداشت شخصی اوست و تاکنون هیچ گزارش رسمی یا فنی درباره جزئیات آن حمله منتشر نشده است. واقعیت این است که به‌دلیل تحریم‌ها بسیاری از سازمان‌های ایرانی از جمله بانک‌ها امکان خرید مستقیم تجهیزات از تولیدکنندگان اصلی را ندارند. تجهیزات مورد نیاز معمولاً از طریق بازارهای واسطه، فروشندگان غیررسمی یا حتی تجهیزات دست‌دوم تامین می‌شود. در چنین شرایطی امکان بهره‌مندی از بسیاری از کنترل‌های امنیتی، فرآیندهای اعتبارسنجی، خدمات پشتیبانی و سازوکارهای رسمی تامین‌کنندگان اصلی وجود ندارد و همین مسئله می‌تواند ریسک‌های امنیتی را افزایش دهد.  انزوای فناورانه و هزینه‌های آن

باید یادآور شد که حمله انجام‌شده، یکی از سامانه‌های شرکت خدمات انفورماتیک را هدف قرار داده است. هرچند این سامانه نقش بسیار مهمی در ارائه خدمات به سه بانک بزرگ کشور دارد، اما تنها سامانه این شرکت نیست. اهمیت این موضوع از آن جهت است که به‌نظر می‌رسد این حمله علاوه‌بر ایجاد اختلال حامل یک پیام نیز بوده است. نامداری تصریح می‌کند که مهاجمان می‌خواستند این پیام را منتقل کنند که اگر توانسته‌اند از لایه‌های امنیتی این سامانه عبور کنند، احتمالاً از نظر فنی امکان حمله به سایر سامانه‌های حساس شرکت خدمات انفورماتیک نیز وجود داشته است. سامانه‌هایی مانند شتاب، شاپرک، ساتنا و پایا همگی از زیرساخت‌های حیاتی نظام بانکی کشور هستند و بعید به‌نظر می‌رسد که سطح تدابیر امنیتی آنها تفاوتی بنیادین با سایر سامانه‌های این شرکت داشته باشد. اگر این فرض درست باشد، موفقیت مهاجمان در عبور از سازوکارهای امنیتی یک سامانه می‌تواند این پیام را منتقل کند که از نظر فنی سایر سامانه‌ها نیز بالقوه در معرض تهدید قرار دارند. 

البته از زاویه‌ای دیگر نیز باید به این موضوع نگاه کرد. نظام بانکی ایران تا حد زیادی ماهیت خصولتی دارد و در عمل بانک‌های کاملاً خصوصی بسیار اندکی در کشور باقی مانده‌اند. بخش عمده بانک‌ها یا مستقیم دولتی هستند یا به‌صورت غیرمستقیم در اختیار نهادهای عمومی، بنیادها، صندوق‌های حاکمیتی یا سایر مجموعه‌های وابسته قرار دارند. در نتیجه، نظام بانکی ایران یک نظام کاملاً رقابتی محسوب نمی‌شود. نامداری می‌گوید که همین ساختار باعث شده است که در بسیاری از موارد، سرمایه‌گذاری کافی و مستمر در حوزه فناوری، نوآوری و ارتقای زیرساخت‌های دیجیتال انجام نشود. البته این به‌معنای ضعف نیروی انسانی نیست. برعکس طی سال‌های گذشته نیروهای متخصص و توانمند وارد این حوزه شده‌اند و کیفیت سرمایه انسانی قابل‌توجه است. با‌این‌حال حتی اگر امکانات بیشتری نیز در اختیار این نیروها قرار می‌گرفت، باز هم بعید بود مقابله با حمله‌ای در این سطح صرفاً با اجرای چند پروژه امنیتی یا رعایت چند استاندارد امکان‌پذیر باشد. به‌نظر می‌رسد سطح سرمایه‌گذاری، برنامه‌ریزی و توان فنی که پشت این حمله قرار داشته، بسیار فراتر از آن است که بتوان آن را فقط با اقدامات متعارف امنیت اطلاعات خنثی کرد. 

ایران امروز با نوعی انزوای فناورانه مواجه است. نه نرم‌افزارهای ایرانی حضور قابل‌توجهی در بازارهای بین‌المللی دارند، نه شرکت‌های ایرانی می‌توانند به‌صورت گسترده در پروژه‌های بزرگ جهانی مشارکت کنند و نه امکان استفاده رسمی و قانونی از بسیاری از فناوری‌ها و محصولات روز دنیا وجود دارد. در حوزه سخت‌افزار نیز شرایطی مشابه حاکم است و بسیاری از تجهیزات از مسیرهای غیررسمی تامین می‌شوند. در نتیجه، بخش قابل‌توجهی از فعالیت‌های فناورانه کشور در فضایی محدود و جدا از جریان اصلی فناوری جهان انجام می‌شود. شاید این وضعیت بتواند بخشی از نیازهای داخلی را پاسخ دهد، اما در بلندمدت فاصله کشور را با فناوری‌های روز دنیا بیشتر می‌کند و موجب دور شدن از اکوسیستم‌های پیشرو جهانی می‌شود. به همین دلیل بعید می‌دانم که با ادامه سیاست‌های فعلی بتوان همپای کشورهای پیشرفته حرکت کرد یا توانمندی‌های لازم برای رقابت در مرزهای فناوری را به‌دست آورد. همچنین بخوانید آیا فردا بانک‌ها باز هستند؟ جزئیات نحوه فعالیت بانک‌ها در هفته پایانی سال/ ساعت جدید کار بانک‌ها اعلام شد محدودیت ساتنا 6 بانک برداشته شد/ ماجرای تعهد این بانک‌ها به بانک مرکزی چیست؟ بانک‌ها تا آخر سال ۴۰۰ همت وام می‌دهند +جزئیات



۲۹ دقیقه قبل / سایت ایبنا

عوامل مؤثر بر عرضه نقدینگی؛ نقش دارایی‌های خارجی، اعتبارات داخلی و ترازنامه نظام بانکی

امید قاسمی پور، پژوهشگر اقتصادی

افزایش نقدینگی همواره در نتیجه تغییر دارایی‌ها و بدهی‌های بانک مرکزی، بانک‌ها و مؤسسات اعتباری رخ می‌دهد؛ ازاین‌رو، بررسی نرخ رشد نقدینگی بدون شناسایی منشأ ترازنامه‌ای آن، تصویر کاملی از فرایند خلق پول ارائه نمی‌کند. نقدینگی ممکن است بر اثر افزایش خالص دارایی‌های خارجی نظام بانکی، رشد مطالبات از دولت و شرکت‌های دولتی، گسترش اعتبارات اعطایی به بخش غیردولتی یا تغییر سایر اقلام ترازنامه افزایش یابد. تفکیک این عوامل اهمیت سیاستی دارد، زیرا نقدینگی ناشی از اعتباردهی بانک‌ها، تأمین مالی دولت، خرید دارایی‌های خارجی یا تغییرات ارزش‌گذاری را نمی‌توان با ابزار واحد و بدون توجه به منشأ آن مدیریت کرد.

در طبقه‌بندی رسمی بانک مرکزی، نقدینگی از منظر عوامل مؤثر بر عرضه، حاصل جمع خالص دارایی‌های خارجی و خالص دارایی‌های داخلی نظام بانکی است. خالص دارایی‌های داخلی نیز از مجموع مطالبات داخلی و خالص سایر اقلام به دست می‌آید. مطالبات داخلی شامل خالص مطالبات از دولت، خالص مطالبات از مؤسسات و شرکت‌های دولتی و مطالبات از بخش غیردولتی است. این چارچوب همان نقدینگی را که در سمت بدهی ترازنامه به شکل پول و شبه‌پول در اختیار اشخاص و بنگاه‌ها قرار دارد، از سمت دارایی‌ها و منشأ ایجاد آن توضیح می‌دهد؛ بنابراین رشد نقدینگی الزاماً به معنای افزایش مستقیم تسهیلات نیست و ممکن است از تغییر دارایی‌های خارجی، کاهش اقلام جذب‌کننده نقدینگی یا ترکیبی از چند عامل ناشی شده باشد.

بر پایه اطلاعات بانک مرکزی، مانده نقدینگی از ۱۸٬۸۲۸٫۹ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۳۹۷ به ۱۵۵٬۸۱۲٫۲ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۴۰۴ رسیده است. نقدینگی در این هفت سال بیش از ۸٫۲ برابر شده و متوسط رشد مرکب سالانه آن حدود ۳۵٫۳ درصد بوده است. بااین‌حال، منشأ این رشد در سراسر دوره ثابت نماند. تا پایان سال ۱۴۰۱، افزایش خالص دارایی‌های داخلی و به‌ویژه رشد مطالبات از بخش غیردولتی عامل اصلی گسترش نقدینگی بود؛ اما از سال ۱۴۰۲، خالص دارایی‌های خارجی با جهشی محسوس به عامل مسلط تبدیل شد. در سال ۱۴۰۴ نیز افزایش هم‌زمان عامل خارجی و مطالبات داخلی، همراه با اثر کاهنده خالص سایر اقلام، رشد ۵۳٫۳ درصدی نقدینگی را رقم زد.

در پایان سال ۱۳۹۷، خالص دارایی‌های داخلی ۱۵٬۵۷۶٫۳ هزار میلیارد ریال و معادل ۸۲٫۷ درصد نقدینگی بود؛ در حالی که خالص دارایی‌های خارجی با مانده ۳٬۲۵۲٫۶ هزار میلیارد ریال، ۱۷٫۳ درصد نقدینگی را تشکیل می‌داد. غلبه عامل داخلی تا سال ۱۴۰۱ تقویت شد. خالص دارایی‌های داخلی در این فاصله به ۵۷٬۰۵۱ هزار میلیارد ریال رسید و بیش از ۳٫۶ برابر شد و سهم آن از نقدینگی به ۹۰ درصد افزایش یافت. خالص دارایی‌های خارجی نیز تا پایان سال ۱۴۰۱ تقریباً دو برابر شد و به ۶٬۳۲۵٫۸ هزار میلیارد ریال رسید، اما به دلیل رشد سریع‌تر دارایی‌های داخلی، سهم آن از نقدینگی به ۱۰ درصد کاهش پیدا کرد.

سال ۱۴۰۲ نقطه چرخش ساختاری در عوامل عرضه نقدینگی بود. نقدینگی در این سال ۲۴٫۳ درصد افزایش یافت، اما خالص دارایی‌های خارجی به‌تنهایی ۲۴٫۶ واحد درصد به رشد افزود و خالص دارایی‌های داخلی با اثر منفی ۰٫۳ واحد درصد، بخش کوچکی از آن را جذب کرد. مانده خالص دارایی‌های خارجی در یک سال از ۶٬۳۲۵٫۸ به ۲۱٬۹۱۱٫۵ هزار میلیارد ریال رسید و تقریباً ۳٫۵ برابر شد. این روند در سال ۱۴۰۳ ادامه یافت؛ عامل خارجی ۲۷٫۷ واحد درصد از رشد ۲۹٫۱ درصدی نقدینگی را توضیح داد و سهم عامل داخلی فقط ۱٫۴ واحد درصد بود. به این ترتیب، حدود ۹۵ درصد افزایش نقدینگی سال ۱۴۰۳ از تغییر خالص دارایی‌های خارجی ناشی شد.

در سال ۱۴۰۴ هر دو عامل خارجی و داخلی اثر افزایشی داشتند، اما نقش عامل خارجی همچنان غالب ماند. خالص دارایی‌های خارجی با افزایش ۴۲٬۷۰۰٫۹ هزار میلیارد ریالی به ۸۶٬۳۹۴٫۵ هزار میلیارد ریال رسید و ۴۲ واحد درصد از رشد نقدینگی را ایجاد کرد. خالص دارایی‌های داخلی نیز با افزایش ۱۱٬۴۵۱٫۸ هزار میلیارد ریالی به ۶۹٬۴۱۷٫۷ هزار میلیارد ریال رسید و ۱۱٫۳ واحد درصد به رشد افزود. در پایان این سال، سهم خالص دارایی‌های خارجی از نقدینگی به ۵۵٫۴ درصد افزایش یافت و برای نخستین‌بار در دوره بررسی از سهم ۴۴٫۶ درصدی خالص دارایی‌های داخلی فراتر رفت. این تحول به معنای تغییر محسوس ترکیب ترازنامه‌ای پشتوانه نقدینگی و افزایش وزن اقلام خارجی در آن است.

تجزیه دقیق رشد سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد خالص دارایی‌های خارجی با سهم ۴۲ واحد درصدی بزرگ‌ترین عامل افزاینده بود. پس از آن، رشد مطالبات از بخش غیردولتی ۲۶٫۲ واحد درصد، افزایش خالص مطالبات از دولت ۴٫۱ واحد درصد و مطالبات از شرکت‌ها و مؤسسات دولتی ۰٫۲ واحد درصد به رشد نقدینگی افزودند. در مقابل، تغییر خالص سایر اقلام اثری معادل منفی ۱۹٫۲ واحد درصد داشت و بخشی از فشار افزایشی سایر اجزا را خنثی کرد. مجموع آثار افزاینده پیش از این خنثی‌سازی حدود ۷۲٫۵ واحد درصد بود که با کسر اثر خالص سایر اقلام، رشد نهایی نقدینگی به ۵۳٫۳ درصد رسید؛ بنابراین رشد بالای سال ۱۴۰۴ نتیجه یک عامل منفرد نبود، بلکه از هم‌زمانی جهش دارایی‌های خارجی و تداوم رشد مطالبات داخلی حاصل شد.

مطالبات داخلی نظام بانکی از سه جزء خالص مطالبات از دولت، مطالبات از شرکت‌ها و مؤسسات دولتی و مطالبات از بخش غیردولتی تشکیل می‌شود. مجموع این مطالبات از ۱۳٬۸۶۹٫۱ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۳۹۷ به ۱۱۴٬۸۱۶٫۵ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۴۰۴ رسید و بیش از ۸٫۲ برابر شد. بزرگ‌ترین جزء آن در تمام دوره، مطالبات از بخش غیردولتی بود. مانده این مطالبات از ۱۱٬۴۶۶٫۷ به ۱۰۱٬۶۸۹٫۴ هزار میلیارد ریال افزایش یافت و تقریباً ۸٫۹ برابر شد. سهم بخش غیردولتی از کل مطالبات داخلی نیز از ۸۲٫۷ درصد در پایان سال ۱۳۹۷ به ۸۸٫۶ درصد در پایان سال ۱۴۰۴ رسید.

رشد سالانه مطالبات از بخش غیردولتی در سال‌های مختلف بالا و در عین حال پرنوسان بود. این متغیر در سال ۱۳۹۸ حدود ۲۳٫۵ درصد، در سال ۱۳۹۹ معادل ۴۸٫۴ درصد، در سال ۱۴۰۰ حدود ۴۹٫۶ درصد، در سال ۱۴۰۱ معادل ۳۹٫۶ درصد، در سال ۱۴۰۲ حدود ۲۸٫۸ درصد، در سال ۱۴۰۳ معادل ۳۲٫۷ درصد و در سال ۱۴۰۴ حدود ۳۵٫۵ درصد رشد کرد. حتی در سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ که عامل خارجی به منشأ غالب افزایش نقدینگی تبدیل شد، مطالبات از بخش غیردولتی به‌ترتیب ۲۰، ۲۳٫۵ و ۲۶٫۲ واحد درصد به رشد نقدینگی افزود؛ بنابراین چرخش به سوی عامل خارجی به معنای توقف یا کم‌اهمیت‌شدن خلق نقدینگی از مسیر اعتبارات بانکی نبود.

عنوان «بخش غیردولتی» به‌تنهایی کیفیت و جهت تخصیص اعتبار را مشخص نمی‌کند. این بخش طیف وسیعی از خانوارها، بنگاه‌های تولیدی، خدماتی و بازرگانی، شرکت‌های خصوصی، مؤسسات عمومی غیردولتی و سایر دریافت‌کنندگان تسهیلات را دربر می‌گیرد. افزایش مانده مطالبات می‌تواند حاصل پرداخت تسهیلات جدید باشد، اما تمدید بدهی‌های گذشته، سرمایه‌ای‌شدن سود و جرایم، خرید مطالبات یا شناسایی درآمد‌های تعهدی نیز بر آن اثر می‌گذارد. ازاین‌رو، رشد این قلم لزوماً به معنای افزایش هم‌اندازه منابع تازه در اختیار فعالیت‌های مولد نیست و برای ارزیابی آن باید مقصد بخشی تسهیلات، هدف دریافت، کیفیت بازپرداخت، سررسید، وثایق و میزان تمرکز اعتباری بررسی شود.

خالص مطالبات نظام بانکی از دولت نیز از ۲٬۱۷۹٫۵ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۳۹۷ به ۱۰٬۷۲۶٫۷ هزار میلیارد ریال در پایان سال ۱۴۰۴ افزایش یافت. مسیر این متغیر یکنواخت نبود؛ پس از افزایش تا ۳٬۱۳۷٫۷ هزار میلیارد ریال در سال ۱۳۹۹، در سال ۱۴۰۰ به ۲٬۴۲۸٫۳ هزار میلیارد ریال کاهش یافت و سپس در سال‌های بعد دوباره صعودی شد. خالص مطالبات از دولت در سال ۱۴۰۴ حدود ۶۴٫۸ درصد رشد کرد و ۴٫۱ واحد درصد از رشد نقدینگی را توضیح داد. این قلم می‌تواند بر اثر افزایش اعتبارات مستقیم، خرید اوراق دولتی، انباشت بدهی‌های جاری دولت یا کاهش سپرده‌های دولت نزد نظام بانکی افزایش یابد. خالص‌بودن شاخص اهمیت دارد، زیرا افزایش سپرده‌های دولت می‌تواند بخشی از رشد بدهی ناخالص را خنثی کند.

تأمین مالی دولت از طریق نظام بانکی زمانی اثر پولی قوی‌تری دارد که در مقابل آن منابع جذب‌کننده کافی وجود نداشته باشد. اگر بانک‌ها برای خرید اوراق یا تأمین اعتبار دولت به خلق سپرده، بازار بین‌بانکی یا منابع بانک مرکزی متکی شوند، فشار مالی دولت به ترازنامه پولی منتقل می‌شود. فروش اوراق به پس‌اندازکنندگان و مؤسسات غیربانکی می‌تواند کسری بودجه را با اثر مستقیم محدودتری بر نقدینگی تأمین کند، اما خرید اوراق توسط بانک‌ها، به‌ویژه در شرایط کمبود منابع، ممکن است در نهایت به افزایش بدهی آنها به بانک مرکزی بینجامد. مطالبات از شرکت‌ها و مؤسسات دولتی نیز در پایان سال ۱۴۰۴ به ۲٬۴۰۰٫۴ هزار میلیارد ریال رسید، اما فقط ۲٫۱ درصد مطالبات داخلی و ۰٫۲ واحد درصد از رشد نقدینگی سال را تشکیل داد. نقش مستقیم این جزء محدودتر است، هرچند تمرکز و کیفیت آن همچنان باید پایش شود.

خالص دارایی‌های خارجی از تفاوت دارایی‌ها و بدهی‌های خارجی بانک مرکزی و شبکه بانکی به دست می‌آید. افزایش این قلم ممکن است از رشد ذخایر و مطالبات ارزی، خرید ارز، دریافت درآمد‌های ارزی دولت، کاهش بدهی‌های خارجی یا افزایش ارزش ریالی دارایی‌های ارزی ناشی شود. اثر پولی آن نیز به نحوه ثبت و تسویه عملیات بستگی دارد. هنگامی که بانک مرکزی ارز را از دولت یا صادرکننده خریداری و در مقابل ریال ایجاد می‌کند، پایه پولی و در ادامه نقدینگی می‌تواند افزایش یابد. چنانچه آثار ریالی این عملیات از طریق فروش اوراق، عملیات بازار باز، سپرده‌پذیری یا ابزار‌های دیگر جذب شود، اثر نهایی بر نقدینگی کاهش خواهد یافت.

در اقتصادی با نوسان‌های بزرگ نرخ ارز، افزایش خالص دارایی‌های خارجی را نباید به‌طور کامل با ورود واقعی ارز یا افزایش هم‌اندازه ذخایر فیزیکی یکسان دانست. بازارزیابی دارایی‌های خارجی و تغییر نرخ تسعیر می‌تواند ارزش ریالی ذخایر و مطالبات ارزی را افزایش دهد، حتی اگر مقدار ارز به همان نسبت تغییر نکرده باشد. در این حالت، باید میان افزایش حسابداری ناشی از تسعیر و جریان واقعی خلق ریال تفکیک قائل شد. بااین‌حال، افزایش این قلم در هویت ترازنامه‌ای نقدینگی همچنان مهم است، زیرا نشان می‌دهد وزن دارایی‌های خارجی در مقابل بدهی‌های نقدینگی‌ساز نظام بانکی بیشتر شده است. شفافیت درباره سهم تغییرات حجمی، خریدوفروش واقعی ارز و آثار ارزش‌گذاری برای تفسیر دقیق این تحول ضروری است.

در پایان سال ۱۴۰۴، خالص دارایی‌های خارجی بانک مرکزی به ۶۱٬۴۱۸ هزار میلیارد ریال و رقم متناظر بانک‌ها و مؤسسات اعتباری به ۲۴٬۹۷۶٫۵ هزار میلیارد ریال رسید؛ بنابراین حدود ۷۱ درصد این دارایی‌ها در ترازنامه بانک مرکزی و ۲۹ درصد در ترازنامه بانک‌ها قرار داشت. رشد هم‌زمان این دو جزء نشان می‌دهد جهش عامل خارجی به یک بخش از نظام بانکی محدود نبوده است.

خالص سایر اقلام از پیچیده‌ترین اجزای هویت پولی است و سرمایه و ذخایر، حساب‌های متفرقه، تعدیلات ارزش‌گذاری و اقلامی را دربر می‌گیرد که در طبقات اصلی دارایی‌های خارجی یا مطالبات داخلی قرار نمی‌گیرند. این متغیر از مثبت ۱٬۷۰۷٫۲ هزار میلیارد ریال در سال ۱۳۹۷ به مثبت ۷٬۵۴۱٫۱ هزار میلیارد ریال در سال ۱۴۰۱ رسید، اما در سال ۱۴۰۲ منفی شد و به منفی ۷٬۱۹۰٫۲ هزار میلیارد ریال کاهش یافت. رقم آن در سال ۱۴۰۳ به منفی ۲۵٬۸۱۳٫۸ و در سال ۱۴۰۴ به منفی ۴۵٬۳۹۸٫۸ هزار میلیارد ریال رسید. منفی‌شدن این قلم به این معناست که بخشی از اثر افزایشی دارایی‌های خارجی و مطالبات داخلی را در هویت ترازنامه‌ای جذب کرده است؛ بااین‌حال، برای ارزیابی ماندگاری این اثر باید اجزای آن با شفافیت بیشتری منتشر و تحلیل شود.

پیامد تورمی رشد نقدینگی فقط به اندازه آن وابسته نیست و منشأ و محل مصرف منابع نیز اهمیت دارد. اعتباری که به افزایش تولید، بهره‌وری و عرضه کالا و خدمات منجر شود، بخشی از اثر تقاضایی خود را از طریق افزایش ظرفیت واقعی اقتصاد خنثی می‌کند. در مقابل، اعتباری که برای پوشش زیان، خرید دارایی، تأمین هزینه‌های جاری یا فعالیت‌های کم‌بازده مصرف شود، احتمالاً اثر بیشتری بر قیمت‌ها خواهد داشت. افزایش دارایی‌های خارجی ناشی از ورود واقعی ارز و رشد صادرات نیز با افزایش منابع خارجی اقتصاد همراه است، اما افزایش ناشی از تسعیر الزاماً ظرفیت وارداتی یا عرضه واقعی ارز را به همان نسبت بالا نمی‌برد. تجربه سال ۱۴۰۲ نیز نشان داد حتی با کاهش اندک عامل داخلی، جهش عامل خارجی می‌تواند رشد نقدینگی را ادامه دهد.

نخستین محور سیاست‌گذاری باید تنظیم رشد ترازنامه بانک‌ها متناسب با کیفیت دارایی‌ها و وضعیت هر بانک باشد. محدودیت‌های مقداری هنگامی اثربخش‌اند که بانک‌های سالم و ناسالم به‌صورت یکسان ارزیابی نشوند و شاخص‌هایی مانند کفایت سرمایه، مطالبات غیرجاری، اضافه‌برداشت، تمرکز اعتباری و معاملات با اشخاص مرتبط در تعیین حدود رشد ترازنامه نقش داشته باشند. سهم ۸۸٫۶ درصدی بخش غیردولتی از مطالبات داخلی نشان می‌دهد حتی تغییر محدود در نرخ رشد یا کیفیت این دارایی‌ها می‌تواند آثار بزرگی بر نقدینگی و سلامت بانک‌ها برجای بگذارد. کنترل رشد ترازنامه باید با نظارت بر مقصد تسهیلات، جریان نقدی دریافت‌کنندگان و احتمال بازپرداخت همراه باشد تا کاهش کمی اعتبار به انتقال منابع به فعالیت‌های پرریسک یا اشخاص مرتبط منجر نشود.

محور دوم، تقویت انضباط مالی دولت و کاهش وابستگی مستقیم و غیرمستقیم بودجه به منابع بانکی است. انتشار اوراق باید با ظرفیت واقعی بازار سرمایه و منابع غیربانکی هماهنگ باشد تا بار تأمین مالی دولت به ترازنامه بانک‌ها و در نهایت بانک مرکزی منتقل نشود. محور سوم، تفکیک و انتشار منظم تغییرات حجمی و آثار ارزش‌گذاری خالص دارایی‌های خارجی است. اطلاعات مربوط به خریدوفروش ارز، نرخ‌های تسعیر، تغییر واقعی ذخایر و شناسایی تفاوت‌های ارزش‌گذاری باید به‌گونه‌ای منتشر شود که سهم عملیات واقعی و تعدیلات حسابداری در رشد عامل خارجی قابل تشخیص باشد. در مواقع ضروری نیز بانک مرکزی باید از عملیات بازار باز، فروش اوراق، سپرده‌پذیری قاعده‌مند و مدیریت ذخایر برای جذب آثار ریالی عملیات ارزی استفاده کند.

تحلیل دقیق خالص سایر اقلام نیز بخش ضروری سیاست‌گذاری است. اثر منفی ۱۹٫۲ واحد درصدی این قلم در سال ۱۴۰۴ به اندازه‌ای بزرگ است که بدون شناخت اجزای آن نمی‌توان درباره پایداری یا تکرارپذیری نقش جذب‌کننده‌اش داوری کرد. در نهایت، هماهنگی سیاست‌های پولی، ارزی و مالی شرط اصلی کنترل نقدینگی است. اگر بانک مرکزی برای محدودکردن پایه پولی اقدام کند، اما کسری بودجه، رشد نامتناسب اعتبارات یا خرید ارز فشار تازه‌ای ایجاد کند، هدف پولی محقق نخواهد شد. به همین ترتیب، مدیریت بازار ارز بدون توجه به آثار ریالی عملیات ارزی می‌تواند کنترل نقدینگی را دشوار کند.

در مجموع، بررسی سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۴ نشان می‌دهد نقدینگی ایران بیش از هشت برابر شده و منشأ غالب رشد آن از عوامل داخلی به خالص دارایی‌های خارجی تغییر کرده است. تا پایان سال ۱۴۰۱، دارایی‌های داخلی و به‌ویژه مطالبات از بخش غیردولتی موتور اصلی افزایش نقدینگی بودند؛ اما از سال ۱۴۰۲ عامل خارجی جایگاه مسلط یافت و سهم آن در پایان سال ۱۴۰۴ به ۵۵٫۴ درصد نقدینگی رسید. با وجود این چرخش، اعتبارات بخش غیردولتی و خالص مطالبات از دولت همچنان با سرعت بالا افزایش یافتند و در سال ۱۴۰۴ همراه با جهش عامل خارجی فشار افزایشی کم‌سابقه‌ای ایجاد کردند. کنترل پایدار نقدینگی از یک ابزار منفرد حاصل نمی‌شود و به مدیریت کیفیت اعتبارات، اصلاح ناترازی بانک‌ها، انضباط مالی دولت، شفافیت عملیات ارزی و تسعیر، شناخت دقیق سایر اقلام و استفاده هماهنگ از ابزار‌های سیاست پولی نیاز دارد.

مأخذ: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، جداول متغیر‌های عمده پولی و اعتباری و عوامل مؤثر بر عرضه نقدینگی، اطلاعات پایان سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۴؛ محاسبات گزارش.


۳۷ دقیقه قبل / سایت اکونگار

تکذیب ۲۰۰ هزار خالی‌فروشی طلای آنلاین

به گزارش اکونگار به نقل از مهر، رضا الفت‌نسب، رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی  در دومین روز همایش تخصصی «زرآتی» با اشاره به اظهارات روز گذشته معاون پلیس فتا درباره جرایم و تخلفات پلتفرم‌های آنلاین طلا، نسبت به برخی برداشت‌های رسانه‌ای از این سخنان شفاف‌سازی کرد و گفت: موضوع مطرح‌شده درباره ۲۰۰ هزار خالی‌فروشی به این شکل نبوده و این عدد مربوط به تعداد کاربران یک پلتفرم بوده است. وی اظهار کرد: روز گذشته نماینده پلیس فتا در این همایش سخنرانی داشت و پس از آن سوءبرداشت‌هایی در برخی رسانه‌ها ایجاد شد که نگرانی‌هایی را برای کاربران به وجود آورد؛ بنابراین لازم دیدم درباره این موضوع توضیح دهم.

الفت‌نسب با اشاره به پرونده یکی از پلتفرم‌های فروش آنلاین طلا گفت: نمی‌توانم نام این پلتفرم را اعلام کنم، چراکه تشخیص تخلف و اظهارنظر درباره آن در صلاحیت مقام قضایی است.

وی افزود: این پلتفرم در جریان جنگ ۱۲ روزه یکی از تولیدکنندگان شمش طلا نیز بود و در آن دوره حساب‌های آن از سوی بانک مرکزی محدود شد. بسیاری از کسب‌وکارها در آن مقطع با مشکلاتی مواجه شدند و در ورود برخی دستگاه‌های این پلتفرم نیز اختلالاتی ایجاد شد.رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی ادامه داد: در ماه‌های بعد، از طریق شکایت‌هایی که به اتحادیه رسید، متوجه شدیم این پلتفرم با مشکلاتی مواجه شده است؛ اما بعید می‌دانم اساساً قصد کلاهبرداری داشته باشد و اتفاقات ایجادشده در آن دوره در شکل‌گیری این وضعیت مؤثر بوده است.

۲۰۰ هزار کاربر، نه ۲۰۰ هزار خالی‌فروشی

الفت‌نسب درباره عدد ۲۰۰ هزار نیز تأکید کرد: چیزی که اشتباه در رسانه‌ها منتشر شد این بود که ۲۰۰ هزار مورد خالی‌فروشی اتفاق افتاده است؛ در حالی که این پلتفرم حدود ۲۰۰ هزار کاربر داشته است.

وی گفت: تعداد شکایت‌هایی که اتحادیه در این زمینه دریافت کرده، کمتر از ۱۰۰ مورد بوده و بر اساس محاسباتی که انجام داده‌ایم، طلای ذخیره‌شده نیز با میزان طلایی که در شکایت‌ها مطرح شده بود، همخوانی داشته است.

رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی تأکید کرد: در این موضوع حکم قضایی در اختیار ما نیست و منتظر هستیم دستگاه قضایی هرچه سریع‌تر درباره پرونده تصمیم‌گیری کند.

وی افزود: این پلتفرم اکنون به دلیل موضوعی خارج از فروش طلا در پلتفرم خود نیز درگیر مسائل قضایی است.

۹۵ درصد بازار در اختیار ۱۰ پلتفرم

الفت‌نسب در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به وضعیت پلتفرم‌های فعال در بازار طلای آنلاین گفت: بر اساس آمارهایی که نهادهای مختلف منتشر کرده‌اند، نزدیک به ۹۵ درصد سهم بازار در اختیار حدود ۱۰ پلتفرم است.

وی ادامه داد: این پلتفرم‌ها مجموعه‌های بزرگی هستند و تعدادی از آنها نیز در همایش زرآتی حضور دارند.

رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی با اشاره به نظارت‌های انجام‌شده بر این پلتفرم‌ها اظهار کرد: پلتفرم‌های بزرگ تحت کنترل پلیس امنیت اقتصادی هستند و هر چند وقت یک‌بار با همکاری اتحادیه، به صورت دستی اطلاعات آنها بررسی می‌شود تا میزان طلای فروخته‌شده با میزان ذخیره طلای آنها تطبیق داده شود.

وی افزود: تقریباً می‌توانم بگویم پلتفرم‌های بزرگ این موضوع را رعایت کرده‌اند.

اتصال پلتفرم‌ها به سامانه نظارتی بانک مرکزی

الفت‌نسب با اشاره به راه‌اندازی سامانه نظارتی بانک مرکزی گفت: امیدواریم ظرف یک ماه آینده به سامانه نظارتی که قرار است بانک مرکزی از آن بهره‌برداری کند، متصل شویم.

وی افزود: با راه‌اندازی این سامانه، مشکل خالی‌فروشی تا حد زیادی برطرف خواهد شد و دیگر امکان فروش طلا بدون پشتوانه و موجودی واقعی وجود نخواهد داشت.

رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی ادامه داد: پس از اتصال رسمی پلتفرم‌ها به سامانه نظارتی، موجودی و مشخصات آنها مشخص خواهد شد و اگر پلتفرمی به این سامانه متصل نشده باشد، طبیعتاً دارای اشکالاتی است که قانون نیز اجازه فعالیت به آن نخواهد داد.

دریافت طلای آنلاین از بانک امکان‌پذیر شد

الفت‌نسب در پایان با تأکید بر لزوم اطمینان‌بخشی به کاربران گفت: هدف من از این توضیحات، اصلاح برداشت ایجادشده از اظهارات روز گذشته پلیس فتا و اطمینان دادن به مردم است تا بدانند پلتفرم‌های بزرگ فعال در بازار طلای آنلاین تحت نظارت نهادهای مربوط از جمله پلیس قرار دارند و می‌توانند با اطمینان بیشتری از این پلتفرم‌ها خرید کنند.

 

بیشتر بخوانید


۸ دقیقه قبل / سایت نبض قیمت

اعلام فوری تعطیلی ادارات و بانک‌ها در شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵؛ کدام استان‌ها تعطیل شدند؟ | شوک گرمای ۵۱ درجه و هشدار مدیریت انرژی؛ تکلیف ادارات تهران و کرج چیست؟ + جزئیات جدید

هر روز در مرداد ۱۴۰۵ با خبری جدید درباره تعطیلی ادارات و بانک‌ها به دلیل گرمای سوزان و ناترازی انرژی روبه‌رو بوده‌ایم. امروز جمعه ۳۰ مرداد، در آستانه آخرین شنبه این ماه، این پرسش به دغدغه اصلی میلیون‌ها کارمند و شهروند تبدیل شده است که آیا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ادارات و بانک‌ها تعطیل خواهند بود؟ اعلام تازه؛ آیا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ تعطیل است؟

پاسخ به این سوال نیازمند تفکیک دو مفهوم «تعطیلی رسمی» و «تعطیلی اضطراری» است. بر اساس آخرین بررسی‌ها و منابع معتبر، روز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ در تقویم رسمی کشور به عنوان یک روز تعطیل ثبت نشده است و یک روز کاری عادی محسوب می‌شود. این روز مصادف با ۹ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ قمری است, اما این تاریخ در تقویم رسمی تعطیل نیست و صرفاً یک روز مذهبی و نمادین محسوب می‌شود.

با این وجود، نکته کلیدی این است که در شرایط اضطراری مانند گرمای بی‌سابقه و ناترازی شدید انرژی، استانداری‌ها این اختیار را دارند که با تشکیل کارگروه مدیریت مصرف انرژی، تصمیم به تعطیلی، دورکاری یا تغییر ساعت کاری ادارات و بانک‌ها بگیرند. به عبارت دیگر، شنبه ۳۱ مرداد به‌طور رسمی تعطیل نیست، اما ممکن است به‌صورت مقطعی و در برخی استان‌ها تعطیل اعلام شود. هشدار وضعیت قرمز؛ گرمای ۵۱ درجه و ادامه ناترازی انرژی

آنچه این روزها به یک نگرانی جدی تبدیل شده، ادامه موج گرمای بی‌سابقه و تشدید ناترازی انرژی است. بر اساس گزارش‌های هواشناسی، دمای هوا در برخی مناطق کشور همچنان در مرز ۵۰ تا ۵۱ درجه سانتی‌گراد در نوسان است.

وزارت نیرو بارها نسبت به ناترازی شدید تولید و مصرف برق هشدار داده است. در چنین شرایطی، تعطیلی یا کاهش ساعت کاری ادارات به عنوان بزرگترین مصرف‌کنندگان انرژی در ساعات اداری، مهم‌ترین راهکار برای مدیریت پیک مصرف و جلوگیری از خاموشی‌های گسترده محسوب می‌شود. سناریوی تعطیلی در تهران و البرز؛ چه خبر است؟

بر اساس آخرین گزارش‌ها، استان‌های تهران و البرز در حال بررسی جدی سناریوی تعطیلی موقت ادارات و نهادهای دولتی در روز شنبه ۳۱ مرداد هستند. هدف از این تصمیم، کاستن از فشار موجود بر شبکه برق و اعمال صرفه‌جویی لازم در مصرف انرژی عنوان شده است.

با این حال، تاکنون هیچ اطلاعیه رسمی مبنی بر تعطیلی ادارات و بانک‌های تهران و کرج برای روز شنبه ۳۱ مرداد صادر نشده است. استانداری‌ها معمولاً تصمیمات نهایی را شامگاه روز قبل یا حتی ساعات ابتدایی صبح روز مورد نظر اعلام می‌کنند. بنابراین، با وجود اینکه تاکنون خبری از تعطیلی تهران و کرج منتشر نشده، امکان تغییر شرایط در ساعات آینده وجود دارد. وضعیت سایر استان‌ها؛ کدام استان‌ها تعطیل اعلام شدند؟

تعطیلی ادارات

بر اساس آخرین اطلاعات موجود، تا زمان انتشار این خبر، تعطیلی رسمی و سراسری ادارات کشور برای روز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ اعلام نشده است. با این حال، با توجه به تداوم موج شدید گرما، ناترازی در شبکه برق و ضرورت مدیریت مصرف انرژی، تعطیلی ادارات و نهادهای دولتی در برخی استان‌ها همچنان به عنوان یک سناریوی جدی مطرح است.

استان‌های گرمسیر مانند خوزستان، بوشهر، هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد و سیستان و بلوچستان، بیشترین احتمال را برای تعطیلی یا دورکاری در روز شنبه دارند. همچنین استان‌های ایلام و فارس که در روزهای گذشته با تعطیلی یا تغییر ساعت کاری مواجه بودند، ممکن است تصمیمات مشابهی اتخاذ کنند. شایعه یا واقعیت؛ ریشه شایعات تعطیلی شنبه ۳۱ مرداد چیست؟

این روزها در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، خبری مبنی بر تعطیلی روز شنبه ۳۱ مرداد دست به دست می‌چرخد. برخی کاربران با توجه به نزدیکی پایان هفته و گرمای شدید هوا، به شوخی یا جدی از تعطیلی احتمالی این روز سخن می‌گویند.

همچنین برخی شایعات مبنی بر تعطیلی این روز به دلیل مصادف شدن با ۹ ربیع‌الاول (آغاز امامت حضرت ولیعصر) در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است. اما باید توجه داشت که ۹ ربیع‌الاول در تقویم رسمی تعطیل نیست و صرفاً یک روز مذهبی و نمادین محسوب می‌شود. هر چند در سال‌های گذشته برخی شخصیت‌ها خواستار تعطیلی این روز شده‌اند، اما تاکنون هیچ مصوبه رسمی برای تعطیلی آن به تصویب نرسیده است. تکلیف بانک‌ها؛ آیا فردا بانک‌ها باز هستند؟

تا این لحظه، هیچ تعطیلی فراگیر یا تغییر ساعت کاری برای بانک‌های سراسر کشور در روز شنبه ۳۱ مرداد اعلام نشده است. با این حال، در صورت تصمیم استانداری‌ها مبنی بر تعطیلی یا تغییر ساعت کاری در استان‌های خاص، بانک‌ها نیز تابع همین تصمیمات خواهند بود.

مراکز درمانی، بیمارستان‌ها، اورژانس، آتش‌نشانی و سایر مجموعه‌های ضروری از هر گونه تصمیم تعطیلی مستثنی هستند و به فعالیت خود ادامه می‌دهند. تحلیل اقتصادی؛ هزینه‌های پنهان تعطیلی

تعطیلی‌های مکرر ادارات و بانک‌ها، اگرچه برای مدیریت مصرف انرژی و حفظ سلامت کارمندان ضروری است، اما تأثیرات قابل توجهی بر اقتصاد کشور دارد. کاهش ساعات کاری یا تعطیلی کامل، به معنای کاهش بهره‌وری و اختلال در روند عادی امور است.

از سوی دیگر، مدیریت مصرف انرژی و جلوگیری از خاموشی‌های گسترده، می‌تواند از آسیب‌های بسیار بزرگ‌تر به اقتصاد جلوگیری کند. خاموشی‌های ناگهانی می‌تواند به تجهیزات صنعتی و اداری آسیب بزند و هزینه‌های سنگینی را به اقتصاد تحمیل کند. بیشتر بخوانید فوری: استان‌های درگیر گرمای شدید و احتمال تعطیلی شنبه ۳۱ مرداد / آخرین وضعیت ادارات در ۱۵ استان + جدول کامل تعطیلی‌های احتمالی اعلام فوری تعطیلی ادارات و بانک‌ها امروز پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵؛ کدام استان‌ها تعطیل اعلام شدند؟ | خبر شوکه‌کننده برای کارمندان؛ ماجرای تعطیلی پنجشنبه‌ها چیست؟ + آخرین وضعیت تهران شوک بزرگ در راه است؛ زنگ خطر تعطیلی گسترده ادارات در روزهای آینده به صدا درآمد | هشدار سازمان هواشناسی درباره گرمای بی‌سابقه (تاریخ:چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵) اعلام تازه؛ شنبه ۱۰ مرداد تعطیلی بانک‌ها و ادارات در این استان‌ها قطعی شد؟ | کاهش ساعت کاری ۴ استان + تکلیف تهران مشخص شد (تاریخ:جمعه ۹ مرداد ۱۴۰۵) فوری: تصمیم مرموز دولت درباره تعطیلی ادارات ۳۰ و ۳۱ تیر ۱۴۰۵ اعلام شد + جدول جدید و پیش‌بینی تحلیلگران




 شرایط دریافت وام ۵۰۰ میلیون تومانی بانک تجارت/ بدون سود و ضامن یک روزه
۱۶ ساعت قبل / روزنامه تعادل

شرایط دریافت وام ۵۰۰ میلیون تومانی بانک تجارت/ بدون سود و ضامن یک روزه

گروه اقتصادی اقتصادآنلاین، وام پی‌نو بانک تجارت یکی از تسهیلات اعتباری این بانک برای پذیرندگان حقیقی دستگاه‌های کارتخوان و درگاه‌های پرداخت اینترنتی شرکت ایر...

 رشد چهار برابری قیمت موبایل در یک سال
۱ ساعت قبل / سایت جهان صنعت نیوز

رشد چهار برابری قیمت موبایل در یک سال

افزایش قیمت تلفن همراه در یک سال گذشته، بازار موبایل را تحت تأثیر نوسانات نرخ ارز، افزایش هزینه‌های واردات و محدودیت‌های عرضه قرار داده است؛ به‌طوری که قیمت برخی مدل‌های پرمخاطب طی یک سال ۲ تا ۴ برابر شده و دسترسی مصرف‌کنندگان به گوشی‌های اقتصادی و میان‌رده را با مشکلاتی همراه کرده است.

 افزایش ۵۰درصدی اجاره‌بها در تهران/ مالکان سقف دولتی را رعایت نمی‌کنند؟
۵۵ دقیقه قبل / سایت اکونگار

افزایش ۵۰درصدی اجاره‌بها در تهران/ مالکان سقف دولتی را رعایت نمی‌کنند؟

دبیر اتحادیه مشاوران املاک تهران با بیان اینکه نرخ اجاره مسکن در تهران به بیش از ۴٠ تا ۵٠ درصد رسیده و بسیاری از مالکان سقف ٢۵ درصدی نرخ اجاره را رعایت نکردند، گفت: هر چند تعداد قراردادهای تمدید اجاره قابل توجه بود اما بسیاری هم به دلیل عدم توان پرداخت اجاره، به مناطق پایین‌تر یا حاشیه تهران مهاجرت کردند.

 مرغ در سفره ایرانی ها کم شد
۱۷ ساعت قبل / سایت اقتصادنیوز

مرغ در سفره ایرانی ها کم شد

اقتصادنیوز: با اینکه وزیر جهاد کشاورزی هنوز آماری از مصرف مرغ پس از گران شدن آن با حذف ارز ترجیحی ارائه نداده اما طبق آمارها با وجود کاهش تولید مرغ نیازی به واردات هم نیست.

 ۶۹ میلیون ایرانی خودرو ندارد/ ۱۴۰۰۰ خانوار بیش از ۱۰ خودرو دارند +جدول
۷ ساعت قبل / سایت اقتصادنیوز

۶۹ میلیون ایرانی خودرو ندارد/ ۱۴۰۰۰ خانوار بیش از ۱۰ خودرو دارند +جدول

اقتصادنیوز: ۳۴.۵ میلیون خانوار ایرانی حتی یک خودرو ندارند

 قیمت لوازم یدکی موتورسیکلت تا ۳۰۰ درصد گران شد / تولید قطعات موتورسیکلت صرفه اقتصادی ندارد!
۱۰ دقیقه قبل / سایت تجارت نیوز

قیمت لوازم یدکی موتورسیکلت تا ۳۰۰ درصد گران شد / تولید قطعات موتورسیکلت صرفه اقتصادی ندارد!

هزینه تولید موتورسیکلت در سال جاری مسیر صعودی گرفته و فشار هزینه از مواد اولیه تا نیروی کار و انرژی، تولیدکنندگان را با چالش جدی روبه‌رو کرده، حال پریس اصلی این است که قیمت قطعات موتورسیکلت در یک سال گذشته چند درصد افزایش داشته است؟