به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، چین امروز دومین اقتصاد بزرگ جهان از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی و بزرگترین اقتصاد جهان بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) است؛ اما این جایگاه نتیجه یک مسیر ساده و خطی نبوده است. کمتر از نیم قرن پیش، چین یکی از فقیرترین کشورهای دنیا بود و پیش از آن نیز بیش از یک قرن با جنگ، اشغال، بیثباتی و عقبماندگی دستوپنجه نرم میکرد؛ دورهای که در تاریخ این کشور به «قرن تحقیر» مشهور است.
در این قسمت از اکونومی پلیطیک ابتدا به ریشههای تاریخی اقتصاد چین میپردازیم؛ از افول امپراتوری چین و قرن تحقیر تا اصلاحات اقتصادی دنگ شیائوپینگ و شکلگیری بزرگترین معجزه رشد اقتصادی چند دهه اخیر. خبر مرتبط «سیچویشنشیپ» اقتصادی ایران و چین | چرا فرمول تجارت تهران و پکن به نفع صنعت ما نیست؟ | سردرگمی صنایع ایران زیر سایه دیوار چین
اما سؤال اصلی برنامه اینجاست: چرا موتور رشد چین دیگر مانند گذشته کار نمیکند؟
در این برنامه بررسی میکنیم که چگونه رشد اقتصادی چین طی سالهای گذشته بیش از هر چیز بر سرمایهگذاری عظیم دولت، توسعه زیرساختها و صادرات استوار بوده است؛ در حالی که سهم مصرف خانوار از اقتصاد چین همچنان در مقایسه با بسیاری از اقتصادهای بزرگ جهان پایین مانده است. همین موضوع امروز به یکی از مهمترین چالشهای اقتصاد چین تبدیل شده؛ زیرا با اشباع سرمایهگذاری و کاهش رونق بازار مسکن، ادامه رشد اقتصادی بیش از گذشته به بازارهای صادراتی وابسته شده است.
در ادامه توضیح میدهیم که چرا بسیاری از کشورها، از آمریکا گرفته تا اروپا، نسبت به مازاد تولید و صادرات چین حساس شدهاند و چگونه این نگرانیها به جنگ تجاری، افزایش تعرفهها و محدودیتهای گسترده علیه کالاهای چینی انجامیده است.
همچنین به یکی از مهمترین برگهای برنده چین در این رقابت میپردازیم: عناصر کمیاب (Rare Earth Elements)؛ موادی که در تولید تراشهها، خودروهای برقی، تجهیزات نظامی و فناوریهای پیشرفته نقش حیاتی دارند و امروز به یکی از ابزارهای ژئوپلیتیکی چین تبدیل شدهاند.
در بخش دیگری از برنامه درباره رقابت چین و آمریکا در حوزه هوش مصنوعی، اهمیت کریدورهای تجاری و زیرساختی، و تلاش پکن برای بازطراحی …
