به گزارش اقتصادنیوز به نقل از بنکر، این روزها هر خبری از دل بانک مرکزی بیرون بیاید، بازار را تکان میدهد. اما آنچه در نشست غیرعلنی اخیر گذشت، شاید از بسیاری از بخشنامهها و ابلاغیهها مهمتر باشد.
نشستی با حضور عبدالناصر همتی، رئیسکل بانک مرکزی، و جمعی از اقتصاددانان سرشناس. جلسهای که حدود سه ساعت طول کشید. بدون دوربین، بدون گزارشنویسی رسمی. اما حالا حسین عبدهتبریزی، یکی از حاضران، روایتش را بیان کرده. راستی، این جلسه چه بود و چه شد؟
عبدهتبریزی میگوید ارزیابیاش از این نشست مثبت است. اول جلسه، همتی آمار داد. گزارشی از کارهایی که ماههای اخیر انجام شده. تأکیدش این بود که سیاستگذاری پولی در این شرایط، اصلاً کار راحتی نیست. اما یک چیز را صاف گفت: «ذخایر ارزی را تقویت کردیم. برای کالاهای اساسی، دارو و نیازهای ضروری مردم، نگرانی نداریم.»
پس از ۱۱ فصل صعود؛ پیشبینیها علیه طلا چرخید
بعد نوبت به اقتصاددانان رسید. هرکس حرف خودش را زد. اما یک نقطه مشترک بین همه بود: انتظارات تورمی. اگر این انتظارات مهار نشود، بقیه ابزارها بیاثر میشوند. سؤال اینجاست که اصلاً این «لنگر انداختن» یعنی چه؟ کلید گمشده سیاست پولی
ببینید، موضوعش ساده است. اگر همه فکر کنند تورم سال بعد از ۴۰ درصد هم بیشتر میشود، از امروز رفتارشان را عوض میکنند. فروشنده قیمت را بالا میبرد، کارگر حقوق بیشتری میخواهد، تولیدکننده اجناسش را گران میکند و خریدار هم هرچه دم دستش است، میخرد. نتیجه؟ همان تورمی که همه ازش میترسیدند، خودش را تحقق میبخشد.
لنگر انداختن یعنی مردم باور کنند بانک مرکزی اراده و توان کنترل تورم را دارد. اما این باور فقط با حرف درست نمیشود. باید در عمل نشان داد که سیاستها پیشبینیپذیر و منسجم است. چندبار که مردم ببینند وعدهها عملی میشود، انتظاراتشان هم تعدیل میشود.
حالا برویم سراغ دلار. فاصله بین نرخ رسمی و بازار آزاد، یکی از داغترین بحثهای جلسه بود. سؤال اصلی این بود: اصلاً در شرایط فعلی میشود این فاصله را کم کرد؟
نکتهای که در جلسه رویش تأکید شد، این بود که بازار ارز دیگر فقط با ابزارهای پولی تحلیل نمیشود. شوکهای سیاسی، جنگ، تحریمها و …
