غیبت معنادار جی‌دی ونس در روزهای تشدید تنش ایران و آمریکا | آخرین حضور او در کنار ترامپ چه زمانی بود؟

جهان صنعت نیوز ، معاون رئیس‌جمهور آمریکا مدعی شد که اکنون موثرترین ابزار آمریکا برای فشار بر ایران، «فشار اقتصادی» است.

جی‌ دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا ادعا کرد: ما به لطف تلاش‌های گسترده و طاقت‌فرسایی که ارتش ما و کارکنان بخش تجاری انجام داده‌اند، توانسته‌ایم مقادیر زیادی نفت و گاز را از طریق تنگه هرمز منتقل کنیم. آنچه محقق شده، با وجود اینکه نیاز داریم حجم بیشتری از انرژی از تنگه هرمز عبور کند، یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شود.

وی گفت: تنگه هرمز اصلی‌ترین اهرم فشاری است که ایران در اختیار دارد. ما به ادامه این رویکرد ادامه خواهیم داد، زیرا معتقدیم این بهترین راه برای دستیابی به هدف نهایی در نهایت است.

او مدعی شد: با وجود تیراندازی‌های ایران به کشتی‌های تجاری، توانسته‌ایم خروج مقادیر زیادی نفت و گاز از طریق تنگه هرمز را تضمین کنیم. ما باید عبور مقادیر بیشتری از محموله‌های انرژی از طریق تنگه هرمز را تضمین کنیم. اگر بتوانیم حجم کافی از نفت و گاز را از تنگه هرمز منتقل کنیم و همزمان ایرانی‌ها را به دلیل هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری مجازات کنیم، این امر فشار اقتصادی قابل‌توجهی بر آنها وارد خواهد کرد.

ونس ادعا کرد: فشارهای اقتصادی بر ایران، محاسبات آنها را درباره نوع توافق یا ترتیباتی که مایل‌اند با ما منعقد کنند، تغییر می‌دهد. فشارهای اقتصادی باعث خواهد شد ایران به این فکر کند که آیا می‌خواهد اقتصادش برای همیشه در وضعیت خفگی باقی بماند یا ترجیح می‌دهد روابط بهتری با غرب ایجاد کند.

معاون ترامپ مدعی شد: اگر ایران بر تیراندازی به کشتی‌ها اصرار داشته باشد، ما تمام تلاش خود را برای جلوگیری از آن انجام خواهیم داد. ما تا حد زیادی موفق شده‌ایم عملیات تیراندازی ایران علیه کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز را متوقف کنیم. اکنون وارد مرحله جدیدی شده‌ایم که در آن، مؤثرترین ابزار ما فشار اقتصادی است که می‌توانیم بر آنها اعمال کنیم.

ونس مدعی شد: اکنون در مرحله جدیدی قرار داریم و توانمندی‌های نظامی متعارف ایران را از بین برده‌ایم و فشارهای عظیمی بر پایه صنعتی آنها که برای تولید تسلیحات مورد استفاده قرار می‌گیرد، وارد کرده‌ایم. این مرحله به توازن دقیقی نیاز دارد؛ زیرا در حالی که ما بر آنها فشار اقتصادی وارد می‌کنیم، آنها نیز تلاش خواهند کرد فشار مشابهی بر ما وارد کنند. هفته‌های گذشته ثابت کرد که ایرانی‌ها فشار این اقدامات را بسیار بیشتر از آنچه ما احساس کردیم، متحمل شده‌اند.

انتخاب سیاسی برچسب هاتحریم آمریکا علیه ایران جی دی ونس

شناسه : 606859

لینک کوتاه : لینک کپی شد

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

جنگ سوم و تجاوز نظامی اخیر آمریکا به ایران وارد روز چهل و یکم شد. در حالی که از روز آتش بس نقض شده میان دو کشور ۱۳۶ روز می‌گذرد، مقامات آمریکایی بر اتخاذ فشارهای اقتصادی بیشتر بر ایران متمرکز شده‌اند تا به ادعای آنها، محاسبات تهران درمورد توافق، تغییر کند.

تحولات مربوط به جنگ، آتش بس و مذاکره در روز گذشته را از لینک زیر بخوانید.

در روز چهلم جنگ سوم چه گذشت؟(۲۹ مرداد ۱۴۰۵)/ ادعای ونس: فشارهای اقتصادی بر ایران، محاسبات آن‌ها را درباره نوع توافق، تغییر می‌دهد/ اکنون وارد مرحله جدیدی شده‌ایم که در آن مؤثرترین ابزار ما، «فشار اقتصادی» است/ ادعای وزیر خزانه‌داری آمریکا: اگر حداکثر فشار اقتصادی را علیه ایران اعمال کنیم، احتمالا شاهد ازسرگیری گسترده جنگ نخواهیم بود/ عمان: عبور ایمن از تنگه هرمز به امنیت و شکوفایی کل منطقه مرتبط است

اخبار مربوط به روز چهل و یکم جنگ سوم و روز صد و سی و چهارم آتش بس (۳۰ مرداد ۱۴۰۵) به شرح زیر است:

رویترز: تنها ۷ کشتی روز پنجشنبه از تنگه هرمز عبور کردند ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ - ۰۸:۵۰ رویترز خبر داد که تنها ۷ کشتی روز پنجشنبه از تنگه هرمز عبور کردند.   به گزارش «انتخاب»؛ خبرگزاری رویترز به نقل از شرکت داده‌های کشتیرانی کپلر گزارش داد که تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز روز پنجشنبه کاهش یافت و تنها ۷ کشتی از این تنگه عبور کردند.   ادعای ترامپ: اگر لازم بود ۱۰۰ بار دیگر نیز به ایران حمله می‌کردم / ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت؛ اگر ایران سلاح هسته‌ای داشت، از آن استفاده می‌کرد و اسرائیل و تمام خاورمیانه را نابود می‌کرد ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ - ۰۸:۴۶ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از آمریکایی‌ها خواست افزایش قیمت سوخت ناشی از جنگ را تحمل کنند و درباره حمله به ایران گفت اگر برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای لازم می‌بود، ۱۰۰ بار دیگر نیز این کار را انجام می‌داد.    به گزارش «انتخاب»؛ بخشهایی از ادعاهای وی به شرح زیر است:   ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت و ما کنترل تنگه هرمز را در اختیار داریم.   اگر ایران سلاح هسته‌ای داشت، از آن استفاده می‌کرد و اسرائیل و تمام خاورمیانه را نابود می‌کرد.   ایران هنوز تعدادی موشک و پهپاد دارد، اما ظرفیت تولید آنها در مقایسه با پنج ماه قبل بسیار پایین است   ایرانی‌ها به کشورهای تقریباً بی‌طرفی موشک شلیک کردند که هیچ‌کس نمی‌دانست تا چه اندازه در این درگیری دخیل هستند.   ایرانی‌ها همه را هدف قرار دادند و اگر بمب هسته‌ای داشتند، از آن علیه همه استفاده می‌کردند.   ایران به یک قدرت سلطه‌گر در خاورمیانه تبدیل شده که دیگران را مورد زورگویی قرار می‌دهد. روسیه: فقط تهران درباره مذاکره با آمریکا تصمیم می‌گیرد؛ ما بر هیچ‌کس فشاری وارد نمی‌کنیم، چه ایران باشد و چه هر کشور دیگری / آنها خودشان تصمیم می‌گیرند ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ - ۰۸:۱۱ ایرنا: سفیر و نماینده دائم روسیه در سازمان ملل متحد تاکید کرد: ایران کشوری مستقل است و خود درباره مذاکره با آمریکا تصمیم گیری می‌‎کند.   «واسیلی نبنزیا» عصر پنجشنبه به وقت محلی در جمع خبرنگاران در نیویورک در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه با توجه به روابط دوجانبه میان ایران و روسیه، مسکو بر تهران فشار وارد می‌کند تا تلاش کند مذاکرات را از سر بگیرد و به این جنگ پایان دهد، گفت: روسیه، به‌عنوان یک اصل، بر هیچ‌کس فشاری وارد نمی‌کند؛ چه ایران باشد و چه هر کشور دیگری. ایران یک کشور مستقل است. آنها خودشان تصمیم می‌گیرند.   نماینده روسیه در سازمان ملل افزود: ما درباره این موضوع نیز صحبت کردیم و می‌دانیم که منشا این درگیری در کاری که ایران انجام داده یا انجام نداده نیست، بلکه در تجاوز بی‌محابا و بدون دلیلی است که ایالات متحده علیه ایران انجام داد. و فکر نمی‌کنم این ایران بوده باشد که از اجرای توافق‌هایی که میان ایالات متحده و ایران با کمک میانجی‌ها حاصل شده بود، عقب‌نشینی کرده باشد.   نبنزیا تاکید کرد: بنابراین فکر نمی‌کنم ما باید ایران را به‌خاطر این موضوع مقصر بدانیم. اما این مساله در شورای امنیت در حال بررسی است. امسال این اتفاق نیفتاد، اما مطمئنم که در ماه‌های آینده به آن رسیدگی خواهیم کرد.   در واکنش به کارزار اقتصادی آمریکا علیه ایران: نگران اقتصاد روسیه نباشید   سفیر روسیه در سازمان ملل درباره کارزار اقتصادی آمریکا علیه ایران و پیامدهای آن برای سایر کشور و نیز موضع روسیه در این زمینه گفت: ما آن‌قدر تحریم و وعده برای منزوی کردن اقتصاد روسیه دیده‌ایم که دیگر توجه زیادی به آنها نمی‌کنیم، چون توانسته‌ایم خود را با هر تحریمی که آنها اعمال کرده‌اند یا هر تهدیدی که در این مسیر شنیده‌ایم، سازگار کنیم. فکر می‌کنم از عهده این موضوع هم برخواهیم آمد. نگران اقتصاد روسیه نباشید.   واکنش نماینده روسیه به ادعای ترامپ درباره تنگه هرمز   نبنزیا در واکنش به ادعای ترامپ درباره تنگه هرمز و اعلام کردن آن به عنوان قلمرو آمریکا نیز با لبخندی طعنه آمیز گفت: رئیس‌جمهور ترامپ ادعاهای ارضی متعددی درباره نقاط مختلف جهان مطرح کرده است. امروز ما در نمایندگی دانمارک با نامزدهای دبیرکلی سازمان ملل گفت‌وگو داشتیم. نام اتاقی که در آن جلسه برگزار شد، «گرینلند» بود. آیا این موضوع شما را یاد چیزی نمی‌اندازد؟   سفیر روسیه افزود: او (ترامپ) درباره ونزوئلا و بخش‌های دیگری از جهان نیز صحبت کرده است. نمی‌دانم چنین اقدامی چگونه می‌تواند مطابق با حقوق بین‌الملل انجام شود. اما به هر حال، رئیس‌جمهور ترامپ بهتر از هر کسی می‌داند چه می‌گوید. حالا باید ببینیم او قصد دارد این موضوع را چگونه عملی کند! یمن: از عبور ۴۸ کشتی متعلق به عربستان در باب‌المندب جلوگیری کردیم؛ ۸ نفتکش را هم هدف قرار دادیم ۱۴۰۵/۰۵/۲۹ - ۲۳:۲۵

سخنگوی دولت یمن اعلام کرد نیروهای مسلح این کشور با جلوگیری از عبور ۴۸ کشتی از دریای سرخ و دریای عرب و هدف قرار دادن هشت کشتی نفتی دیگر، موفق شده‌اند محاصره دریایی کاملی علیه عربستان اعمال کنند. ادعای ونس: فشارهای اقتصادی بر ایران، محاسبات آن‌ها را درباره نوع توافق با ما، تغییر می‌دهد/ اکنون وارد مرحله جدیدی شده‌ایم که در آن مؤثرترین ابزار ما، «فشار اقتصادی» است ۱۴۰۵/۰۵/۲۹ - ۲۲:۴۵ جی‌ دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا ادعا کرد: ما به لطف تلاش‌های گسترده و طاقت‌فرسایی که ارتش ما و کارکنان بخش تجاری انجام داده‌اند، توانسته‌ایم مقادیر زیادی نفت و گاز را از طریق تنگه هرمز منتقل کنیم. آنچه محقق شده، با وجود اینکه نیاز داریم حجم بیشتری از انرژی از تنگه هرمز عبور کند، یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شود.

وی گفت: تنگه هرمز اصلی‌ترین اهرم فشاری است که ایران در اختیار دارد. ما به ادامه این رویکرد ادامه خواهیم داد، زیرا معتقدیم این بهترین راه برای دستیابی به هدف نهایی در نهایت است.

او مدعی شد: با وجود تیراندازی‌های ایران به کشتی‌های تجاری، توانسته‌ایم خروج مقادیر زیادی نفت و گاز از طریق تنگه هرمز را تضمین کنیم. ما باید عبور مقادیر بیشتری از محموله‌های انرژی از طریق تنگه هرمز را تضمین کنیم. اگر بتوانیم حجم کافی از نفت و گاز را از تنگه هرمز منتقل کنیم و همزمان ایرانی‌ها را به دلیل هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری مجازات کنیم، این امر فشار اقتصادی قابل‌توجهی بر آنها وارد خواهد کرد.

ونس ادعا کرد: فشارهای اقتصادی بر ایران، محاسبات آنها را درباره نوع توافق یا ترتیباتی که مایل‌اند با ما منعقد کنند، تغییر می‌دهد. فشارهای اقتصادی باعث خواهد شد ایران به این فکر کند که آیا می‌خواهد اقتصادش برای همیشه در وضعیت خفگی باقی بماند یا ترجیح می‌دهد روابط بهتری با غرب ایجاد کند.

معاون ترامپ مدعی شد: اگر ایران بر تیراندازی به کشتی‌ها اصرار داشته باشد، ما تمام تلاش خود را برای جلوگیری از آن انجام خواهیم داد. ما تا حد زیادی موفق شده‌ایم عملیات تیراندازی ایران علیه کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز را متوقف کنیم. اکنون وارد مرحله جدیدی شده‌ایم که در آن، مؤثرترین ابزار ما فشار اقتصادی است که می‌توانیم بر آنها اعمال کنیم.

ونس مدعی شد: اکنون در مرحله جدیدی قرار داریم و توانمندی‌های نظامی متعارف ایران را از بین برده‌ایم و فشارهای عظیمی بر پایه صنعتی آنها که برای تولید تسلیحات مورد استفاده قرار می‌گیرد، وارد کرده‌ایم. این مرحله به توازن دقیقی نیاز دارد؛ زیرا در حالی که ما بر آنها فشار اقتصادی وارد می‌کنیم، آنها نیز تلاش خواهند کرد فشار مشابهی بر ما وارد کنند. هفته‌های گذشته ثابت کرد که ایرانی‌ها فشار این اقدامات را بسیار بیشتر از آنچه ما احساس کردیم، متحمل شده‌اند.

فرارو: یک جمله کوتاه از جان اوساف، سناتور دموکرات ایالت جورجیا، کافی بود تا نام ناتالی هارپ، دستیار ۳۵ساله و کمتر شناخته‌شده دونالد ترامپ، ناگهان به یکی از بحث‌برانگیزترین نام‌ها در اطراف رئیس‌جمهور آمریکا تبدیل شود.  همان ناتالی هارپی که برای همراهی ترامپ صندوق عقب یک خودرو شاسی بلند را ترجیح داده بود.

اوساف در یک تجمع انتخاباتی، در انتقاد از عملکرد ترامپ گفت رئیس‌جمهور «به جای انجام دادن کارش می‌خواهد سالن رقص خود را بسازد و با ناتالی سفر کند». او در ادامه ترامپ را متهم کرد که درگیر منافع شخصی و تفریحات خود است، در حالی که نیروهای آمریکایی درگیر جنگ هستند. 

این کنایه، ناگهان هارپ را که تا پیش از آن برای افکار عمومی آمریکا چهره‌ای تقریبا ناشناخته بود، به مرکز توجه کشاند. واکنش‌ها نیز به همین‌جا ختم نشد؛ ترامپ در پاسخ، اوساف را با «پی‌وی هرمان» مقایسه کرد و گفت «ترجیح می‌دهد کارهای دیگری انجام دهد». 

اما چرا نام ناتالی هارپ در یک حمله سیاسی علیه ترامپ تا این اندازه حساسیت ایجاد کرد؟  از سرطان تا ورود به حلقه نزدیک ترامپ

هارپ از زمانی وارد مدار ترامپ شد که روایت شخصی خود از مبارزه با سرطان را به سیاست گره زد. او در سال ۲۰۱۹ در فاکس‌نیوز درباره سرطان استخوان خود صحبت کرد و از قانون «حق امتحان کردن» که ترامپ در سال ۲۰۱۸ امضا کرده بود، تشکر نمود. این قانون  به بیماران اجازه می‌دهد در شرایط مشخص به برخی درمان‌های آزمایشی دسترسی پیدا کنند. 

هارپ بعدها در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۰، در سخنرانی‌ای که بنا بر گزارش گاردین پس از جلب توجه ترامپ به روایت او از بیماری‌اش انجام شد، رئیس‌جمهور را ستود و گفت: «اگر تو نبودی، من امروز زنده نبودم.» 

اما روایت او بدون چالش نماند. واشنگتن‌پست بعدا با استناد به نظر متخصصان پزشکی، ادعای هارپ درباره نقش قانون ترامپ در دسترسی او به درمان را زیر سوال برد و نوشت درمانی که او دریافت کرده بود، لزوما از طریق این قانون در دسترس او قرار نگرفته است. 

هارپ سپس به رسانه راست‌گرای One America News Network پیوست و در آنجا نیز در ترویج ادعاهای ترامپ درباره انتخابات ۲۰۲۰ نقش داشت. پس از ترک این شبکه در سال ۲۰۲۲، همکاری مستقیم خود با ترامپ را آغاز کرد. 

چاپگر انسانی که از ترامپ جدا نمی‌شود

امروز عنوان رسمی هارپ «دستیار ویژه رئیس‌جمهور و دستیار اجرایی او» است و طبق گزارش گاردین، سالانه ۱۵۰ هزار دلار حقوق دریافت می‌کند. اما همکارانش او را با لقب متفاوتی می‌شناسند: «چاپگر انسانی». 

دلیل این لقب ساده است؛ هارپ یک چاپگر قابل حمل را همراه خود دارد و اطلاعاتی را که ترامپ می‌خواهد یا نیاز دارد، به صورت چاپی در اختیار او می‌گذارد. اما نقش او به چاپ اسناد محدود نیست. 

بر اساس گزارش تایم، بسیاری از پست‌هایی که ترامپ در شبکه اجتماعی تروث منتشر می‌کند، در واقع مطالبی هستند که او به هارپ دیکته می‌کند و این دستیار آن‌ها را تایپ کرده و دکمه ارسال را می‌زند. 

گزارش‌های نیویورک‌تایمز نیز نشان می‌دهد هارپ در انتشار برخی از تندترین پیام‌های ترامپ نقش داشته است.  بعنوان مثال پیام‌هایی علیه میریام ادلسون، میلیاردر و حامی مالی جمهوری‌خواهان، و ده‌ها پست علیه ای جین کارول. 

به این ترتیب، دستیار شخصی ترامپ  درکنار چاپگر انسانی بودن در انتقال بخشی از افکار و واکنش‌های رئیس‌جمهور به فضای عمومی نیز نقش دارد.  چرا ناتالی این‌قدر  به ترامپ نزدیک است؟ 

شاید یکی از مهم‌ترین نشانه‌های جایگاه هارپ در حلقه ترامپ، اتفاقی باشد که در سفر مخفی رئیس‌جمهور از ترکیه رخ داد. 

در جریان این سفر، ترامپ به دلیل تهدیدهای امنیتی، با هواپیمایی متفاوت و در شرایطی محرمانه از ترکیه خارج شد. برخلاف بسیاری از مقام‌های ارشد دولت و اعضای رسانه‌ای همراه رئیس‌جمهور، هارپ از جمله معدود افرادی بود که در همان هواپیمای مخفی با ترامپ حضور داشت. 

کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، در دفاع از او گفت: «ناتالی هارپ یکی از وفادارترین و سخت‌کوش‌ترین دستیاران تیم رئیس‌جمهور ترامپ است.» 

همین میزان دسترسی به رئیس‌جمهور است که باعث شده جایگاه هارپ در کاخ سفید بیش از یک دستیار معمولی به نظر برسد. 

اما ماجرای نزدیکی هارپ به ترامپ به همین‌جا ختم نمی‌شود. سی‌ان‌ان در گزارشی درباره نخستین نشانه‌های پررنگ شدن جایگاه او در حلقه نزدیک رئیس‌جمهور، به اتفاقی در اکتبر ۲۰۲۳ اشاره کرده است. در آن  زمان  ترامپ قرار بود برای رسیدگی به یکی دیگر از پرونده‌های حقوقی‌اش در دادگاهی در نیویورک حاضر شود. 

در آن روز، در حالی که خودروهای کاروان ترامپ مقابل برج ترامپ منتظر حرکت بودند، یک مشکل غیرمنتظره ایجاد شد.  برای هارپ، دستیار وفادار ترامپ، جایی در خودروهای کاروان وجود نداشت. به گفته دو منبع آگاه که با سی‌ان‌ان صحبت کرده‌اند، همین موضوع به مشاجره‌ای در لابی برج ترامپ منجر شد. هارپ اصرار داشت که شخص ترامپ از او خواسته است در دادگاه همراهش باشد. 

اما وقتی جایی برای او پیدا نشد، هارپ حاضر نشد از کاروان جا بماند. بر اساس روایت این دو منبع و عکسی که سی‌ان‌ان به آن دست یافته، او برای اینکه همراه ترامپ حرکت کند، به صندوق عقب یکی از خودروهای شاسی‌بلند کاروان پرید. 

این اتفاق، اگرچه در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد، یکی از نخستین نشانه‌های علنی از میزان دسترسی و وفاداری هارپ به ترامپ بود. حالا این  رابطه‌  در سال‌های بعد، با حضور او در سفرهای حساس، نقش‌آفرینی در انتشار پیام‌های رئیس‌جمهور و همراهی دائمی با او، پررنگ‌تر شد. نامه‌هایی که جنجال را بزرگ‌تر کردند

در کنار نقش حرفه‌ای هارپ، گزارش‌هایی درباره نامه‌هایی که او برای ترامپ نوشته نیز منتشر شده که حساسیت درباره رابطه آن‌ها را افزایش داده است. 

نیویورک‌تایمز گزارش داده که هارپ در سال ۲۰۲۳ چند نامه برای ترامپ نوشته بود که برخی افراد نزدیک به رئیس‌جمهور را نگران کرده بود. در یکی از آن‌ها نوشته بود: «تو تمام چیزی هستی که برای من مهم است» و در نامه‌ای دیگر گفته بود: «من هرگز نمی‌خواهم تو را ناامید کنم.» 

او همچنین ترامپ را «نگهبان و محافظ خود در این زندگی» خطاب کرده و نوشته بود: «می‌خواهم برایت شادی بیاورم، تا احساس کنیم می‌توانیم یک روز را بدون اینکه مجبور باشیم در مورد «کار» صحبت کنیم، پشت سر بگذاریم. »

تایمز همچنین به نقل از دو منبع آگاه گزارش داده که ترامپ در مقطعی از سال ۲۰۲۳ گفته بود هارپ تنها فردی در تیمش است که به او اهمیت می‌دهد. 

برادر هارپ نیز در گفت‌وگو با سی‌ان‌ان، رابطه خواهرش با ترامپ را نوعی شیفتگی توصیف کرده، هرچند تأکید کرده است: «فکر نمی‌کنم جذابیت فیزیکی باشد.» 

او درباره خواهرش گفت: «فکر می‌کنم بهترین دوستان ترامپ افرادی هستند که باشگاه هواداران او هستند. و بنابراین خواهرش بزرگترین طرفدار اوست.»  یک کنایه و واکنشی که همه‌چیز را بزرگ‌تر کرد

با این سابقه، وقتی اوساف در یک سخنرانی نام ناتالی هارپ  را در کنار ترامپ آورد، ماجرا می‌توانست صرفا  یک حمله سیاسی باقی بماند. اما واکنش کاخ سفید باعث شد موضوع ابعاد بسیار بزرگ‌تری پیدا کند. 

ترامپ شخصا به اوساف حمله کرد و رسانه‌های نزدیک به دولت نیز وارد میدان شدند. حتی وقتی کریستن هولمز، خبرنگار سی‌ان‌ان، در دفتر بیضی از ترامپ درباره اظهارات اوساف پرسید، ترامپ به او حمله کرد و حساب رسمی «Rapid Response» کاخ سفید نیز خبرنگار را هدف قرار داد. این مساله  تا جایی پیش رفت که ترامپ در پیامی خطاب به هولمز نوشت: «روزی فرزندان شما با سوال نفرت‌انگیز و غیرانسانی شما مواجه خواهند شد.» 

گاردین در تحلیل خود نوشت واکنش تند کاخ سفید نه‌تنها گمانه‌زنی‌ها درباره هارپ را کاهش نداد، بلکه توجه عمومی را به رابطه و میزان نفوذ او در حلقه ترامپ بیشتر کرد. 

در واقع، پرسش اصلی این نیست که «ناتالی» کیست؟!  این است که یک دستیار ۳۵ساله چگونه به یکی از نزدیک‌ترین افراد به رئیس‌جمهور آمریکا تبدیل شده، تا جایی که در سفرهای فوق‌محرمانه همراه اوست، پیام‌هایش را برای شبکه‌های اجتماعی آماده می‌کند و نامه‌هایی با چنین ادبیاتی برای او می‌نویسد؟ 

و شاید مهم‌تر از همه، این‌که چرا یک کنایه سیاسی درباره او توانست چنین واکنش کم‌سابقه‌ای از سوی کاخ سفید ایجاد کند؟ پرسشی که حالا، به جای خاموش شدن، بیشتر از قبل در فضای سیاسی و رسانه‌ای آمریکا تکرار می‌شود.