علی مطهری: فعلاً چاره‌ای غیر از پاسخ دادن به عملیات‌های آمریکا نداریم/ تنگه هرمز جایگزین ندارد/ اگر ایران کوتاه بیاید، مدیریت تنگه هرمز را از دست می‌دهد

به نقل از شبکه الجزیره، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا مدعی شد که ارتش این کشور روز سه‌شنبه به انتقال بیش از ۱۵ میلیون بشکه نفت از طریق تنگه هرمز کمک کرده است.

وی با دست‌آورد سازی برای ارتش ایالات متحده ادعا کرد: به لطف نیروی دریایی آمریکا، نفت از طریق تنگه هرمز در جریان است.

وزیر انرژی آمریکا همچنین افزود که اگر مقادیر نفت منتقل‌شده از طریق خطوط لوله را نیز به حساب آوریم، مجموع نفتی که از منطقه خارج می‌شود، نزدیک به حدود ۲۰ میلیون بشکه می‌شود.

ادعای رایت درحالی مطرح می شود که مرکز عملیات تجارت دریایی انگلیس دیروز اعلام کرد: تردد کشتی‌ها از مبدأ و به مقصد خلیج فارس به چهار درصد سطح پیش از درگیری کاهش یافته است.

بر اساس گزارش این نهاد انگلیسی، مسیر جنوبی تنگه هرمز که از عمان می گذرد، پرخطرترین گذرگاه است و از ابتدای سال جاری تا ۶ اوت، ۷۴ حادثه گزارش شده است.

مرکز عملیات تجارت دریایی انگلیس اذعان کرد که کشتی‌ها به دلیل حملات و نگرانی‌های امنیتی مستمر، بیش از پیش به مسیر شمالی در تنگه هرمز روی می‌آورند.

از سوی دیگر طبق تازه ترین داده های شرکت کپلر (Kpler) که در زمینه ردیابی حرکت کشتی ها فعالیت می کند، تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به شدت کاهش پیدا کرده است.

طبق این داده‌ها، طی روز پنج شنبه گذشته تنها ۷ شناور از تنگه هرمز عبور کرده اند.

نشریه پولیتیکو آمریکا نیز پیشتر در گزارشی نوشته بود که دولت ترامپ مدعی است که تنگه هرمز برای تجارت باز است و عبور و مرور نفتکش‌ها در جریان است، اما ردیاب‌های بازار تصویر چندان خوش‌ بینانه‌ای در این خصوص ندارند.

رویداد۲۴| روزنامه کیهان در گزارشی با عنوان «وقتی «حجاب» با «دزدیدن کشمش» مقایسه می‌شود!» به نامه آیت‌الله احمد عابدینی خطاب به علی مطهری واکنش نشان داد؛ نامه‌ای که در آن عابدینی با انتقاد از برجسته شدن مسئله حجاب، خواستار توجه بیشتر به مشکلات اقتصادی، اجتماعی و حقوق مردم شده بود.

آیت‌الله احمد عابدینی در نامه خود خطاب به علی مطهری، ضمن اشاره به دغدغه‌های او درباره وضعیت حجاب، پرسیده بود چرا موضوعاتی مانند اختلاس، نابسامانی‌های بودجه‌ای، شفافیت بودجه و برخی هزینه‌های نامشخص برای مردم، به اندازه مسئله مو و لباس زنان مورد توجه قرار نمی‌گیرد. او همچنین بر اهمیت عدالت، کرامت انسانی، آزادی‌های مشروع و رعایت حقوق مردم تأکید کرده بود.

عابدینی در ادامه استدلال کرده بود که مسائل فرهنگی را نمی‌توان جدا از شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه بررسی کرد و نسبت به تبدیل موضوع حجاب به مسئله‌ای محوری در شرایطی که جامعه با مشکلات معیشتی و اقتصادی روبه‌روست، انتقاد کرده بود.

کیهان، اما در واکنش به این نامه، عابدینی را «روحانی‌نما» خطاب کرده و استدلال او را نوعی حاشیه‌سازی درباره حکم حجاب دانسته است. این روزنامه همچنین به تشبیهی در نامه عابدینی اشاره کرده که در آن، مسئله حجاب با داستان افرادی که «کشمش دزدیده بودند» مقایسه شده است.

پاسخ کیهان به استدلال «اول معیشت، بعد حجاب»

کیهان در گزارش خود تلاش کرده است استدلال عابدینی درباره تقدم مسائل اقتصادی و معیشتی بر موضوع حجاب را رد کند. این روزنامه معتقد است نمی‌توان به دلیل وجود مشکلات اقتصادی، اجرای احکام دینی را به موضوعی فرعی تبدیل کرد.

در این گزارش همچنین تأکید شده است که وظیفه حکومت اسلامی صرفاً تأمین نیاز‌های مادی مردم نیست و مسائل فرهنگی و دینی نیز بخشی از مسئولیت‌های حکومت محسوب می‌شود.

کیهان در ادامه، مقایسه مسئله حجاب با موضوعاتی مانند اختلاس و مشکلات اقتصادی را نادرست دانسته و نوشته است که چنین رویکردی می‌تواند به حاشیه رفتن احکام دینی منجر شود.

این روزنامه اصولگرا نوشت: وظیفه حاکمیت اسلامی تنها منحصر به تامین «آب و نان» نیست؛ رفاه مادی را حکومت‌های سکولار نیز ادعا می‌کنند. فلسفه وجودی و تمایز اصلی حکومت اسلامی در این است که علاوه‌بر معیشت، بسترساز رشد معنوی و سعادتمندی جامعه باشد و احکام الهی را در سطح اجتماع جاری سازد.

نسخه رهاسازی عرصه فرهنگ به بهانه مشکلات اقتصادی، دقیقا همان سناریویی است که جریان‌های ضد دینی سال‌هاست دنبال می‌کنند. نمی‌توان به اسم «عدالت» و «معیشت»، چشم را بر تضعیف عفاف و بنیان خانواده بست. کسانی که با ادعای روشنفکری، احکام قطعی دین را در مقابل کرامت انسانی یا مسائل معیشتی قرار می‌دهند، در حقیقت دچار مغالطه آشکار شده و از درک جامعیت اسلام عاجزند.

مناسبات قدرت در جهان برآشفته کنونی به گونه‌ای دگرگون شده که بازیگران نظام جهانی نه‌تنها هژمونی، بلکه بیشتر راهبرد بقا را دنبال می‌کنند. بازیگران بزرگ نظام جهانی مانند ایالات متحده امریکا، چین، روسیه، اتحادیه اروپا و در نهایت ایران با روندی از تهدید بقا روبه‌رو هستند که مؤلفه‌های آن پنهان و غیرشفاف هستند.

راهبرد بقا در بستر آنارشی دهه سوم قرن ۲۱ بر ادامه کنش بازیگران در بدترین شرایط ممکن و کمترین امکان کنش سازگار با دگرگونی مناسبات قدرت، بنیان شده و چشم انداز کنشگری بازیگران را تعریف می‌کند. منابع محدود یا کمیاب بازیگران در مناسبات قدرت با وجود جنگ افزارهای نسل ۵ و نسل ۶ جنگنده‌ها، موشک‌های بالستیک هوش مصنوعی و...، انقلاب پهپادی در جنگ‌های چند سال اخیر را برساخته که جنگ روسیه و اوکراین از فوریه ۲۰۲۲ تا تهاجم فراگیر یک سال گذشته اسرائیل و ایالات متحده امریکا به ایران با این انقلاب پهپادی شناخته می‌شوند.

در کنار انقلاب پهپادی در میدان جنگ‌های جهانی که هنر جنگ قرن 21 را شکل داده، ناتوانی قدرت‌های بزرگ یا ابرقدرت‌های نظامی جهان برای پیروزی کامل و پایان جنگ با مزایای بیشمار، سیاست‌گذاران را به سوی جنگ افزارهای هسته‌ای یا بمب اتمی متمایل کرده است. ناتوانی روسیه در شکست اوکراین، ناتوانی اتحاد اسرائیل، امریکا و اعراب در شکست ایران و... سبب بروز انگاره اثرگذاری بمب اتمی برای پایان جنگ شده است.

انگاره تهاجم اتمی ایالات متحده امریکا و اسرائیل به ایران برای باز کردن تنگه هرمز و پایان جنگ، همسانی روزافزونی با انگاره پایان جنگ اوکراین با بمب اتمی دارد! این دو انگاره بر الگوی ضربه سخت برای بازگشت به نظم پیشین یا همان نظم دو ابرقدرتی بنیان شده که دارای طرفدارانی در دولت دونالد ترامپ، دولت پوتین و بلکه برخی سیاستمداران تندروی اروپایی است. رویکردی هراسناک از تاکتیکی که می‌تواند جهان را به آتش کشیده و پایان تاریخ را رقم زند.

در اندیشه سیاست‌گذاران راهبردی غربی به‌ویژه ایالات متحده امریکا و برخی دولت‌های اروپایی، راه نهایی برای پایان جنگ اوکراین و روسیه، تشویق روسیه برای تهاجم اتمی به اوکراین است که اوکراین، قربانی منافع بازیگران بزرگ می‌شود. سیاست‌گذاران تندروی ایالات متحده امریکا به دنبال راهکاری برای بازگشایی تنگه هرمز و پایان جنگ یک سال گذشته امریکا و اسرائیل با ایران هستند که گویا تنها با بمب اتم و تهاجم اتمی به ایران امکان‌پذیر است. پیشینه تاریخی اروپای جنگ افروز و ایالات متحده ابرقدرت نشان می‌دهد که رهبران آنها، صلح را با کشتار فراگیر و جهان ویران امکان‌پذیر می‌دانند.

بنابراین جهان آشفته کنونی می‌تواند بار دیگر کارزار جنگ اتمی یا تهاجم اتمی بازیگران علیه یکدیگر باشد. روند رویدادهای جهان آشفته و مناسبات جدید قدرت که مورد پسند قدرت‌های بزرگ نیست، وحشت از جنگ اتمی را بر افکار عمومی چیره کرده است و سیاست‌گذاران را سرگردان می‌سازد. عادی‌سازی تهاجم اتمی به اوکراین یا ایران در افکار عمومی را می‌توان در اخبار و تحلیل‌های روزمره رسانه‌های بین‌الملل دنبال کرد که در چارچوب هشدارهایی از سوی سیاستمداران یا کارشناسان مطرح می‌شوند.

منبع:‌ دیپلماسی ایرانی