چند روز پیش در یکی از شهرکهای صنعتی اطراف تهران، با کارگری میانسال گفتوگو میکردم. بیش از 20 سال سابقه کار داشت. وقتی از وضعیت این روزهای بازار کار پرسیدم، پاسخ داد: «کار هست، اما امنیت نیست. درآمد هست، اما برای زندگی کافی نیست. اگر چند هفته کار نکنم، همه چیز به هم میریزد.» گفتم: «پس چرا ادامه میدهی؟» خندید و گفت: «چارهای نیست؛ همین هم از هیچ بهتر است.» این روایت شاید بیش از هر آمار و نموداری، بخشی از واقعیت بازار کار ایران را توصیف کند؛ واقعیتی که الزاما در شاخصهای رسمی دیده نمیشود.
