نیلوفر ادیبنیا: دفتر اسکان بشر ملل متحد با تهیه یک نقشه از «فاصله زمانی شهروندان 181 کشور تا کلید مسکن»، مسافتنرمال برای دسترسی به خانهاول را مشخص کرد. جزئیات این نقشه که به تازگی منتشر شده اما ارقام آن برای سال 2023 است، نشان میدهد: زوجها در جهان بهطور متوسط بعد از 11 سال و 2ماه، میتوانند با درآمد سالانهشان صاحب مسکن شوند. در عین حال، وضعیت مطلوب این شاخص، یعنی شاخص «دسترسی به مسکن»، زیر 10 و حداکثر 10سال است.
براساس درآمد سالانه شهروندان کشورهای مختلف در سال2023 و همچنین متوسط قیمت مسکن در شهرهای اصلی کشورهای منتخب در این نقشه برای همان سال، «مسافت لازم برای خانهدارشدن در آمریکا 4.5سال» است؛ اما در ایران (شهر تهران) 24سال و در چین 34سال. این اختلاف، «اولین معمای نقشه زمانی دسترسی به خانهاول» است که پاسخ آن میتواند گره مربوط به «عدم دسترسی مزمن به یکی از نیازهای اصلی خانوار» در کشورهای دچار به این بحران را باز کند. این نقشه فقط دادههای مربوط به «نسبت میانگین قیمت واحدمسکونی 100مترمربعی به درآمد سالانه» در هر کشور را منتشر کرده است و تحلیلی درباره علت اختلاف شدید «سطح دسترسی به مسکن» بین کشورهای مختلف و حتی بهترین و بدترین نقاط جهان برای خانهدار شدن، عربستان سعودی و سوریه، ندارد. راز «خانهدار شدن در 3 سال»
بررسیهای «دنیایاقتصاد» از پشتصحنه نقشه جهانی «سطح دسترسی زوجها به اولین مسکن» حاکی است، «هبیتات» از دو شاخص برای تشخیص سطح رفاه خانوارها از بابت توان تصرف مسکن اول استفاده میکند. اولین شاخص، «دسترسی به مسکن» است که قدرت خرید کل درآمد سالانه خانوار را مورد سنجش قرار میدهد؛ …
