سرشماریهای کشاورزی یکی از مهمترین ابزارهای شناخت تغییرات ساختاری در بخش کشاورزی به شمار میروند؛ چراکه برخلاف آمارهای کوتاهمدت تولید، تصویری از روندهای عمیق و بلندمدت این بخش ارائه میکنند. مقایسه نتایج سرشماریهای سالهای ۱۳۸۲، ۱۳۹۳ و ۱۴۰۳ نشان میدهد طی دو دهه گذشته، کشاورزی ایران با تغییرات قابلتوجهی در الگوی تولید، ساختار بهرهبرداری و ترکیب فعالیتها مواجه شده است. این تغییرات نشاندهنده حرکت تدریجی بخش کشاورزی به سمت تمرکز بیشتر بر تولید کالاهای استراتژیک، افزایش مقیاس تولید و توسعه برخی فعالیتهای کمآببر است.