تکرار در هنر همیشه نشانه ناتوانی نیست. گاهی حاصل تمرین است، گاهی نتیجه پختگی، گاهی وفاداری به یک مساله و گاهی نیز ماندن در منطقهای امن. مرز میان این وضعیتها را نه عنوان نمایشگاه تعیین میکند و نه استیتمنت هنرمند؛ بلکه خود اثر است که باید پاسخ دهد آیا در تکرار خود چیزی را جابهجا میکند یا فقط نشانی آشنا را دوباره عرضه میکند. احمد وکیلی از نقاشانی است که به زبان شخصی رسیده است.