در عصر کاهش بودجههای حمایتی و افزایش تنشهای مختلف ژئوپلیتیک، هر دلار سرمایهگذاری روی دغدغههای انساندوستانه باید هوشمندانهتر و اثربخشتر باشد. همانطور که بحران ابولا نشان داد، کاهش کمکها میتواند منجر به فاجعه شود، اما مساله این نیست که جهان چقدر باید هزینه کند. مساله این است که آیا سرمایهگذاریهای انساندوستانه در محلهای درست انجام میشود که بحرانها را کاهش دهد و اثرات اجتماعی و اقتصادی ماندگاری به جای بگذارد؟