تقریبا هیچ ابزاری در مدیریت به اندازه بودجهریزی سالانه، هم فراگیر و هم پذیرفتهشده نیست. هر سال، مدیران ساعتهای طولانی را صرف پیشبینی درآمدها، برآورد هزینهها، تعیین اهداف فروش و تخصیص منابع میکنند. سپس این اعداد در قالب بودجه تصویب میشوند و تا پایان سال به معیاری برای سنجش عملکرد تبدیل میشوند. با این حال، پرسشی که کمتر مطرح میشود این است که آیا این ابزار، که در دوران ثبات نسبی اقتصاد صنعتی شکل گرفت، هنوز برای دنیایی که هر روز با شوکهای فناورانه، ژئوپلیتیک و رفتاری روبهروست، کارآمد است؟