محمود جیوا، یکی از بنیانگذاران این استارتآپ، معتقد است همانطور که همهگیری کرونا باعث رونق چشمگیر خدمات تحویل کالا در آفریقای جنوبی شد، تنشهای ژئوپلیتیک فعلی نیز به توسعه برقیسازی ناوگان حملونقل کمک شایانی کرده است. او تاکید میکند وقتی رانندگان و مسافران طعم استفاده از خودروهای برقی را بچشند، دیگر به سراغ گزینههای بنزینی نخواهند رفت. بر خلاف رویه معمول اوبر که خودروهای برقی را به عنوان انتخابی دوستدار محیط زیست معرفی میکند، انگیزه اصلی مسافران و رانندگان در آفریقای جنوبی صرفا کاهش هزینهها است. این پروژه استراتژیک پس از آن کلید خورد که شرکت رقیب یعنی بولت، سفرهای ارزانقیمتی را با موتورهای چهارچرخ بنزینی آغاز کرد و اوبر برای حفظ سهم بازار خود، به سراغ خودروهای برقی اقتصادی رفت.
با این حال توسعه این ناوگان با چالشهای ساختاری بزرگی روبهرو است. فقدان زیرساختهای مناسب برای شارژ و تعرفه سنگین واردات خودروهای برقی در مقایسه با خودروهای بنزینی، هزینه تمامشده را بالا برده است. برای عبور از این بحران، شرکت اوبر ناچار شد امکانات رفاهی مانند سیستم گرمایش را از خودروها حذف کند که این موضوع با توجه به زمستانهای سرد ژوهانسبورگ، نارضایتی رانندگان و مسافران را به همراه داشته است.
اتلاف وقت در ایستگاههای معدود شارژ و محدودیت در مناطق سرویسدهی از دیگر مشکلاتی است که رانندگان به صورت روزمره با آن دستوپنجه نرم میکنند. رانندگان اوبر این خودروها را با هزینه نسبتا بالایی در هفته اجاره میکنند و بسیاری از آنها ترجیح میدهند به جای پرداخت این اجاره سنگین، خودشان مالک خودرو باشند. با وجود تمام این موانع و این واقعیت که شبکه برق آفریقای جنوبی عمدتا به نیروگاههای آلاینده زغالسنگ وابسته است، مدیران این پروژه به چشمانداز پیشرو امیدوارند. آنها قصد دارند با احداث ایستگاههای شارژ خورشیدی، تجهیز ناوگان به سیستمهای گرمایشی و استفاده از خودروهای جادارتر، این مدل کسبوکار را در آینده نزدیک به کشورهای دیگری نظیر مصر، مراکش، غنا و ساحل عاج نیز صادر کنند. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
