بر اساس این گزارش، تولید جهانی فولاد در نیمه نخست سال۲۰۲۶ همچنان نسبت به سال گذشته اندکی کاهش داشته است؛ موضوعی که نشان میدهد بازار فولاد با وجود بهبود مقطعی، همچنان تحتتاثیر ضعف تقاضا، محدودیتهای انرژی و نااطمینانیهای اقتصادی قرار دارد. در میان مناطق تولیدکننده، آسیا و اقیانوسیه همچنان جایگاه نخست را حفظ کرده و رشد محدودی را ثبت کرده است. اروپا و آمریکای شمالی نیز در ژوئن عملکرد مثبتی داشتند. در مقابل، خاورمیانه ضعیفترین روند را میان مناطق اصلی تولید فولاد به خود اختصاص داد و تولید این منطقه در این ماه کاهش دو رقمی را تجربه کرد.
چین همچنان بزرگترین تولیدکننده فولاد جهان باقی مانده است. این کشور در ژوئن با افزایش جزئی تولید، فاصله خود را با سایر تولیدکنندگان حفظ کرد. پس از چین، هند و آمریکا در رتبههای بعدی قرار گرفتند. در میان تولیدکنندگان بزرگ، کشورهایی مانند ویتنام و ترکیه بیشترین رشد تولید را ثبت کردند؛ درحالیکه برخی تولیدکنندگان دیگر با کاهش مواجه شدند. افت تولید فولاد خاورمیانه در شرایطی رخ داده که این منطقه در ماههای اخیر با مجموعهای از عوامل فشارزا از جمله تنشهای ژئوپلیتیک، اختلال در زنجیره تامین، افزایش هزینههای انرژی و محدودیتهای تولید مواجه بوده است. هرچند شدت افت تولید در ژوئن نسبت به ماههای قبل کاهش یافته، اما روند تولید همچنان در محدوده منفی قرار دارد.
برای ایران بهعنوان بزرگترین تولیدکننده فولاد خاورمیانه، این آمار از آن جهت اهمیت دارد که همزمان با محدودیتهای برق و گاز، آسیبهای ناشی از جنگ و افزایش نااطمینانیهای منطقهای، صنعت فولاد با فشار مضاعفی روبهرو شده است. در مقابل، رقبایی مانند ترکیه توانستهاند با رشد ۱۴.۷درصدی تولید در ژوئن، سهم بیشتری از بازارهای منطقهای و جهانی را به خود اختصاص دهند. مجموع دادههای انجمن جهانی فولاد نشان میدهد اگرچه بازار جهانی فولاد در ابتدای تابستان نشانههایی از بهبود بروز داده، اما استمرار چالشهای انرژی و تقاضا همچنان چشمانداز این صنعت را با عدم قطعیت همراه کرده است. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
