اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۵ بیش از هر زمان دیگری با نااطمینانی تعریف میشود؛ نااطمینانیای که تنها محصول متغیرهای اقتصادی نیست، بلکه از دل تحولات سیاسی، امنیتی و ژئوپلیتیک نیز تغذیه میشود. جنگها و تنشهای پیاپی در سال ۱۴۰۴، سرمایهگذاری، تجارت، تصمیمگیری بنگاهها و حتی رفتار خانوارها را تحت تاثیر قرار داد و اکنون نیز با تداوم ابهام درباره آینده روابط خارجی، وضعیت منطقه و مسیر سیاستگذاری داخلی، چشمانداز پیش روی اقتصاد ایران همچنان مبهم است. در چنین شرایطی، پیشبینی متغیرهای کلان دشوارتر از همیشه شده و حتی سناریوهای خوشبینانه نیز با سطح بالایی از عدم قطعیت همراهاند.
