حمله موشکی بالستیک ایران به بندر «العقبه» اردن

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از شبکه الجزیره، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا در تازه ترین اظهار نظر علیه ایران مدعی شد: امروز ویرانگرترین عملیات اقتصادی علیه ایران را اعلام می‌کنم؛ اقدامی که تاکنون علیه هیچ کشوری اتخاذ نشده است.

وی ادعا کرد: این یک جنگ اقتصادی و انزوایی بی‌سابقه علیه ایران خواهد بود.

ترامپ مدعی شد: این روز همانند روز نورماندی در جنگ جهانی دوم، یک عملیات سرنوشت‌ساز اقتصادی خواهد بود.

اشاره ترامپ به عملیات پیاده سازی نظامیان متفقین در ساحل نورماندی در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۴۴ در جنگ جهانی دوم است.

رئیس‌جمهور آمریکا که تاکنون هیچ یک از طرح هایش برای تسلیم ایران کارساز نبوده است، مدعی شد: ما به حمایت همه متحدانمان در کنار آمریکا برای منزوی کردن و شکست دادن تهدید ایران نیاز داریم.

وی مدعی شد: قاچاق نفت ایران، معاملات تهاتری، تبادلات پول نقد، شرکت‌های صرافی، سوابق ثبتی شرکت ها و شرکت‌های صوری باید متوقف شود.

ترامپ اعلام کرد: امروز اعلام می‌کنم: هر کشوری که به مؤسسات مالی، شرکت‌ها یا فرودگاه‌های خود اجازه دهد هرگونه شریان حیاتی برای ایران فراهم کنند، با پیامدهای اقتصادی عظیمی روبه رو خواهد شد.

درحالی که ترامپ خود با نقض عهد بارها مانع از پیشرفت در مذاکرات شده است، مدعی شد: ایرانی‌ها فرصت را استفاده نکردند و ایران اکنون به تار مویی بند است.

وی در ادامه ادعاهای خود افزود: هیچ‌کس به ایران فرصتی بزرگ‌تر از فرصتی که ما در اختیارش گذاشتیم، نداده است.

رئیس‌جمهور آمریکا همچنین ادعاهای روزها و هفته های گذشته اش را تکرار کرد و مدعی شد: نیروی دریایی ایران از بین رفته، نیروی هوایی آن نابود شده، کارخانه‌های نظامی‌اش به آوار تبدیل شده و ارزش پول آن از دست رفته است.

ترامپ در پایان برای توجیه ناکامی اش در عملیات نظامی و نیز محاصره دریایی ظالمانه علیه ایران مدعی شد: این اقدامات تاریخی، حرکت ایران را فلج خواهد کرد و توانایی این کشور برای گسترش تروریسم در سراسر جهان را از بین خواهد برد. کد مطلب 6921956

با‌این‌حال، وقتی رسانه‌ای با وجود تلاش گسترده برای انعکاس اقدامات دولت و دستگاه‌های اجرایی، همچنان زیر شدیدترین هجمه‌ها و انتقادات قرار می‌گیرد، نباید مساله را فقط در سطح حمله و دفاع رسانه‌ای دید. پرسش اصلی و جدی‌تر این است که چرا میان روایت رسمی و پذیرش اجتماعی، این‌قدر فاصله افتاده و چرا هر اقدامی در جهت انعکاس عملکرد مسئولان، به‌جای ایجاد اعتماد، با واکنش منفی مخاطب روبه‌رو می‌شود. 

نکته روشن این است که صرف بازتاب‌دادن سخنان و برنامه‌های مسئولان، به‌تنهایی به‌معنای اثرگذاری رسانه‌ای نیست. رسانه زمانی موفق است که روایتش قابل اعتماد، منسجم و اقناع‌کننده باشد و بتواند ذهن مخاطب را با خود همراه کند. اگر مردم احساس کنند آنچه می‌شنوند بیشتر از جنس گزارش یک‌سویه و تبلیغ محض است تا روایت دقیق و متوازن، طبیعی است که اعتمادشان به رسانه آسیب ببیند و هر موج انتقادی، به‌سرعت دامنه پیدا کند. از همین زاویه، هجمه‌ها به صداوسیما فقط یک واکنش بیرونی یا توطئه‌ای از پیش طراحی‌شده نیست‌؛ بلکه نشانه‌ای است از یک چالش عمیق‌تر در شیوه روایت و در نسبت برقرارشده میان رسانه و جامعه. هر جا این نسبت بر پایه صداقت، شفافیت و بی‌طرفی واقعی بنا نشود، همان‌جا نقطه‌ای خواهد بود که اعتماد عمومی از آن سوراخ می‌شود. 

در عین حال، باید منصف بود و کارنامه صداوسیما را در بزنگاه‌های حساس کشور نادیده نگرفت. رسانه‌ملی در لحظات حساس و سرنوشت‌ساز، مانند دوران جنگ و بحران‌های بزرگ، وظیفه‌ای سنگین بر دوش داشته و در موارد متعددی ثابت کرده است که می‌تواند منبع موثق و قابل اتکایی برای خبر باشد. نمونه بارز آن، ایام جنگ و نبردهای اخیر است که بسیاری از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران خارجی نیز، حتی برای یافتن حقیقت درباره ادعاهای مقامات خارجی، به صداوسیمای ما مراجعه می‌کردند تا صحت‌و‌سقم اخبار را از منابع داخلی و موثق به‌دست آورند. آمارها نیز نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از مردم، اخبار موثق را از رسانه‌ملی دریافت می‌کردند و این، دستاوردی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که رسانه‌ملی توانایی لازم برای تبدیل‌شدن به مرجع اعتماد را دارد‌ اما این توانایی، باید در همه شرایط و نه فقط در مواقع بحرانی، به‌کار گرفته شود. 

با این وجود، نمی‌توان از رسانه‌ملی انتظار داشت که بیرون از متن تحولات و خارج از شرایط بایستد و به‌گونه‌ای عمل کند که گویی در خلأ قرار دارد. اگر دولت‌ها و دستگاه‌های اجرایی می‌خواهند کارنامه‌شان به‌درستی دیده و قضاوت شود، باید بدانند که دیده‌شدن فقط با خبررسانی و اعلام رسمی اتفاق نمی‌افتد‌؛ بلکه با صداقت، دقت، تنوع دیدگاه و پرهیز از کلی‌گویی است که اعتماد ساخته می‌شود. رسانه‌ای که می‌خواهد مرجع بماند، ناگزیر است هم بازتاب‌دهنده باشد و هم پرسشگر‌؛ هم صدای مسئولان را به‌گوش مردم برساند و هم مطالبات و دغدغه‌های مردم را به مسئولان منتقل کند. رسانه‌ای که فقط یک‌طرفه سخن بگوید، خیلی‌زود از جایگاه مرجعیت فاصله می‌گیرد و به ابزار تبلیغ تنزل پیدا می‌کند. 

از همین جا می‌توان به ریشه اصلی مساله رسید: صداوسیما زمانی می‌تواند از زیر فشار هجمه‌ها و انتقادات بیرون بیاید که از صرف بازتاب‌دهی عبور کند و به سطح اقناع برسد. اقناع، محصول تزئین واقعیت یا پنهان‌کردن نارسایی‌ها نیست‌؛ اقناع، نتیجه روایت درست و صادقانه از واقعیت است. هرچه فاصله میان زبان رسانه و تجربه زیسته مردم بیشتر شود، میدان برای حمله و به‌حاشیه‌راندن رسانه بازتر می‌شود. و برعکس، هرجا رسانه بتواند میان دستگاه اجرایی، منطق حاکمیت و ذهن مخاطب پل بزند، هم اعتبار خود را حفظ می‌کند و هم نقش ملی و تاریخی‌اش را به‌درستی ایفا می‌کند. این پل‌زنی مستلزم آن است که رسانه نه‌فقط در میانه بحران، بلکه در همه زمان‌ها، روایت اول را به‌موقع، دقیق و شفاف ارائه کند. تاخیر در بیان روایت، هر‌چند ناشی از هماهنگی‌های نهادی و ملاحظات سازمانی باشد، در ذهن مخاطب به ضعف و فرصت‌سوزی تعبیر می‌شود و به‌جای آن‌که میدان را برای رسانه‌ملی نگه دارد، میدان را به دیگران واگذار می‌کند تا هرچه می‌خواهند بگویند. 

در نهایت، مساله صداوسیما فقط یک بحث رسانه‌ای یا یک مناقشه حرفه‌ای نیست‌؛ بخشی از مساله حکمرانی و نسبت میان قدرت و جامعه است. رسانه‌ای که نتواند میان عملکرد دولت و داوری افکار عمومی پیوندی عمیق و قابل اعتماد برقرار کند، ناخواسته به میدان منازعه تبدیل می‌شود و به‌جای آن‌که نقش‌آفرین باشد، نقشِ هدفِ انتقاد را بر‌عهده می‌گیرد. راه برون‌رفت از این وضعیت، نه در انفعال و سکوت است و نه در تبلیغ صرف و یک‌سویه، بلکه در بازسازی اعتماد از مسیر روایت حرفه‌ای، شفاف، صادقانه و مسئولانه است. رسانه‌ای که بتواند این مسیر را بپیماید، نه فقط از هجمه‌ها در امان می‌ماند، بلکه به‌عنوان مرجع اصلی و معتمد افکار عمومی، جایگاه واقعی خود را در ساختار اجتماعی و سیاسی کشور تثبیت می‌کند. 

نمایش قطعات به‌جامانده از پهپادها و جنگنده‌های سرنگون‌شده در جریان درگیری‌ها، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های جهان داشته و برخی رسانه‌ها این مجموعه را «نمایشگاه غنایم جنگی ایران» توصیف کرده‌اند

جوان آنلاین: با پایان مهلت دوماهه تفاهم‌نامه ایران و امریکا، ترامپ دستور توقف مذاکرات را صادر کرده است؛ اقدامی که هرچند با هدف فلج کردن اقتصاد ایران از طریق تداوم محاصره دریایی توجیه می‌شود، اما به نظر می‌رسد امریکا پس از ناکامی در دستیابی به اهداف خود از مسیر نظامی، قصد دارد با خرید زمان، راهی برای خروج از این بحران پیدا کند. با این حال، تداوم کنترل ایران بر تنگه هرمز، تلاش ترامپ را برای یک خروج آبرومندانه یا معرفی خود به‌عنوان پیروز جنگ دشوارتر کرده است. 

در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، پیش از این تهدید می‌کرد در صورت نرسیدن به توافق با ایران در مهلت دوماهه، حملات نظامی گسترده‌ای را از سر خواهد گرفت - حملاتی که به ادعای او از زمان جنگ جهانی دوم بی‌سابقه خواهد بود -، اما با پایان مهلت تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، اکنون همزمان هم گزینه نظامی را کنار گذاشته و هم مسیر دیپلماسی را. 

در همین چارچوب، شبکه «سی‌ان‌ان» شامگاه سه‌شنبه به نقل از مقامات امریکایی گزارش داد که ترامپ به دستیاران خود دستور داده تمام مذاکرات با ایران متوقف شود. در این گزارش آمده است: «مقامات امریکایی به متحدان این کشور اطلاع دادند که در حال تغییر راهبرد خود از حملات نظامی و حرکت به سمت خفه کردن تدریجی اقتصاد ایران هستند». این منابع که نام‌شان فاش نشد، به سی‌ان‌ان گفتند: «ترامپ از تسلیم نشدن ایران در برابر خواسته‌هایش ناراضی است و می‌خواهد منتظر بماند تا سران ایران تمایل مجددی برای رسیدن به توافقی که به دنبال آن است، نشان دهند». سی‌ان‌ان همچنین افزود که انتظار می‌رود تحریم‌های شدیدی به‌زودی علیه ایران اعمال شود. پیش از این نیز ترامپ در شبکه اجتماعی «تروث‌سوشال» نوشته بود: «هیچ گفت‌و‌گو یا مذاکره‌ای با ایران در جریان نیست و برنامه‌ای برای آن وجود ندارد. محاصره دریایی به قوت خود باقی است». او البته عصر دیروز در پاسخ به این سؤال خبرنگار که آیا مذاکرات با ایران را از سر می‌گیرید، گفت که شاید در یک مقطع زمانی این کار را بکند. 

ترامپ و برخی مقامات کاخ سفید بار‌ها ادعا کرده‌اند که ترجیح می‌دهند اختلافات با ایران را از مسیر دیپلماسی حل کنند، اما توقف مذاکرات همزمان با عقب‌نشینی موقت از گزینه نظامی نشان می‌دهد که واشینگتن برنامه روشنی برای خروج از این بحران ندارد. ازاین‌رو، این گمانه‌زنی مطرح است که ترامپ روی فشار اقتصادی و ادامه محاصره برای کشاندن تهران به پای میز مذاکره و گرفتن امتیازات بیشتر حساب باز کرده است. 

سی‌ان‌ان هم این مسئله را تأیید کرده و دیروز نوشت: «کاخ سفید با تغییر استراتژی از تلاش برای تحت فشار قرار دادن ایران در بازه کوتاه‌مدت فاصله گرفته و به سمت تلاش بلندمدت‌تر برای خفه کردن تهران از طریق فشار اقتصادی و نظامی مداوم حرکت می‌کند. به نظر می‌رسد هدف این راهبرد، افزایش فشار به مرور زمان است تا زمانی که ایران تمایل بیشتری به پذیرش شرایط ترامپ داشته باشد». 

به نظر می‌رسد ترامپ با ادامه محاصره تلاش دارد برای خود زمان بخرد و راهی برای خروج آبرومندانه از وضعیتی پیدا کند که به نوشته واشینگتن‌پست، او را در یک «باتلاق» گرفتار کرده است. با این حال، عزم ایران برای حفظ کنترل بر تنگه هرمز و جلوگیری از عبور و مرور کشتی‌ها می‌تواند محاسبات ترامپ را پیچیده‌تر کند، چراکه ادامه این وضعیت، علاوه بر افزایش فشار بر امریکا، خسارت‌های سنگینی به اقتصاد جهانی وارد خواهد کرد. 

 تنگه در دستان ایران 

برخلاف ادعای ترامپ که گفته تنگه هرمز باز است و کنترل آن دست ارتش امریکاست، وال‌استریت‌ژورنال دیروز در گزارشی با بیان اینکه تهران عملاً مسیر کشتی‌ها در هرمز را تعیین می‌کند، نوشت: «آنچه امروز در تنگه هرمز دیده می‌شود، بیش از آنکه نشانه موفقیت محاصره امریکا باشد، محدودیت قدرت واشینگتن را در برابر توان ایران برای مختل‌کردن یکی از حیاتی‌ترین شریان‌های جهان نشان می‌دهد. ایران عملاً بر مسیر عبور کشتی‌ها اثر گذاشته و امریکا میان پاسخ نظامی و خطر گسترش جنگ گرفتار شده است». رویترز نیز دیروز گزارش داد که حرکت کشتی‌ها در تنگه هرمز همچنان با کاهش شدید روبه‌رو بوده، به طوری که طی روز سه‌شنبه تنها شش کشتی از این منطقه عبور کرده‌اند. 

از آنجا که انتخابات کنگره در نوامبر برگزار می‌شود، هرگونه اشتباه محاسباتی ترامپ می‌تواند به زیان جمهوری‌خواهان و به سود دموکرات‌ها تمام شود که برای تصاحب کرسی‌های بیشتر در کنگره دندان تیز کرده‌اند و می‌توانند از شکست دولت در برابر ایران علیه جمهوری‌خواهان استفاده کنند. ازاین‌رو، به نظر می‌رسد ترامپ دست‌کم تا زمان برگزاری انتخابات از تشدید مستقیم درگیری پرهیز کرده و به تنها اهرم فشار خود در این برهه یعنی محاصره دریایی اکتفا کند. 

با این وجود، مقامات ارشد جمهوری اسلامی با تعیین شروط شش‌گانه هشدار داده‌اند که تا زمانی که مطالبات ایران، به‌ویژه دارایی‌های بلوکه‌شده، آزاد نشود، تنگه هرمز را باز نخواهند کرد. ازاین‌رو، امیدواری ترامپ به موفقیت محاصره دریایی برای تحت فشار قرار دادن تهران با موانع و پیچیدگی‌های جدی روبه‌روست، چراکه ایران نشان داده حاضر نیست در برابر فشار اقتصادی و محاصره دریایی از مطالبات خود عقب‌نشینی کند. 

روزنامه فایننشال‌تایمز هم دیروز در گزارشی با بیان اینکه ایران برای هرگونه سناریویی آماده است، نوشت که اگر واشینگتن فشار‌ها را تشدید کند، ایران ممکن است درگیری را فراتر از خاورمیانه گسترش دهد و احتمالاً دارایی‌های ایالات متحده را در بلغارستان و قبرس هدف قرار دهد. همچنین، به ادعای این روزنامه، ایران در نظر دارد کابل‌های فیبر نوری زیر دریا را در تنگه هرمز مورد بررسی قرار دهد، زیرا مقامات تهران تجدید جنگ را اجتناب‌ناپذیر می‌دانند و هشدار می‌دهند که حملات به زیرساخت‌های ایران می‌تواند باعث انتقام‌جویی علیه اهداف خارج از منطقه شود.

نشریه اکونومیست در گزارشی با اشاره به کمبود فزاینده موشک‌های رهگیر برای سامانه‌های دفاع هوایی پاتریوت، نوشت: این موضوع باعث ایجاد وحشت در اوکراین و نگرانی سایر کشورهایی شده است که به این سلاح متکی هستند.

 در گزارش اکونومیست آمده است که متحدان آمریکا نگران هستند که ذخایر موشک‌های پاتریوت ایالات متحده به دلیل حملات تجاوزکارانه این کشور علیه ایران، به میزان قابل توجهی کاهش یافته باشد.

بر اساس این گزارش، تحویل سامانه‌های پاتریوت به سوئیس هفت سال به تعویق افتاده است و شرکت لاکهید مارتین به مشتریان خارجی خود هشدار داده است که نمی‌تواند برنامه‌های تحویل موشک‌های رهگیر این سامانه‌ها را تضمین کند.

این گزارش می‌افزاید: با نزدیک شدن به زمستان، اوکراین حداقل ۳۰۰ موشک رهگیر برای سامانه‌های پاتریوت خود درخواست کرده است اما برخی از کشورها از جمله آلمان، یونان، لهستان و اسپانیا که هنوز ذخایر قابل توجهی دارند، تمایلی به انتقال این موشک‌ها به اوکراین ندارند.

در ادامه گزارش اکونومیست آمده است: بر اساس گزارش موسسه تحقیقات سیاست خارجی آمریکا، ایالات متحده و (رژیم) اسرائیل در چهار روز اول جنگ علیه ایران به طور متوسط روزانه ۲۲۵ موشک رهگیر پاتریوت استفاده کرده‌اند در حالی که شرکت لاکهید مارتین در کل سال ۲۰۲۵ فقط حدود ۶۲۰ فروند از این نوع موشک را تولید کرده بود.

به گزارش ایرنا، ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین پیش‌تر از دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا درخواست کرده بود تا یک محموله کمک‌های پدافندی فوری شامل ۳۰۰ موشک پدافند هوایی پاتریوت برای کی‌یف ارسال کند.

زلنسکی در مصاحبه با آکسیوس اعلام کرد که از ترامپ درخواست کرده است یک «بسته اضطراری زمستانی» شامل موشک‌های رهگیر سامانه پدافند هوایی پاتریوت در اختیار اوکراین قرار دهد تا این کشور بتواند از حملات روسیه به زیرساخت‌های انرژی خود جلوگیری کند.

آکسیوس درباره دلیل این درخواست زلنسکی نوشت: ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت اوکراین تقریبا به پایان رسیده است و بدون این موشک‌ها، این کشور قادر به مقابله با موشک‌های بالستیک نیست. همین مساله باعث شد اوکراین نتواند حملات اخیر روسیه به کی‌یف را دفع کند.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد