واگرایی نماگرهای تالار شیشه‌ای

فرید بازدار

فعال رسانه

توســعه همواره با کمبود پول و اعتبار متوقف نمی شود. گاهی بودجه هست، پروژه هم تعریف شــده، مدیر هم پشت میز نشســته، اما کار آن طور که باید پیش نمیرود. علت را باید جایی بیرون از جدول اعتبارات جســتوجو کرد. جایی که مرز مسئولیت ها آرام آرام کمرنگ می شود و در کنار ساختار رسمی اداره کشور، مناسباتی شکل میگیرد که در شرح وظایف نیست ، امادر تصمیم ها اثر دارد.

در حوزه هــای انتخابیهای که چند نماینده دارند، تقسیم کار برای پیگیری بهتر امور نه عجیب است و نه لزومًًا نادرست. یک نماینده ممکن اســت مسائل یک شهرستان را بیشتر دنبال کند و دیگری بر موضوعی تخصصی تمرکز داشته باشــد.

اتفاقًًا هماهنگی میان نمایندگان می تواند به سود منطقه تمام شــود. نگرانی از جایی آغاز می شود که این تقسیم کار، از پیگیری امور عبور کند و به تقسیم حوزه نفوذ برسد. یعنی کم کم چنین تصوری شکل بگیرد که فالن منطقه، اداره یا حتی مدیر،به سهم سیاسی این یا آن فرد تعلق دارد.اکنون دیگر بحث بر سر یک توافق گذرا میان چند سیاستمدار نیست. پای کیفیت حکمرانی در میان است.

مدیری را تصور کنید که باید هم به وزارتخانه و اســتانداری پاسخ بدهد و هم نگران رضایت کسی باشد که تصور می کند در ماندن یا رفتنش نقش تعیین کننده دارد.از چنین مدیری چقدر می توان انتظار اســتقالل حرفهای داشــت. حتی اگر فردی ســالم و متخصص باشــد، نفس وجود دو مرکز قدرت، تصمیمگیری را دشوار می کند. به مرور ممکن است تخصص در کنار مالحظات سیاسی بنشیند و گاهی نیز جای خود را به آن بدهد.مشــکل فقط به انتصاب مدیران ختم نمی شود.

توسعه یک منطقه را نمی توان مانند نقشهایروی میز گذاشت و با خط کش میان افراد تقسیم کرد. آب از مرز حوزه انتخابیه عبور می کند،جاده چند شهرستان را به هم پیوند میدهد، آلودگی هوا پشت تابلو ورودی یک شهر متوقف نمی شود و اشتغال نیز مسئله یک بخش یا یک اداره نیست. توسعه، ذاتًًا به هم پیوسته است. اگر این واقعیت را بپذیریم، یک پرســش جدی پیش روی ما قرار میگیرد. وقتی هر بخش از یک منطقه در ذهن سیاســتمداران به قلمروی جداگانه تبدیل شود، چه کسی تصویر بزرگ تر را خواهد دید. همین جا یکی از پیچیده ترین مشــکالت حکمرانی پدیدار می شود.

موفقیت معمو ًلا صاحبان زیادی پیدا می کند، اما شکســت نه. اگر پروژهای افتتاح شود، افراد متعددی می توانند از سهم خود در تحقق آن سخن بگویند. اما وقتی همان پروژه سال ها متوقف بماند، مردم با زنجیرهای از پاسخ ها روبهرو می شوند. مدیر از محدودیت اختیار می گوید، دستگاه باالدستی از مشکالت اجرایی و نماینده از پیگیری هایی که انجام داده اســت. در نهایت، مردم می مانند و مسئلهای که هنوز حل نشده است.این ابهام، اگر ادامه پیدا کند، آرام آرام به سیاست هم سرایت می کند.

انتخابات قرار است میدان مقایسه برنامه ها، کارنامه ها و توان نمایندگی باشد. اما وقتی دسترسی به مدیران و امکانات به بخشی از قدرت سیاسی تبدیل شود، رقابت نیز ممکن است از برنامه محوری فاصله بگیرد. آن وقت به جای اینکه پرسیده شود چه کسی برای آینده منطقه برنامه بهتری دارد، این پرسش اهمیت پیدا می کند که چه کسی نفوذ بیشتری دارد.شــاید برای تشخیص مسیر درست، کافی باشد از انتهای راه به ماجرا نگاه کنیم. اگر ده سال دیگر منطقهای توسعه یافته می خواهیم، چه چیزی باید از امروز باقی بماند.

مدیران وابسته به افراد، یا نهادهایی که با تغییر افراد همچنان درست کار می کنند. پروژه های حاصل از چانهزنی، یا برنامهای که اولویت هایش برای همه روشــن است. پاسخ تقریبًًا معلوم است. توسعه زمانی ریشه میگیرد که نهاد از فرد قدرتمندتر باشد.ایــن نگاه به معنای کمرنگ کردن نقش نمایندگان نیســت. برعکس، مجلس به نمایندگان قدرتمند نیاز دارد. اما قدرت نماینده در تعیین مدیر یک اداره خالصه نمی شود. نمایندهای که بتواند وزیر را پاســخگو کند، بودجه یک پروژه اســاسی را به منطقه بیاورد، مانع یک تصمیم نادرست شود و مسئلهای محلی را به مطالبهای ملی تبدیل کند، در جایگاهی بسیار اثرگذارتر ایستاده است.

در نهایت، مسئله بر سر چند اداره و چند انتصاب نیست. بحث بر سر این است که منطقه را با قانون اداره کنیم یا با مرزهای نانوشته نفوذ.جغرافیــای سیاسی را می توان روی نقشــه دید، اما جغرافیای نفوذ روی هیچ نقشــهای ثبت نمی شود. خطر درست از همین جا آغاز می شود. جایی که قدرت دیده نمی شود، اما اثر می گذارد و مســئولیت وجود دارد، اما صاحب آن به آسانی پیدا نمی شود. توسعه در چنین زمینی دشوار است. توسعه به قلمروهای بیشتر نیاز ندارد، به مسئولیت های روشن تر نیاز دارد.

همشهری: چای به تنهایی نمی‌تواند از سرطان جلوگیری کند یا خطر ابتلا به آن را کاهش دهد. با این حال می‌تواند یک افزودنی مغذی به عنوان یک الگوی غذایی سالم باشد.

دکتر آمار ریواری، رئیس بخش انکولوژی پرتودرمانی در «لومینیس هلت» می‌گوید: چای حاوی تعدادی از ترکیبات گیاهی است که خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی دارند و برخی مطالعات ارتباطی بین مصرف چای و کاهش خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها پیدا کرده‌اند.

او در ادامه هشدار می‌دهد که شواهد انسانی متناقض است و ما نمی‌توانیم بگوییم نوشیدن چای به خودی خود از سرطان جلوگیری می‌کند.

به گفته ریواری، افزودن یک یا دو فنجان چای سبز به برنامه روزانه، احتمالا به‌تنهایی تغییر چشمگیری در خطر ابتلا به سرطان ایجاد نمی‌کند، اما می‌تواند انتخابی سالم برای نوشیدن باشد.

در این مطلب به آنچه درباره ارتباط احتمالی میان چای سبز و خطر سرطان وجود دارد، می‌پردازیم.

کمک به محافظت از سلول‌ها در برابر آسیب

پلی‌فنول‌های موجود در چای می‌توانند به عنوان آنتی‌اکسیدان عمل کنند و به خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد و محدود کردن تجمع گونه‌های فعال اکسیژن که می‌توانند به سلول‌ها آسیب برسانند، کمک کنند.

با گذشت زمان، آسیب DNA انباشته شده می‌تواند به ایجاد سرطان کمک کند. پلی‌فنول‌های چای با کمک به کاهش استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی ناشی از آن، از نظر تئوری ممکن است به محافظت در برابر برخی از تغییراتی که در ایجاد سرطان نقش دارند، کمک کنند.

کمک به کاهش التهاب

پژوهش‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهند که ترکیبات آنتی‌اکسیدانی مانند EGCG در چای سبز ممکن است با مهار مسیرهای التهابی و کاهش تولید مولکول‌های التهابی، بر برخی از فرایندهای ایجاد سرطان تأثیر بگذارند. EGCG با کمک به کنترل پیام‌رسانی التهابی، می‌تواند از نظر تئوری محیطی ایجاد کند که برای سرطان مساعد نباشد.

اختلال در رشد سلول‌های سرطانی

کاتچین‌های موجود در چای سبز ممکن است بر تکثیر سلولی یا همان فرآیندی که طی آن سلول‌ها رشد کرده و تکثیر می‌شوند تأثیر بگذارند. از آنجا که تقسیم کنترل‌نشده سلول‌ها یکی از ویژگی‌های بارز سرطان است، کند کردن روند تکثیر سلولی. ممکن است به پیشگیری از پیدایش یا پیشرفت سلول‌های سرطانی کمک کند.

ورزش سه: در فاصله پنج روز تا پایان نقل و انتقالات تابستانی فوتبال ایران، باشگاه پرسپولیس همچنان به دنبال خرید هافبک دفاعی و مدافع چپ است. در این بین ابوالفضل رزاق‌پور مدافع چپ تیم فولاد گزینه شماره یک این تیم بود. با این حال باشگاه فولاد پیشنهادهای پرسپولیس برای جذب رزاق‌پور را رد کرد تا این بازیکن در جمع سرخپوشان خوزستانی ماندنی شود.

در ساعات گذشته این شایعه وجود داشت که فولاد قصد دارد رزاق‌پور را با تیوی بیفوما و مبلغ رضایتنامه معاوضه کند و او را به پرسپولیس بدهد اما این خبر صحت ندارد و باشگاه فولاد هیچ تصمیمی برای فروش این بازیکن در ازای بازیکنی دیگر یا مبلغ رضایتنامه ندارد. حمید مطهری سرمربی موفق فصل گذشته فولاد نیز تاکید قطعی برای حفظ این بازیکن نشان داده و قصد دارد با حضور او و رامین رضاییان، تیمش را به پیش ببرد.

به این ترتیب تیم پرسپولیس به دنبال خرید یک مدافع چپ دیگر در روزهای باقی مانده نقل و انتقالات خواهد بود. این تیم دو گزینه دیگر را برای پست دفاع چپ در نظر گرفته و امیدوار است که با انجام مذاکرات در روزهای آینده گزینه موردنظر خود را به خدمت بگیرد. باتوجه به وضعیت مصدومیت مکرر ابوالفضل جلالی پرسپولیس نیاز مبرمی به خرید مدافع چپ دارد.