حسین عادلی، دیپلمات، اقتصاددان و رئیس پیشین بانک مرکزی گفت: درست است که اسمش یادداشت تفاهم است، اما سندی است که بالاترین مقام آمریکا زیر آن را امضا کرده و بدون توجه به عنوانش، از نظر حقوق بینالملل، یک سند تعهدآور برای آمریکا و برای ایران است و به اصطلاح، نوعی عهدنامه تلقی میشود. لذا نباید از این موضوع بهسادگی بگذریم. این سندی است که در تاریخ ثبت شده، نوشته شده، تعهد شده و امضا شده است و باید بر اساس آن عمل کنیم و آن را حفظ کنیم. ممکن است بندهایی از آن از سوی یک طرف یا هر دو طرف نقض شده باشد، اما همچنان آن امضا پابرجاست؛ مگر اینکه هر دو طرف بگویند که توافق میکنیم دیگر این یادداشت تفاهم وجود نداشته باشد.
