تحلیل پایگاه اندیشکده «مرکز اورشلیم برای امنیت و امور خارجی» نشان میدهد که برتری نظامی و اقتصادی آمریکا لزوماً به برتری دیپلماتیک تبدیل نمیشود؛ زیرا دیپلماسی برخلاف تصور رایج، نه میدان طبیعی قدرتهای بزرگ، بلکه عرصهای است که بازیگران ضعیفتر میتوانند با صبر، زمانشناسی، شناخت روانی طرف مقابل و بهرهگیری از قواعد نامرئی مذاکره، دست بالا را به دست آورند. این تحلیل استدلال میکند که ایران، با اتکا به سنت دولتداری، تجربه تاریخی فشار و فرهنگ مذاکره چندلایه، در برابر آمریکایی قرار میگیرد که با اعتماد بیش از حد به قدرت سخت، جدول زمانی سیاسی و فهم ناقص از منطق دیپلماسی، بارها در میز مذاکره زمینگیر شده است.
