در تسلسل ولایت و آیین چراغ

تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران در عصر معاصر، تنها یک توالی از حوادث پیچیده نیست، بلکه تجلی یک اراده‌ الهی در قالب یک راه است. این راه، از اعماق شب‌ تاریک استبداد آغاز شد و با ظهور امام راحل (ره)، چون برآمدن آفتاب ، نه تنها تاریکی‌های سپهر ایران، بلکه افق‌های جهان اسلام را روشن کرد. نور گرمابخش امید دمید اما تداوم برقراری این روشنایی، نیازمند پیوندی استثنایی و تلازمی عمیق بین بنیانگذار انقلاب با ادامه‌دهنده راه وی بود. رابطه‌ میان امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) و رهبر شهید (اعلی الله مقامه الشریف)، فراتر از یک رابطه‌سیاسی، یک ارتباط روحی و استراتژیک بود؛ پیوندی که در آن، «ولایت » به معنای استمرار بصیرت و تداوم مبارزه با نظام سلطه و استکبار جهانی تعریف شده بود.